கூர்மபுராணம்

வாநப்ரஸ்தாஶ்ரமம் கச்சேத் ஸதாரஃ ஸாக்நிரேவ ச த்ரு'ஷ்ட்வாபத்யஸ்ய சாபத்யம் ஜர்ஜரீக்ரு'தவிக்ரஹஃ

தன் பிள்ளையின் பிள்ளையைப் பார்த்து, உடல் சோர்ந்ததும், தன் மனைவியுடன், அக்னியுடன் வனவாச ஆசிரமத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.

கத்வாரண்யம் நியமவாம்ஸ்தபஃ குர்யாத் ஸமாஹிதஃ

அவன் காட்டுக்குச் சென்று, கட்டுப்பாட்டுடன் மனதை ஒருமைப்படுத்தி தவம் செய்ய வேண்டும்.

யதாஹாரோ பவேத் தேந பூஜயேத் பித்ரு'தேவதாஃ

அவன் எவ்வகை உணவு கிடைக்கிறதோ அதனால் முன்னோர்கள் மற்றும் தேவர்களை மரியாதையுடன் வழிபட வேண்டும்.

க்ரு'ஹாதாஹ்ரு'த்ய சாஶ்நீயாதஷ்டௌ க்ராஸாந் ஸமாஹிதஃ

வீட்டிலிருந்து உணவு கொண்டு வந்து, எட்டு ஊட்டுகளை கவனத்துடன் உண்ண வேண்டும்.

ஸ்வாத்யாயம் ஸர்வதா குர்யாந்நியச்சேத் வாசமந்யதஃ

எப்போதும் சுயபடிப்பில் ஈடுபட வேண்டும்; மற்றபடி பேசுவதை கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.

முந்யந்நைம்ர்விவிதைர்மேத்யைஃ ஶாகமூலபலேந வா

அவன் முனிவர் உணவு, பலவகை தூய உணவுகள், அல்லது காய்கறி, வேர், பழங்கள் ஆகியவற்றை உணவாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

ஸர்வபூதாநுகம்பீ ஸ்யாத் ப்ரதிக்ரஹவிவர்ஜிதஃ

அவன் எல்லா உயிர்களுக்கும் கருணையுடன் இருந்து, பரிசுகளை ஏற்காமல் இருக்க வேண்டும்.

உத்தராயணம் ச க்ரமஶோ தக்ஷஸ்யாயநமேவ ச

அவன் வடக்கு மற்றும் தெற்கு அயனங்களை முறையாக அனுசரிக்க வேண்டும்.

புரோடாஶாம்ஶ்சரூம்ஶ்சைவ விதிவந்நிர்வபேத் ப்ரு'தக்

அவன் விதிமுறைப்படி, பலிகலையும் ஹோமப் பொருட்களையும் தனித்தனியாகச் சரியாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஶேஷம் ஸமுபபுஞ்ஜீத லவணம் ச ஸ்வயம் க்ரு'தம்

மீதமுள்ள உணவையும், தானாகவே தயாரித்த உப்பையும் அவன் உண்ண வேண்டும்.

பூஸ்த்ரு'ணம் ஶிக்ருகம் சைவ ஶ்லேஷ்மாதகபலாநி ச

மண், புல், முருங்கை, மற்றும் சிளேஷ்மாதக மரத்தின் பழங்களை அவன் பயன்படுத்தலாம்.

ந க்ராமஜாதாந்யார்தோ ऽபி புஷ்பாணி ச பலாநி ச

ஊரில் வளர்ந்த பூக்கள் மற்றும் பழங்களை—even துன்புற்றாலும்—அவன் எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது.

ந த்ருஹ்யேத் ஸர்வபூதாநி நிர்த்வந்த்வோ நிர்பயோ பவேத்

அவன் எந்த உயிருக்கும் தீங்கு செய்யக் கூடாது; இரட்டையுணர்வும் பயமும் இன்றி இருக்க வேண்டும்.

ப்ரஹ்மசாரீ பவேந்நித்யம் ந பத்நீமபி ஸம்ஶ்ரயேத்

அவன் எப்போதும் பிரம்மச்சாரியாக இருந்து, மனைவியையும் அணுகக் கூடாது.

தத் வ்ரதம் தஸ்ய லுப்யேத ப்ராயஶ்சித்தீயதே த்விஜஃ

அந்த விரதம் கெடினால், அவன் விரதம் வீணாகி, அந்த இருமுறைப் பிறந்தவர் பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டும்.

ந ஹி வேதே ऽதிகாரோ ऽஸ்ய தத்வம்ஶேப்யேவமேவ ஹி

அவனுக்கு வேதங்களைப் படிக்க உரிமையில்லை; அவனது சந்ததிகளுக்கும் அதேபோல் உரிமை இல்லை.

ஶரண்யஃ ஸர்வபூதாநாம் ஸம்விபாகபரஃ ஸதா

அவன் எல்லா உயிர்களுக்கும் அடைக்கலமாக இருந்து, எப்போதும் பகிர்வதில் மனம் செலுத்த வேண்டும்.

ஏகாக்நிரநிகேதஃ ஸ்யாத் ப்ரோக்ஷிதாம் பூமிமாஶ்ரயேத்

ஒரே ஒரு அக்னியை வைத்திருந்து, நிலையான வீடு இல்லாமல், தூய்மையான நிலத்தில் தங்க வேண்டும்.

ஶிலாயாம் ஶர்கராயாம் வா ஶயீத ஸுஸமாஹிதஃ

அவன் முழுமையாக மனதை ஒருமைப்படுத்தி, கல்லிலும், கற்களிலும் உறங்க வேண்டும்.

ஷண்மாஸநிசயோ வா ஸ்யாத் ஸமாநிசய ஏவ வா

ஆறு மாதங்கள் சேர்த்து வைக்கலாம், அல்லது ஒரு வருடம் கூட சேர்த்து வைக்கலாம்.

ஜீர்ணாநி சைவ வாஸாம்ஸி ஶாகமூலபலாநி ச

பழைய உடைகள், இலைகள், வேர், பழங்கள் ஆகியவற்றையும் பயன்படுத்தலாம்.

அஶ்மகுட்டோ பவேத் வாபி காலபக்வபுகேவ வா

கல்லில் அரைத்த உணவு உண்ணலாம், அல்லது இயற்கையாக பழுத்ததை மட்டும் உண்ணலாம்.

சதுர்தகாலிகோ வா ஸ்யாத் ஸ்யாத்வாப்யஷ்டமகாலிகஃ

நான்காவது காலத்தில் ஒருமுறை, அல்லது எட்டாவது காலத்தில் ஒருமுறை மட்டும் உணவு உண்ணலாம்.

பக்ஷே பக்ஷே ஸமஶ்நீயாத் யவாகூம் க்வதிதாம் ஸக்ரு'த்

ஒவ்வொரு பன்னிரண்டு நாளும், ஒருமுறை மட்டும் அரிசி கஞ்சி சுட வைத்து உண்ண வேண்டும்.

ஸ்வாபாவிகைஃ ஸ்வயம் ஶீர்ணைர்வைகாநஸமதே ஸ்திதஃ

இயற்கையாக விழும் பொருட்களை மட்டும் கொண்டு, வைகானச முறையில் நிலைத்து இருக்க வேண்டும்.

ஸ்தாநாஸநாப்யாம் விஹரேந்ந க்வசித் தைர்யமுத்ஸ்ரு'ஜேத்

நின்றும் உட்கார்ந்தும் அலைந்து திரிய வேண்டும்; எப்போதும் மன உறுதியை விடக்கூடாது.

ஆர்த்ரவாஸாஸ்து ஹேமந்தே க்ரமஶோ வர்தயம்ஸ்தபஃ

குளிர்காலத்தில் ஈரமான உடைகள் அணிந்து, தவத்தை படிப்படியாக அதிகரிக்க வேண்டும்.

ஏகபாதேந திஷ்டேத மரீசீந் வா பிபேத் ததா

ஒரு காலை மீது நின்று, அல்லது சூரிய கதிர்களை மட்டும் உணவாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

ஶீர்ணபர்ணாஶநோ வா ஸ்யாத் க்ரு'ச்ச்ரைர் வா வர்தயேத் ஸதா

வீழ்ந்த இலைகளை உணவாக எடுத்துக்கொள்ளலாம், அல்லது எப்போதும் கடுமையான தவம் மேற்கொள்ளலாம்.