கூர்மபுராணம்

ஜீர்ணாநி சைவ வாஸாம்ஸி ஶாகமூலபலாநி ச

பழைய உடைகள், இலைகள், வேர், பழங்கள் ஆகியவற்றையும் பயன்படுத்தலாம்.

அஶ்மகுட்டோ பவேத் வாபி காலபக்வபுகேவ வா

கல்லில் அரைத்த உணவு உண்ணலாம், அல்லது இயற்கையாக பழுத்ததை மட்டும் உண்ணலாம்.

சதுர்தகாலிகோ வா ஸ்யாத் ஸ்யாத்வாப்யஷ்டமகாலிகஃ

நான்காவது காலத்தில் ஒருமுறை, அல்லது எட்டாவது காலத்தில் ஒருமுறை மட்டும் உணவு உண்ணலாம்.

பக்ஷே பக்ஷே ஸமஶ்நீயாத் யவாகூம் க்வதிதாம் ஸக்ரு'த்

ஒவ்வொரு பன்னிரண்டு நாளும், ஒருமுறை மட்டும் அரிசி கஞ்சி சுட வைத்து உண்ண வேண்டும்.

ஸ்வாபாவிகைஃ ஸ்வயம் ஶீர்ணைர்வைகாநஸமதே ஸ்திதஃ

இயற்கையாக விழும் பொருட்களை மட்டும் கொண்டு, வைகானச முறையில் நிலைத்து இருக்க வேண்டும்.

ஸ்தாநாஸநாப்யாம் விஹரேந்ந க்வசித் தைர்யமுத்ஸ்ரு'ஜேத்

நின்றும் உட்கார்ந்தும் அலைந்து திரிய வேண்டும்; எப்போதும் மன உறுதியை விடக்கூடாது.

ஆர்த்ரவாஸாஸ்து ஹேமந்தே க்ரமஶோ வர்தயம்ஸ்தபஃ

குளிர்காலத்தில் ஈரமான உடைகள் அணிந்து, தவத்தை படிப்படியாக அதிகரிக்க வேண்டும்.

ஏகபாதேந திஷ்டேத மரீசீந் வா பிபேத் ததா

ஒரு காலை மீது நின்று, அல்லது சூரிய கதிர்களை மட்டும் உணவாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

ஶீர்ணபர்ணாஶநோ வா ஸ்யாத் க்ரு'ச்ச்ரைர் வா வர்தயேத் ஸதா

வீழ்ந்த இலைகளை உணவாக எடுத்துக்கொள்ளலாம், அல்லது எப்போதும் கடுமையான தவம் மேற்கொள்ளலாம்.

அதர்வஶிரஸோ ऽத்யேதா வேதாந்தாப்யாஸதத்பரஃ

அதர்வசிரஸ் வேதத்தை படிக்க வேண்டும்; வேதாந்தத்தில் மனதை முழுமையாக செலுத்த வேண்டும்.

க்ரு'ஷ்ணாஜிநீ ஸோத்தரீயஃ ஶுக்லயஜ்ஞோபவீதவாந்

கருப்பு மான் தோல் போர்வை உடுத்தி, மேலாடை அணிந்து, வெள்ளை யஜ்ஞோபவீதம் கட்ட வேண்டும்.

அநக்நிரநிகேதஃ ஸ்யாந்முநிர்மோக்ஷபரோ பவேத்

அக்கினி இல்லாமல், நிலையான வீடு இல்லாமல், விடுதலைக்கு மனதை செலுத்திய முனிவராக இருக்க வேண்டும்.

க்ரு'ஹமேதிஷு சாந்யேஷு த்விஜேஷு வநவாஸிஷு

குடும்பஸ்தர்கள், மற்ற இருமுறை பிறந்தவர்கள், மற்றும் காடு வாழ்வோர் இடையே இருக்கலாம்.

ப்ரதிக்ரு'ஹ்ய புடேநைவ பாணிநா ஶகலேந வா

கையில் குழி செய்து, அல்லது ஓர் துண்டு கொண்டு தான் பிச்சை ஏற்க வேண்டும்.

வித்யாவிஶேஷாந் ஸாவித்ரீம் ருத்ராத்யாயம் ததைவ ச

வித்யைகளில் தேர்ச்சி பெற்று, சாவித்ரி மந்திரத்தையும், ருத்ரம் பாராயணத்தையும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

அக்நிப்ரவேஶமந்யத் வா ப்ரர்ஹ்மார்பணவிதௌ ஸ்திதஃ

அக்கினியில் புகுந்தாலும், அல்லது பிரம்மனுக்கு அர்ப்பணிக்கும் முறையில் நிலைத்து இருக்கலாம்.

யாதி யத்ர ஜகதோ ऽஸ்ய ஸம்ஸ்திதிஃ

இவ்வுலகத்தின் அழிவு எங்கு நிகழுகிறதோ, அங்கு அவன் செல்வான்.

சதுர்தமாயுஷோ பாகம் ஸம்ந்யாஸேந நயேத் க்ரமாத்

வாழ்க்கையின் நான்காம் பகுதியை ஒழுக்கத்துடன் துறவாகக் கழிக்க வேண்டும்.

யோகாப்யாஸரதஃ ஶாந்தோ ப்ரஹ்மவித்யாபராயணஃ

யோகப் பயிற்சியில் ஈடுபட்டு, அமைதியுடன், பரமத்துவ அறிவில் முழுமையாக நிலைத்திருக்க வேண்டும்.

ததா ஸம்ந்யாஸமிச்சேச்ச பதிதஃ ஸ்யாத் விபர்யயே

அந்த நேரத்தில் துறவை விரும்ப வேண்டும்; அதற்கு மாறாக நடக்கின் வீழ்ச்சி ஏற்படும்.

தாந்தஃ பக்வகஷாயோ ऽஸௌ ப்ரஹ்மாஶ்ரமமுபாஶ்ரயேத்

அடக்கம் பெற்றும், ஆசைகள் குறைந்தும், பிரம்மாசிரமத்தில் அடைக்கலம் புக வேண்டும்.

கர்மஸம்ந்யாஸிநஸ்த்வந்யே த்ரிவிதாஃ பரிகீர்திதாஃ

சிலர் செயலைத் துறப்பவர்களாக மூன்று வகைப்படும் என்று கூறப்படுகிறது.

ப்ரோச்யதே ஜ்ஞாநஸம்ந்யாஸீ ஸ்வாத்மந்யேவ வ்யவஸ்திதஃ

தன்னைத் தானே உணர்ந்து நிலைத்திருப்பவர் அறிவைத் துறப்பவர் எனப்படுகிறார்.

ப்ரோச்யதே வேதஸம்ந்யாஸீ முமுக்ஷுர்விஜிதேந்த்ரியஃ

வெதங்களைத் துறந்து, விடுதலை விரும்பி, இन्द्रியங்களை வென்றவர் வெதத்தைத் துறப்பவர் எனப்படுகிறார்.

ஜ்ஞேயஃ ஸ கர்மஸம்ந்யாஸீ மஹாயஜ்ஞபராயணஃ

மகா யாகங்களில் முழுமையாக ஈடுபட்டு செயலைத் துறப்பவராக அறியப்பட வேண்டும்.

ந தஸ்ய வித்யதே கார்யம் ந லிங்கம் வா விபஶ்சிதஃ

அந்த ஞானிக்கு எந்த கடமையும், வெளிப்படையான அடையாளமும் இல்லை.

ஜீர்ணகௌபீநவாஸாஃ ஸ்யாந்நக்நோ வா த்யாநதத்பரஃ

பழைய குற்றாடை அணிந்தும், அல்லது உடை இல்லாமலும், தியானத்தில் முழுமையாக மனதை செலுத்த வேண்டும்.

அத்யாத்மமதிராஸீத நிரபேக்ஷோ நிராமிஷஃ

அவரது மனம் ஆத்மாவில் நிலைத்து, பற்றில்லாமல், ஆசை இன்றி இருக்க வேண்டும்.

நாபிநந்தேத மரணம் நாபிநந்தேத ஜீவிதம்

இவர் மரணத்தையும் விரும்பக் கூடாது, வாழ்வையும் விரும்பக் கூடாது.