கூர்மபுராணம்

க்ரியாயாஶ்சாபவத் புத்ரோ தண்டஃ ஸமய ஏவ ச

கிரியாவுக்கு தண்டன் என்ற மகனும், சமயம் என்பவரும் பிறந்தார்கள்.

லஜ்ஜாயா விநயஃ புத்ரோ வபுஷோ வ்யவஸாயகஃ

லஜ்ஜைக்கு வினயம் என்ற மகன்; வபுவுக்கு வியவசாயகன் என்ற மகன் பிறந்தான்.

யஶஃ கீர்திஸுதஸ்தத்வதித்யேதே தர்மஸூநவஃ

கீர்த்தியின் மகனாக யசஸ் பிறந்தான்; இவர்கள் எல்லாம் தர்மனின் மகன்கள்.

இத்யேஷ வை ஸுகோதர்கஃ ஸர்கோ தர்மஸ்ய கீர்திதஃ

இவ்வாறு இன்பத்தைத் தரும் தர்மனின் படைப்பு விவரிக்கப்பட்டது.

நிக்ரு'த்யந்ரு'தயோர்ஜஜ்ஞே பயம் நரக ஏவ ச

நிக்ருதி மற்றும் அனிருதனிலிருந்து பயமும் நரகமும் பிறந்தன.

பயாஜ்ஜஜ்ஞே ऽத வை மாயா ம்ரு'த்யும் பூதாபஹாரிணம்

பயத்திலிருந்து மாயையும், உயிர்களைப் பறிக்கும் மரணமும் பிறந்தன.

ம்ரு'த்யோர்வ்யாதிஜராஶோகத்ரு'ஷ்ணாக்ரோதாஶ்ச ஜஜ்ஞிரே

மரணத்திலிருந்து நோய், முதுமை, துயரம், தாகம், கோபம் ஆகியவை தோன்றின.

நைஷாம் பார்யாஸ்தி புத்ரோ வா ஸர்வே தே ஹ்யூர்த்வரேதஸஃ

அவர்களுக்கு மனைவியும் இல்லை, மகனும் இல்லை; அவர்கள் எல்லாரும் உண்மையில் துறவிகளே.

ஸம்க்ஷேபேண மயா ப்ரோக்தா விஸ்ரு'ஷ்டிர்முநிபுங்கவா

முனிவர்களில் சிறந்தவரே, படைப்பைச் சுருக்கமாக நான் விளக்கியுள்ளேன்.

ப்ரணம்ய வரதம் விஷ்ணும் பப்ரச்சுஃ ஸம்ஶயாந்விதா

வரங்களை வழங்கும் விஷ்ணுவை வணங்கி, அவர்கள் சந்தேகத்துடன் கேள்வி கேட்டார்கள்.

இதாநீம் ஸம்ஶயம் சேமமஸ்மாகம் சேத்துமர்ஹஸி

இப்போது எங்களுடைய இந்த சந்தேகத்தை நீ தீர்க்க வேண்டும்.

புத்ரத்வமகச்சம்புர்ப்ரஹ்மணோ ऽவ்யக்தஜந்மநஃ

பிரம்மாவின் பிறப்பு வெளிப்படாதது; பூமி எப்படி அவருடைய மகனானாள்?

அண்டஜோ ஜகதாமீஶஸ்தந்நோ வக்துமிஹார்ஹஸி

அண்டத்தில் பிறந்த உலகங்களின் இறைவன் பற்றியும், அதை இங்கே எங்களுக்கு விளக்க வேண்டும்.

புத்ரத்வம் ப்ரஹ்மணஸ்தஸ்ய பத்மயோநித்வமேவ ச

பிரம்மாவின் மகனாக இருப்பதும், தாமரையில் பிறந்ததுமான காரணத்தையும் கூற வேண்டும்.

ஆஸீதேகார்ணவம் ஸர்வம் ந தேவாத்யா ந சர்ஷயஃ

அப்போது எல்லாம் ஒரே பெருங்கடலாக இருந்தது; தேவதைகள் அல்லது முனிவர்கள் எவரும் இல்லை.

ஆஶ்ரித்ய ஶேஷஶயநம் ஸுஷ்வாப புருஷோத்தமஃ

அப்போது, சேஷன் மீது துயில்கொண்ட பெருமாளான புருஷோத்தமன் உறங்கினார்.

ஸஹஸ்த்ரபாஹுஃ ஸர்வஜ்ஞஶ்சிந்த்யமாநோ மநீஷிபிஃ

ஆயிரம் கை கொண்டவன், எல்லாம் அறிந்தவன், ஞானிகள் அவரை தியானித்தார்கள்.

மஹாவிபூதிர்யோகாத்மா யோகிநாம் ஹ்ரு'தயாலயஃ

மிகுந்த மகிமையுடன், யோகத்தின் உருவாக, யோகிகளின் இதயத்தில் உறைவானவன்.

த்ரைலோக்யஸாரம் விமலம் நாப்யாம் பங்கஜமுத்வபௌ

அவரது நாபியில் இருந்து மூன்று உலகங்களின் சாரமும், தூயதுமான ஒரு தாமரை மலர்ந்தது.

திவ்யகந்தமயம் புண்யம் கர்ணிகாகேஸராந்விதம்

தெய்வீக மணம் கொண்ட, புண்ணியமான, நடுவிலும் ரேஷ்மிகளும் உள்ள தாமரை.

ஹிரண்யகர்போ பகவாம்ஸ்தம் தேஶமுபசக்ரமே

பெருமையுடைய ஹிரண்யகர்பன் அந்த இடத்தை அடைந்தான்.

ப்ரோவாச மதுரம் வாக்யம் மாயயா தஸ்ய மோஹிதஃ

அவருடைய மாயையால் மயங்கியவன், இனிமையான வார்த்தைகளைப் பேசினான்.

ஏகாகீ கோ பவாஞ்சேதே ப்ரூஹி மே புருஷர்ஷப

இங்கு தனியாக இருப்பவர் யார்? மனிதர்களில் சிறந்தவரே, எனக்கு சொல்லுங்கள்.

உவாச தேவம் ப்ரஹ்மாணம் மேககம்பீரநிஃ ஸ்வநஃ

மேகத்தின் முழக்கை போல் ஆழமான குரலுடன் பிரம்மா அந்த தேவனை நோக்கி பேசினார்.

மஹாயோகேஶ்வரம் மாம் த்வம் ஜாநீஹி புருஷோத்தமம்

நீ என்னை யோகத்தில் பெரியவராகவும், புருஷோத்தமனாகவும் அறிந்துகொள்.

ஸபர்வதமஹாத்வீபம் ஸமுத்ரைஃ ஸப்தபிர்வ்ரு'தம்

பெரிய மலைகளும், பெரும் தீவுகளும் உடைய இந்த பூமி, ஏழு கடல்களால் சூழப்பட்டிருக்கிறது.

ஜாநந்நபி மஹாயோகீ கோ பவாநிதி வேதஸம்

இதை எல்லாம் அறிந்தும், 'நீ யார்?' என்று அந்த மகா யோகியிடம் படைத்தவன் கேட்டான்.

ப்ரத்யுவாசாம்புஜாபாக்ஷம் ஸஸ்மிதம் ஶ்லக்ஷ்ணயா கிரா

அவன், தாமரைக் கண்கள் உடையவனை நோக்கி, மென்மையான வார்த்தைகளுடன், சிரித்தபடி பதிலளித்தான்.

மய்யேவ ஸம்ஸ்திதம் விஶ்வம் ப்ரஹ்மாஹம் விஶ்வதோமுகஃ

இந்த உலகம் முழுவதும் என்னுள் தான் இருக்கிறது; நானே அனைத்திலும் முகம் கொண்ட பிரம்மன்.