கூர்மபுராணம்

ப்ரதத்யாத் ப்ராஹ்மணேப்யஸ்து முதா யுக்தஃ ஸதா பவேத்

பிராமணர்களுக்கு எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் மனமார கொடுக்க வேண்டும்.

ததாநோ ரோகரஹிதஃ ஸுகீ தீர்காயுரேவ ச

கொடுக்கிறவர் நோயின்றி, சந்தோஷமாகவும், நீண்ட ஆயுளுடன் வாழ்வார்.

தீவ்ரிதாபம் ச தரதி சத்ரோபாநத்ப்ரதோ நரஃ

குடை அல்லது செருப்பு கொடுப்பவர் கடும் துயரைக் கடந்து விடுவார்.

தத்தத் குணவதே தேயம் ததேவாக்ஷ்யமிச்சதா

ஒவ்வொரு பொருளும் அதற்குரிய நல்லவர்களுக்கு கொடுக்க வேண்டும்; அழியாத புண்ணியம் விரும்புபவர் அப்படிச் செய்ய வேண்டும்.

ஸம்க்ராந்த்யாதிஷு காலேஷு தத்தம் பவதி சாக்ஷயம்

சங்கிராந்தி போன்ற நேரங்களில் கொடுப்பது அழியாததாகும்.

தத்த்வா சாக்ஷயமாப்நோதி நதீஷு ச வநேஷு ச

ஆறுகளிலும் காடுகளிலும் கொடுத்தால் அழியாத புண்ணியம் கிடைக்கும்.

தஸ்மாத் விப்ராய தாதவ்யம் ஶ்ரோத்ரியாய த்விஜாதிபிஃ

ஆகையால், இருமுறை பிறந்தவர், வேதம் அறிந்த பிராமணருக்கு கொடுக்க வேண்டும்.

முமுக்ஷுணா ச தாதவ்யம் ப்ராஹ்மணேப்யஸ்ததாந்வஹம்

மோட்சத்தை விரும்புபவரும், பிராமணர்களுக்கு தினமும் கொடுக்க வேண்டும்.

நிவாரயதி பாபாத்மா திர்யக்யோநிம் வ்ரஜேத் து ஸஃ

கொடுப்பதைத் தடுக்கிற பாவி, பிறவியில் மிருகமாகப் பிறக்கிறான்.

ஸர்வஸ்வமபஹ்ரு'த்யைநம் ராஜா ராஷ்ட்ராத் ப்ரவாஸயேத்

அவன் சொத்துகளை எல்லாம் எடுத்துக் கொண்டு, அரசன் அவனை நாட்டிலிருந்து வெளியேற்ற வேண்டும்.

ம்ரியமாணேஷு விப்ரேஷு ப்ராஹ்மணஃ ஸ து கர்ஹிதஃ

பிராமணர்கள் உயிரிழக்கும்போது, அப்படி நடக்கும் பிராமணன் குறை கூறப்பட வேண்டியவன்.

அங்கயித்வா ஸ்வகாத் ராஷ்ட்ராத் தம் ராஜா விப்ரவாஸயேத்

அவனை அடையாளம் வைத்து, அரசன் தன் நாட்டிலிருந்து அவனை வெளியேற்ற வேண்டும்.

ஸ பூர்வாப்யதிகஃ பாபீ நரகே பச்யதே நரஃ

அவன் முன்பிருந்தவர்களைவிட அதிகமான பாவி; அவன் நரகத்தில் மிகுந்த வேதனை அனுபவிப்பான்.

ஸத்யஸம்யமஸம்யுக்தாஸ்தேப்யோ தத்யாத் த்விஜோத்தமாஃ

உண்மை மற்றும் அடக்கத்துடன் உள்ளவர்களுக்கு, அந்த உயர்ந்த இருமுறை பிறந்தவர்களைத் தர வேண்டும்.

ந து மூர்கமவ்ரு'த்தஸ்தம் தஶராத்ரமுபோஷிதம்

ஆனால் நல்ல நடத்தையில்லாத அறியாதவனுக்கு, பத்து நாட்கள் உண்ணாமல் இருந்தாலும் தரக்கூடாது.

ஸ தேந கர்மணா பாபீ தஹத்யாஸப்தமம் குலம்

அப்படிப்பட்ட பாவியால், அவன் செய்த செயலால் ஏழாம் தலைமுறைவரை அவன் குலம் தீயில் கரிகிறது.

தஸ்மை யத்நேந தாதவ்யம் அதிக்ரம்யாபி ஸந்நிதிம்

அத்தகையவருக்கு, அருகில் இருப்பவர்களை மீறியும், முயற்சியுடன் கொடுக்க வேண்டும்.

தாவுபௌ கச்சதஃ ஸ்வர்கம் நரகம் து விபர்யயே

இருவரும் நல்ல முறையில் செய்தால் சொர்க்கம் அடைவார்கள்; எதிர்மாறாக நரகத்திற்கு போவார்கள்.

பாஷண்டேஷு ச ஸர்வேஷு நாவேதவிதி தர்மவித்

அனைத்து மதவிரோதிகளிலும், வேதம் அல்லது தருமம் அறிந்தவர் யாரும் இல்லை.

அவித்வாந் ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணாநோ பஸ்மீ பவதி காஷ்டவத்

அறிவில்லாதவன் ஏற்கும்போது, மரம்போல் சாம்பலாகி விடுகிறான்.

அபி வா ஜாதிமாத்ரேப்யோ ந து ஶூத்ராத் கதஞ்சந

பிறப்பால் மட்டும் உயர்ந்தவரிடமிருந்தும் ஏற்கலாம்; ஆனால் சூத்திரரிடமிருந்து எவ்விதத்திலும் ஏற்கக்கூடாது.

தநலோபே ப்ரஸக்தஸ்து ப்ராஹ்மண்யாதேவ ஹீயதே

பணம் மீது ஆசை கொண்டவன், பிராமண தன்மையை இழந்து விடுகிறான்.

ந தாம் கதிமவாப்நோதி ஸங்கோசாத் யாமவாப்நுயாத்

அடக்கத்தால் அடையும் நிலையை, அவன் பெற முடியாது.

ஸ்தித்யர்தாததிகம் க்ரு'ஹ்ணந் ப்ராஹ்மணோ யாத்யதோகதிம்

வாழ்வதற்கு தேவையானதைவிட அதிகமாக ஏற்கும் பிராமணன் கீழ்நிலைக்கு செல்வான்.

உத்வேஜயதி பூதாநி யதா சௌரஸ்ததைவ ஸஃ

அவன் மற்ற உயிர்களை திருடனைப் போல் கலக்கம் செய்கிறான்.

ஸர்வதஃ ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணீயாந்ந து த்ரு'ப்யேத் ஸ்வயம் ததஃ

எல்லா திசையிலிருந்தும் ஏற்கலாம்; ஆனால் அதனால் தானே திருப்தி அடையக் கூடாது.

வர்தமாநஃ ஸம்யாதாத்மா யாதி தத் பரமம் பதம்

இவ்வாறு அடக்கத்துடன் வாழ்பவன், அந்த உயர்ந்த நிலையை அடைவான்.

ஏகாகீ விசரேந்நித்யமுதாஸீநஃ ஸமாஹிதஃ

எப்போதும் தனியாக, பற்றில்லாமல், மனதை ஒருமைப்படுத்தி சஞ்சரிக்க வேண்டும்.

ஜ்ஞாத்வாநுதிஷ்டேந்நியதம் ததாநுஷ்டாபயேத் த்விஜாந்

அறிந்து, அவன் நியமமாகச் செயல்பட வேண்டும்; அதுபோல் மற்ற இருமுறை பிறந்தவர்களையும் நடத்த வைக்க வேண்டும்.