கூர்மபுராணம்

ஆஜக்முர்யத்ர தௌ தேவௌ வேதாஶ்சத்வார ஏவ ஹி

அங்கே அந்த இரு தேவர்களும் நான்கு வேதங்களும் வந்தன.

ப்ரோசுஃ ஸம்விக்நஹ்ரு'தயா யாதாத்ம்யம் பரமேஷ்டிநஃ

அவர்கள் கவலையுடன், பரமாத்மாவின் உண்மையான இயல்பை உரைத்தனர்.

யதாஹுஸ்தத்பரம் தத்த்வம் ஸ தேவஃ ஸ்யாந்மஹேஶ்வரஃ

அவர்கள் பரமத்துவம் என்று கூறுவது, அந்த தேவன் மகேஸ்வரன்.

யமாஹுரீஶ்வரம் தேவம் ஸ தேவஃ ஸ்யாத் பிநாகத்ரு'க்

அவர்கள் ஈசுவரன் என்று அழைப்பவர், அந்த தேவன் பினாகம் ஏந்தியவன்.

யோகிபிர்வித்யதே தத்த்வம் மஹாதேவஃ ஸ ஶங்கரஃ

யோகிகள் உண்மையை அறிகிறார்கள்; அந்த மகாதேவன் சங்கரன்.

மஹேஶம் புருஷம் ருத்ரம் ஸ தேவோ பகவாந் பவஃ

மகேசன், புருஷன், ருத்ரன்—அவரே பாக்கியசாலியான பகவான் பவன்.

ஶ்ருத்வாஹ ப்ரஹஸந் வாக்யம் விஶ்வாத்மாபி விமோஹிதஃ

இதைக் கேட்ட உலகின் ஆத்மா, குழப்பத்துடன் இருந்தும் சிரித்தபடி பேசினான்.

ரமதே பார்யயா ஸார்தம் ப்ரமதைஶ்சாதிகர்விதைஃ

அவன் தன் மனைவியுடன், மிகுந்த பெருமை கொண்ட பிரமதர்களுடன் மகிழ்ச்சி அடைகிறான்.

அமூர்தோ மூர்திமாந் பூத்வா வசஃ ப்ராஹ பிதாமஹம்

உடல் இல்லாதவன் உருவம் கொண்டு, பிதாமஹனை நோக்கி பேசினான்.

கதாசித் ரமதே ருத்ரஸ்தாத்ரு'ஶோ ஹி மஹேஶ்வரஃ

சில நேரங்களில் ருத்ரன் இவ்வாறு மகிழ்கிறான்; மகேஸ்வரன் இப்படிப்பட்டவன்.

ஸ்வாநந்தபூதா கதிதா தேவீ நாகந்துகா ஶிவா

சிவா என அழைக்கப்படும் தேவியார், அவருடைய சொந்த ஆனந்தமே; வெளிப்பட்டது அல்ல.

நாஜ்ஞாநமகமந்நாஶமீஶ்வரஸ்யைவ மாயயா

அறிவின்மை அவரை எப்போதும் வெல்லவில்லை; அது ஈசுவரனுடைய மாயையே.

ப்ராபஶ்யதத்புதம் திவ்யம் பூரயந் ககநாந்தரம்

அவன் வானம் முழுவதும் நிரப்பும் அதிசயமான தெய்வீகக் காட்சியை கண்டான்.

வ்யோமமத்யகதம் திவ்யம் ப்ராதுராஸீத் த்விஜோத்தமாஃ

வானத்தின் நடுவில் ஒரு தெய்வீகமான உருவம் தோன்றியது, இரு பிறப்பை பெற்ற சிறந்தவர்களே.

தேந தந்மண்ஜலம் கோரமாலோகயதநிந்திதம்

அந்த உருவத்தைப் பார்த்து, அவர்கள் அந்த பயங்கரமான, குற்றமற்ற நீரின் பெரும் திரளைக் கண்டார்கள்.

க்ஷணாதத்ரு'ஶ்யத மஹாந் புருஷோ நீலலோஹிதஃ

ஒரு கணத்தில், நீலமும் சிவப்பும் கலந்த ஒரு பெரிய மனிதர் தோன்றினார்.

தம் ப்ராஹ பகவாந் ப்ரஹ்மா ஶங்கரம் நீலலோஹிதம்

அந்த நீல சிவப்பான சங்கரரிடம், பரமபிரம்மன் அருள்புரிந்து பேசினார்.

ப்ராதுர்பாவம் மஹேஶாந் மாமேவ ஶரணம் வ்ரஜ

அனைத்து தேவாதிகளின் தலைவனே, உன் உருவத்தை வெளிப்படுத்து; என்னை மட்டுமே அடைக்கலம் எடு.

ப்ராஹிணோத் புருஷம் காலம் பைரவம் லோகதாஹகம்

அவர் உலகங்களை எரிக்கும் காலபைரவனை அனுப்பினார்.

சகர்த தஸ்ய வதநம் விரிஞ்சஸ்யாத பஞ்சமம்

அவர் விரிஞ்சியின் ஐந்தாவது தலையை வெட்டினார்.

மமார சேஶயோகேந ஜீவிதம் ப்ராப விஶ்வஸ்ரு'க்

ஈசனின் அருளால் அவர் உயிரிழந்தாலும், உலகத்தை உருவாக்கியவர் மீண்டும் உயிர் பெற்றார்.

ஸமாஸீநம் மஹாதேவ்யா மஹாதேவம் ஸநாதநம்

அவர் மகாதேவியுடன் அமர்ந்திருக்கும் சனாதன மகாதேவனைப் பார்த்தார்.

கோடிஸூர்யப்ரதீகாஶம் ஜடாஜூடவிராஜிதம்

கோடி சூரியன் போல் பிரகாசித்து, சடையால் அலங்கரிக்கப்பட்டவராக இருந்தார்.

த்ரிஶூலபாணிம் துஷ்ப்ரேக்ஷ்யம் யோகிநம் பூதிபூஷணம்

திரிசூலம் பிடித்தவர், பார்வையிட இயலாதவர், யோகி, பசும்பொடியால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்.

தமாதிதேவம் ப்ரஹ்மாணம் மஹாதேவம் ததர்ஶ ஹ

பிரம்மா அந்த ஆதிதேவனாகிய மகாதேவனைப் பார்த்தார்.

ஸோ ऽநந்தைஶ்வர்யயோகாத்மா மஹேஶோ த்ரு'ஶ்யதே கில

எல்லா ஐஸ்வரியங்களும் உடையவராகிய அந்த மஹேசுவரர் உண்மையில் காணப்படுகிறார்.

ஸக்ரு'த்ப்ரணாமமாத்ரேண ஸ ருத்ரஃ கலு த்ரு'ஶ்யதே

ஒரு முறை பணிவுடன் வணங்கினாலே ருத்ரன் உண்மையில் காணப்படுகிறார்.

விமோசயதி லோகாநாம் நாயகோ த்ரு'ஶ்யதே கில

உலகங்களை விடுவிப்பவர், தலைவராக அவர் காணப்படுகிறார்.

விதந்தி விமலம் ரூபம் ஸ ஶம்புர்த்ரு'ஶ்யதே கில

அவரது தூய்மையான உருவத்தை அறிந்தவர்கள், சம்பு உண்மையில் காணப்படுகிறார்.