கூர்மபுராணம்

க்ரு'ஷ்ணாஜிநீ ஸோத்தரீயஃ ஶுக்லயஜ்ஞோபவீதவாந்

கருப்பு மான் தோல் போர்வை உடுத்தி, மேலாடை அணிந்து, வெள்ளை யஜ்ஞோபவீதம் கட்ட வேண்டும்.

அநக்நிரநிகேதஃ ஸ்யாந்முநிர்மோக்ஷபரோ பவேத்

அக்கினி இல்லாமல், நிலையான வீடு இல்லாமல், விடுதலைக்கு மனதை செலுத்திய முனிவராக இருக்க வேண்டும்.

க்ரு'ஹமேதிஷு சாந்யேஷு த்விஜேஷு வநவாஸிஷு

குடும்பஸ்தர்கள், மற்ற இருமுறை பிறந்தவர்கள், மற்றும் காடு வாழ்வோர் இடையே இருக்கலாம்.

ப்ரதிக்ரு'ஹ்ய புடேநைவ பாணிநா ஶகலேந வா

கையில் குழி செய்து, அல்லது ஓர் துண்டு கொண்டு தான் பிச்சை ஏற்க வேண்டும்.

வித்யாவிஶேஷாந் ஸாவித்ரீம் ருத்ராத்யாயம் ததைவ ச

வித்யைகளில் தேர்ச்சி பெற்று, சாவித்ரி மந்திரத்தையும், ருத்ரம் பாராயணத்தையும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

அக்நிப்ரவேஶமந்யத் வா ப்ரர்ஹ்மார்பணவிதௌ ஸ்திதஃ

அக்கினியில் புகுந்தாலும், அல்லது பிரம்மனுக்கு அர்ப்பணிக்கும் முறையில் நிலைத்து இருக்கலாம்.

யாதி யத்ர ஜகதோ ऽஸ்ய ஸம்ஸ்திதிஃ

இவ்வுலகத்தின் அழிவு எங்கு நிகழுகிறதோ, அங்கு அவன் செல்வான்.

சதுர்தமாயுஷோ பாகம் ஸம்ந்யாஸேந நயேத் க்ரமாத்

வாழ்க்கையின் நான்காம் பகுதியை ஒழுக்கத்துடன் துறவாகக் கழிக்க வேண்டும்.

யோகாப்யாஸரதஃ ஶாந்தோ ப்ரஹ்மவித்யாபராயணஃ

யோகப் பயிற்சியில் ஈடுபட்டு, அமைதியுடன், பரமத்துவ அறிவில் முழுமையாக நிலைத்திருக்க வேண்டும்.

ததா ஸம்ந்யாஸமிச்சேச்ச பதிதஃ ஸ்யாத் விபர்யயே

அந்த நேரத்தில் துறவை விரும்ப வேண்டும்; அதற்கு மாறாக நடக்கின் வீழ்ச்சி ஏற்படும்.

தாந்தஃ பக்வகஷாயோ ऽஸௌ ப்ரஹ்மாஶ்ரமமுபாஶ்ரயேத்

அடக்கம் பெற்றும், ஆசைகள் குறைந்தும், பிரம்மாசிரமத்தில் அடைக்கலம் புக வேண்டும்.

கர்மஸம்ந்யாஸிநஸ்த்வந்யே த்ரிவிதாஃ பரிகீர்திதாஃ

சிலர் செயலைத் துறப்பவர்களாக மூன்று வகைப்படும் என்று கூறப்படுகிறது.

ப்ரோச்யதே ஜ்ஞாநஸம்ந்யாஸீ ஸ்வாத்மந்யேவ வ்யவஸ்திதஃ

தன்னைத் தானே உணர்ந்து நிலைத்திருப்பவர் அறிவைத் துறப்பவர் எனப்படுகிறார்.

ப்ரோச்யதே வேதஸம்ந்யாஸீ முமுக்ஷுர்விஜிதேந்த்ரியஃ

வெதங்களைத் துறந்து, விடுதலை விரும்பி, இन्द्रியங்களை வென்றவர் வெதத்தைத் துறப்பவர் எனப்படுகிறார்.

ஜ்ஞேயஃ ஸ கர்மஸம்ந்யாஸீ மஹாயஜ்ஞபராயணஃ

மகா யாகங்களில் முழுமையாக ஈடுபட்டு செயலைத் துறப்பவராக அறியப்பட வேண்டும்.

ந தஸ்ய வித்யதே கார்யம் ந லிங்கம் வா விபஶ்சிதஃ

அந்த ஞானிக்கு எந்த கடமையும், வெளிப்படையான அடையாளமும் இல்லை.

ஜீர்ணகௌபீநவாஸாஃ ஸ்யாந்நக்நோ வா த்யாநதத்பரஃ

பழைய குற்றாடை அணிந்தும், அல்லது உடை இல்லாமலும், தியானத்தில் முழுமையாக மனதை செலுத்த வேண்டும்.

அத்யாத்மமதிராஸீத நிரபேக்ஷோ நிராமிஷஃ

அவரது மனம் ஆத்மாவில் நிலைத்து, பற்றில்லாமல், ஆசை இன்றி இருக்க வேண்டும்.

நாபிநந்தேத மரணம் நாபிநந்தேத ஜீவிதம்

இவர் மரணத்தையும் விரும்பக் கூடாது, வாழ்வையும் விரும்பக் கூடாது.

ஏவம் ஜ்ஞாத்வா பரோ யோகீ ப்ரஹ்மபூயாய கல்பதே

இவ்வாறு அறிந்த யோகி பரமத்துவம் அடைவதற்குத் தகுதியானவராகிறார்.

காஷாயவாஸாஃ ஸததம் த்யாநயோகபராயணஃ

எப்போதும் காஷாய உடை அணிந்து, தியான யோகத்தில் முழுமையாக ஈடுபட வேண்டும்.

பைக்ஷ்யேண வர்தயேந்நித்யம் நைகாந்நாதீ பவேத் க்வசித்

எப்போதும் பிச்சை எடுத்து வாழ வேண்டும்; ஒரே வீட்டில் மட்டும் உணவு உண்ணக் கூடாது.

ந தஸ்ய நிஷ்க்ரு'திஃ காசித் தர்மஶாஸ்த்ரேஷு கத்யதே

அவருக்காக தர்ம சாஸ்திரங்களில் எந்தப் பரிகாரமும் கூறப்படவில்லை.

ப்ராணிஹம்ஸாநிவ்ரு'த்தஶ்ச மௌநீ ஸ்யாத் ஸர்வநிஸ்ப்ரு'ஹஃ

உயிரினங்களுக்கு தீங்கு செய்யாமல், மௌனமாகவும், எல்லா ஆசைகளும் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும்.

ஸத்யபூதாம் வதேத் வாணீம் மநஃ பூதம் ஸமாசரேத்

உண்மை மூலம் தூய்மையான வார்த்தைகளைப் பேசவும், தூய மனதுடன் செயல்படவும் வேண்டும்.

ஸ்நாநஶௌசரதோ நித்யம் கமண்டலுகரஃ ஶுசிஃ

எப்போதும் குளித்து தூய்மையை விரும்பி, கமண்டலத்தை கையில் வைத்திருக்கும் அவன் எப்போதும் சுத்தமாக இருப்பான்.

மோக்ஷஶாஸ்த்ரேஷு நிரதோ ப்ரஹ்மஸூத்ரீ ஜிதேந்த்ரியஃ

விடுதலைக்கான நூல்களில் மனதை செலுத்தி, பிரம்ம சூத்திரத்தில் கட்டுப்பாடு கொண்டு, அவன் புலன்களை வென்றவன்.

ஆத்மஜ்ஞாநகுணோபேதோ யதிர்மோக்ஷமவாப்நுயாத்

ஆன்ம அறிவும் நல்ல குணங்களும் உடைய துறவி முக்தியை அடைவான்.

ஸ்நாத்வாசம்ய விதாநேந ஶுசிர்தேவாலயாதிஷு

நியமப்படி குளித்து, ஆச்சமனம் செய்து, தூய்மையுடன் தேவாலயங்கள் போன்ற புனித இடங்களில் செல்வான்.