கூர்மபுராணம்

ஶிலோஞ்சே தஸ்ய கதிதே த்வே வ்ரு'த்தீ பரமர்ஷிபிஃ

சிறந்த முனிவர்கள் கூறிய இரு வாழ்வாதாரங்கள், அதாவது பிசைவு மற்றும் சேகரிப்பு ஆகும்.

அயாசிதம் ஸ்யாதம்ரு'தம் ம்ரு'தம் பேக்ஷம் து யாசிதம்

யாரும் கேட்காமல் தரப்படும் உணவு அமிர்தம் போல; கேட்டு வாங்கிய உணவு இறந்தது போல.

த்ர்யஹைஹிகோ வாபி பவேதஶ்வஸ்தநிக ஏவ ச

அது மூன்று நாட்களுக்கு இருந்தாலும், அடுத்த நாளுக்கே இருந்தாலும் பரவாயில்லை.

ஶ்ரேயாந் பரஃ பரோ ஜ்ஞேயோ தர்மதோ லோகஜித்தமஃ

நல்லொழுக்கத்தில் பிறரை மிஞ்சுபவன், உலகை வெல்வோரில் சிறந்தவன் என்று அறியப்பட வேண்டும்.

த்வாப்யாமேகஶ்சதுர்தஸ்து ப்ரஹ்மஸத்ரேண ஜீவதி

இருவரால் ஒருவர் வாழ்கிறார்; நான்காவது, பிரம்மசத்திர வழியில் வாழ்கிறான்.

இஷ்டீஃ பார்வாயணாந்தீயாஃ கேவலா நிர்வபேத் ஸதா

ஆறு மாதம் முடிவில் எப்போதும் தூய ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

அஜிஹ்மாமஶடாம் ஶுத்தாம் ஜீவேத் ப்ராஹ்மணஜீவிகாம்

வஞ்சனையில்லாமல், நேர்மையாகவும், தூய்மையாகவும், பிராமணனின் வாழ்வை நடத்த வேண்டும்.

யாசயேத் வா ஶுசிம் தாந்தம் ந த்ரு'ப்யேத ஸ்வயம் ததஃ

அல்லது, தூய்மை மற்றும் அடக்கத்துடன் இருப்பவரிடம் யாசிக்கலாம்; ஆனால் அதில் தானே திருப்தி அடையக் கூடாது.

தேவாந் பித்ரு'ம்ஶ்ச விதிநா ஶுநாம் யோநிம் வ்ரஜத்யஸௌ

தேவதைகளுக்கும் பிதிர்களுக்கும் விதிப்படி கடமைகள் செய்தால், நாய்களின் கருவில் பிறப்பதில்லை.

தர்மாவிருத்தஃ காமஃ ஸ்யாத் ப்ராஹ்மணாநாம் து நேதரஃ

தர்மத்திற்கு எதிராக இல்லாத ஆசை பிராமணர்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டது; மற்றவர்களுக்கு அல்ல.

தஸ்மாதர்தம் ஸமாஸாத்ய தத்யாத் வை ஜுஹுயாத் யஜேத்

ஆகவே, செல்வம் கிடைத்தால், தர வேண்டும், ஹோமம் செய்ய வேண்டும், யாகம் நடத்த வேண்டும்.

ப்ரஹ்மணாபிஹிதம் பூர்வம்ரு'ஷீணாம் ப்ரஹ்மவாதிநாம்

பிரம்மா முன்பே பிரம்மத்தைப் பேசும் முனிவர்களிடம் இதை அறிவித்தார்.

தாநமித்யபிநிர்திஷ்டம் புக்திமுக்திபலப்ரதம்

அதை 'தானம்' என்று கூறியுள்ளனர்; அது அனுபவமும், விடுதலியும் தரும்.

தத் வை வித்தமஹம் மந்யே ஶேஷம் கஸ்யாபி ரக்ஷதி

அது தான் உண்மையான செல்வம் என்று நான் நினைக்கிறேன்; மீதியவை யாரையாவது காப்பாற்றும்.

சதுர்தம் விமலம் ப்ரோக்தம் ஸர்வதாநோத்தமோத்தமம்

நான்காவது, தூயது என்று சொல்லப்படுகிறது; அது எல்லா தானங்களிலும் உயர்ந்தது.

அநுத்திஶ்ய பலம் தஸ்மாத் ப்ராஹ்மணாய து நித்யகம்

ஆகவே, பலனை நோக்காமல் எப்போதும் பிராமணருக்கு தானம் செய்ய வேண்டும்.

நைமித்திகம் ததுத்திஷ்டம் தாநம் ஸத்பிரநுஷ்டிதம்

ஒரு குறிப்பிட்ட காரணத்திற்காக செய்யப்படும் தானம் நல்லவர்கள் ஆற்றுவது.

தாநம் தத் காம்யமாக்யாதம்ரு'ஷிபிர்தர்மசிந்தகைஃ

ஒரு நோக்கத்துக்காக விரும்பி செய்யும் தானம் என்று தர்மத்தை ஆராயும் முனிவர்கள் கூறியுள்ளனர்.

சேதஸா தர்மயுக்தேந தாநம் தத் விமலம் ஶிவம்

தர்மம் நிறைந்த மனதுடன் செய்யும் தானம் தூயதும், நன்மை தருவதாகும்.

உத்பத்ஸ்யதே ஹி தத்பாத்ரம் யத் தாரயதி ஸர்வதஃ

அனைத்து துயரங்களிலிருந்தும் காப்பாற்றும் அந்த அருமை உடைய பெறுநர் ஒருவன் நிச்சயம் தோன்றுவான்.

அந்யதா தீயதே யத்தி ந தத் தாநம் பலப்ரதம்

வேறு விதமாக கொடுக்கப்பட்டால், அந்த தானம் எந்த பலனும் தராது.

வ்ரு'த்தஸ்தாய தரித்ராய ப்ரதேயம் பக்திபூர்வகம்

நல்லொழுக்கமுள்ள ஏழைக்கு பக்தியுடன் தானம் வழங்க வேண்டும்.

ஸ யாதி பரமம் ஸ்தாநம் யத்ர கத்வா ந ஶோசதி

அவன் எங்கு சென்றாலும் கவலை இல்லாத உயர்ந்த நிலையை அடைகிறான்.

ததாதி வேதவிதுஷே யஃ ஸ பூயோ ந ஜாயதே

வேதம் அறிந்தவருக்கு தானம் அளிப்பவன் மீண்டும் பிறப்பதில்லை.

ப்ராஹ்மணாய தரித்ராய ஸர்வபாபைஃ ப்ரமுச்யதே

ஏழை பிராமணருக்கு தானம் கொடுத்தால், எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்.

அந்நதாநம் தேந துல்யம் வித்யாதாநம் ததோ ऽதிகம்

அனைவருக்கும் உணவு தானம் சமம், ஆனால் அறிவு தானம் அதைவிட உயர்ந்தது.

ததாதி வித்யாம் விதிநா ப்ரஹ்மலோகே மஹீயதே

நியமப்படி அறிவை வழங்கும் ஒருவர் பிரம்மாவின் உலகத்தில் பெருமை பெறுவான்.

ஸர்வபாபவிநிர்முக்தோ ப்ரஹ்மணஃ ஸ்தாநமாப்நுயாத்

எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, அவன் பிரம்மனின் இடத்தை அடைகிறான்.

ஆமமேவாஸ்ய தாதவ்யம் தத்த்வாப்நோதி பராம் கதிம்

அவனுக்கே தானம் வழங்க வேண்டும்; தானம் அளித்தவுடன் உயர்ந்த நிலையை அடைவான்.