கூர்மபுராணம்

காமதோ மரணாச்சுத்திர்ஜ்ஞேயா நாந்யேந கேநசித்

தன்னிச்சையாக மரணத்தைத் தேடினால் மட்டுமே பாவம் கழுவப்படும்; வேறு எந்த வழியிலும் அல்ல.

ஜ்வலந்தம் வா விஶேதக்நிம் ஜலம் வா ப்ரவிஶேத் ஸ்வயம்

தன் விருப்பத்தால் எரிகின்ற நெருப்புக்குள் அல்லது நீருக்குள் சென்று இறங்கலாம்.

ப்ரஹ்மஹத்யாபநோதார்தமந்தரா வா ம்ரு'தஸ்ய து

பிராமணனை கொன்ற பாவம் நீங்க, அந்த இடைப்பட்ட காலத்தில் மரணம் வந்தாலும் அது பொருந்தும்.

தத்த்வா சாந்நம் ஸ துர்பிக்ஷே ப்ரஹ்மஹத்யாம் வ்யபோஹதி

பட்டினி காலத்தில் உணவு கொடுத்தால், பிராமணனை கொன்ற பாவம் நீங்கும்.

ஸர்வஸ்வம் வா வேதவிதே ப்ராஹ்மணாய ப்ரதாய து

அல்லது வேதம் அறிந்த பிராமணனுக்கு தன் சொத்துகளை எல்லாம் கொடுத்தாலும் பாவம் நீங்கும்.

ஶுத்யேத் த்ரிஷவணஸ்நாநாத் த்ரிராத்ரோபோஷிதோ த்விஜஃ

மூன்று நாட்கள் உண்ணாது இருந்து, மூன்று வேளையும் நீராடும் இருமுறை பிறந்தவர் பாவம் கழுவப்படுவார்.

ப்ரஹ்மசர்யாதிபிர்யுக்தோ த்ரு'ஷ்ட்வா ருத்ரம் விமுச்யதே

பிரம்மச்சரியம் போன்ற தவங்களில் ஈடுபட்டு, ருத்ரனை தரிசித்தால் பாவம் நீங்கும்.

ஸ்நாத்வாப்யர்ச்ய பித்ரூ'ந் பக்த்யா ப்ரஹ்மஹத்யாம் வ்யபோஹதி

நன்கு நீராடி, முன்னோர்களை பக்தியுடன் வழிபட்டால், பிராமணனை கொன்ற பாவம் நீங்கும்.

கபாலம் ஸ்தாபிதம் பூர்வம் ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ

முன்பு பரமேஷ்டி பிரம்மா வைத்திருந்த அந்த மண்டை ஓடு—

தர்பபித்வா பித்ரூ'ந் ஸ்நாத்வா முச்யதே ப்ரஹ்மஹத்யயா

முன்னோர்களை திருப்திப்படுத்தி, நீராடினால், பிராமணனை கொன்ற பாவம் விலகும்.

கபாலம் ப்ரஹ்மணஃ பூர்வம் ஸ்தாபிதம் தேஹஜம் புவி

முன்பு பிரம்மாவின் உடலிலிருந்து பிறந்து பூமியில் வைக்கப்பட்ட அந்த மண்டை ஓடு—

மாஹாத்ம்யம் தேவதேவஸ்ய மஹாதேவஸ்ய தீமதஃ

அது தேவர்களின் தேவனாகிய மகாதேவனின் பெருமை ஆகும்.

ப்ரோசுஃ ப்ரணம்ய லோகாதிம் கிமேகம் தத்த்வமவ்யயம்

உலகின் முதல்வனுக்கு வணங்கி, அவர்கள் கேட்டார்கள்: 'ஒரே நிலையான, அழிவில்லா தத்துவம் எது?' என்று.

அவிஜ்ஞாய பரம் பாவம் ஸ்வாத்மாநம் ப்ராஹ தர்ஷிணம்

அந்த உயர்ந்த நிலையை அறியாமல், தன் ஆத்மாவையே வெற்றியாளனாக கூறினான்.

அநாதிமத்பரம் ப்ரஹ்ம மாமப்யர்ச்ய விமுச்யதே

ஆதி இல்லாத, எல்லாவற்றையும் கடந்த பரம்பொருளாகிய என்னை வழிபட்டால் பாவம் நீங்கும்.

ந வித்யதே சாப்யதிகோ மத்தோ லோகேஷு கஶ்சந

இந்த உலகங்களில் யாரும் என்னை விட உயர்ந்தவர் இல்லை.

ப்ரோவாச ப்ரஹஸந் வாக்யம் ரோஷதாம்ரவிலோசநஃ

அவன் சிரித்தபடியே, கோபத்தால் கண்கள் சிவந்தவண்ணம், இந்த வார்த்தைகளை கூறினான்.

அஜ்ஞாநயோகயுக்தஸ்ய ந த்வேததுசிதம் தவ

அறிவில்லாதவருக்கே இது பொருத்தமானது; உனக்கு இது ஏற்றதல்ல.

ந மாம்ரு'தே ऽஸ்ய ஜகதோ ஜீவநம் ஸர்வதா க்வசித்

என்னைத் தவிர இந்த உலகில் எப்போதும் உயிர் இல்லை.

மத்ப்ரேரிதேந பவதா ஸ்ரு'ஷ்டம் புவநமண்டலம்

என் உந்துதலால் நீ இந்த உலகங்களை உருவாக்கினாய்.

ஆஜக்முர்யத்ர தௌ தேவௌ வேதாஶ்சத்வார ஏவ ஹி

அங்கே அந்த இரு தேவர்களும் நான்கு வேதங்களும் வந்தன.

ப்ரோசுஃ ஸம்விக்நஹ்ரு'தயா யாதாத்ம்யம் பரமேஷ்டிநஃ

அவர்கள் கவலையுடன், பரமாத்மாவின் உண்மையான இயல்பை உரைத்தனர்.

யதாஹுஸ்தத்பரம் தத்த்வம் ஸ தேவஃ ஸ்யாந்மஹேஶ்வரஃ

அவர்கள் பரமத்துவம் என்று கூறுவது, அந்த தேவன் மகேஸ்வரன்.

யமாஹுரீஶ்வரம் தேவம் ஸ தேவஃ ஸ்யாத் பிநாகத்ரு'க்

அவர்கள் ஈசுவரன் என்று அழைப்பவர், அந்த தேவன் பினாகம் ஏந்தியவன்.

யோகிபிர்வித்யதே தத்த்வம் மஹாதேவஃ ஸ ஶங்கரஃ

யோகிகள் உண்மையை அறிகிறார்கள்; அந்த மகாதேவன் சங்கரன்.

மஹேஶம் புருஷம் ருத்ரம் ஸ தேவோ பகவாந் பவஃ

மகேசன், புருஷன், ருத்ரன்—அவரே பாக்கியசாலியான பகவான் பவன்.

ஶ்ருத்வாஹ ப்ரஹஸந் வாக்யம் விஶ்வாத்மாபி விமோஹிதஃ

இதைக் கேட்ட உலகின் ஆத்மா, குழப்பத்துடன் இருந்தும் சிரித்தபடி பேசினான்.

ரமதே பார்யயா ஸார்தம் ப்ரமதைஶ்சாதிகர்விதைஃ

அவன் தன் மனைவியுடன், மிகுந்த பெருமை கொண்ட பிரமதர்களுடன் மகிழ்ச்சி அடைகிறான்.

அமூர்தோ மூர்திமாந் பூத்வா வசஃ ப்ராஹ பிதாமஹம்

உடல் இல்லாதவன் உருவம் கொண்டு, பிதாமஹனை நோக்கி பேசினான்.