கூர்மபுராணம்

அந்யத்ர பலமூலேப்யஃ பாநகேப்யஸ்ததைவ ச

பழங்கள், கிழங்குகள் மற்றும் பானங்களைத் தவிர்த்து, மற்றவற்றையும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ந பாதேந ஸ்ப்ரு'ஶேதந்நம் ந சைததவதூநயேத்

உணவை காலால் தொடக்கூடாது; அதையும் அசைக்கக்கூடாது.

யாதுதாநா விலும்பந்தி ஜல்பதா சோபபாதிதம்

பேசிக்கொண்டே தயாரிக்கப்படும் உணவை யாத்துதானர்கள் திருடிக்கொள்கிறார்கள்.

தத்ரூபாஃ பிதரஸ்தத்ர ஸமாயாந்தி புபுக்ஷவஃ

அந்த ரூபத்தில், முன்னோர்கள் அங்கே பசிக்குடன் வருகிறார்கள்.

ந சாயஸேந பாத்ரேண ந சைவாஶ்ரத்தயா புநஃ

இரும்பு பாத்திரத்தில் அல்லாதும், நம்பிக்கை இல்லாமல் அல்லாதும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

தத்தமக்ஷயதாம் யாதி கட்கேந ச விஶேஷதஃ

அர்ப்பணிக்கப்பட்டது அழியாததாகிறது, குறிப்பாக வாள் கொண்டு கொடுத்தால்.

ஸ யாதி நரகம் கோரம் போக்தா சைவ புரோதஸஃ

யார் யாக உணவை உண்ணுகிறாரோ, அந்த புரோகிதரும், அவர்கள் கொடிய நரகத்திற்கு செல்கிறார்கள்.

யாசிதா தாபிதா தாதா நரகாந் யாந்தி தாருணாந்

யாசிப்பவர்கள், கொடுக்கச் செய்பவர்கள், மற்றும் கொடுப்பவர்கள், எல்லோரும் பயங்கரமான நரகங்களுக்கு போகிறார்கள்.

தாவத்தி பிதரோ ऽஶ்நந்தி யாவந்நோக்தா ஹவிர்குணாஃ

அர்ப்பணத்தின் சிறப்புகள் கூறப்படாதவரை முன்னோர்கள் அதைப் பகிர்ந்துகொள்கிறார்கள்.

பஹூநாம் பஶ்யதாம் ஸோ ऽஜ்ஞஃ பங்க்த்யா ஹரதி கில்பிஷம்

பலர் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, அறியாமை உடையவன் அந்த வரிசையில் உணவு எடுத்தால் பாவம் ஏற்படும்.

ந மாம்ஸம் ப்ரதிஷேதேத ந சாந்யஸ்யாந்நமீக்ஷயேத்

அவன் இறைச்சியைத் தடை செய்யக்கூடாது; மற்றவரது உணவையும் நோக்கக்கூடாது.

ஸ ப்ரேத்ய பஶுதாம் யாதி ஸம்பவாநேகவிம்ஶதிம்

அவன் இறந்தபின், இருபத்தொன்று முறை மிருகமாக பிறப்பான்.

இதிஹாஸபுராணாநி ஶ்ராத்தகல்பாம்ஶ்ச ஶோபநாந்

இதிகாசங்களும், புராணங்களும், புண்ணியமான ஸ்ராத்த நிகழ்ச்சிகளும்,

ப்ரு'ஷ்ட்வா த்ரு'ப்தாஃ ஸ்த இத்யேவம் த்ரு'ப்தாநாசாமயேத் ததஃ

“நீங்கள் திருப்தியா?” என்று கேட்டபின், திருப்தியடைந்தவர்களுக்கு அன்னம் அளிக்க வேண்டும்.

ஸ்வதாஸ்த்விதி ச தம் ப்ரூயுர்ப்ராஹ்மணாஸ்ததநந்தரம்

அதற்குப் பிறகு, பிராமணர்கள் 'ஸ்வதாஸ்து' என்று சொல்ல வேண்டும்.

யதா ப்ரூயுஸ்ததா குர்யாதநுஜ்ஞாதஸ்து வை த்விஜைஃ

பிராமணர்கள் எப்படி சொல்லுகிறார்களோ, அவர்களது அனுமதியுடன் அதைப் போலவே செய்ய வேண்டும்.

ஸம்பந்நமித்யப்யுதயே தைவே ரோசத இத்யபி

“நிகழ்ச்சி நிறைவேறியது” அல்லது “தெய்வ அனுகிரகம் கிடைக்கட்டும்” என்று சொல்ல வேண்டும்.

தக்ஷிணாம் திஶமாகாங் க்ஷந்யாசேதேமாந் வராந் பித்ரூ'ந்

தெற்கை நோக்கி நின்று, அந்த சிறந்த பித்ருக்களை விரும்பி நினைக்க வேண்டும்.

ஶ்ரத்தா ச நோ மா வ்யகமத் பஹுதேயம் ச நோஸ்த்த்விதி

“எங்கள் நம்பிக்கை குறையாமல் இருப்பதாகவும், எங்கள் தரிசனங்கள் பெருகட்டும்” என்று சொல்ல வேண்டும்.

மத்யமம் து ததஃ பிண்டமத்யாத் பத்நீ ஸுதார்திநீ

பிறகு, மகன் வேண்டும் மனைவி நடுவிலுள்ள பிண்டத்தை உண்ண வேண்டும்.

பஶ்சாத் ஸ்வயம் ச பத்நீபிஃ ஶேஷமந்நம் ஸமாசரேத்

அதன்பின், அவனும் அவன் மனைவிகளும் மீதமுள்ள உணவை உண்ண வேண்டும்.

ப்ரஹ்மசாரீ பவேதாம் து தம்பதீ ரஜநீம் து தாம்

அந்த இரவில் கணவன் மனைவி இருவரும் பிரம்மச்சரியமாக இருக்க வேண்டும்.

மஹாரௌரவமாஸாத்ய கீடயோநிம் வ்ரஜேத் புநஃ

பெரும் நரகத்தை அடைந்து, மீண்டும் பூச்சி உருவில் பிறப்பான்.

ஸ்வாத்யாயம் ச ததாத்வாநம் கர்தா போக்தா ச வர்ஜயேத்

அவன் சுயபடிப்பு, பயணம், செயல், அனுபவம் ஆகியவற்றை தவிர்க்க வேண்டும்.

மஹாபாதிகிபிஸ்துல்யா யாந்தி தே நரகாந் பஹூந்

பெரும் பாவம் செய்தவர்களைப் போலவே, அவர்கள் பல நரகங்களை அடைவார்கள்.

ஆமேந வர்தயேந்நித்யமுதாஸீநோ ऽத தத்த்வவித்

உண்மை அறிந்தவன் எப்போதும் பற்றில்லாமல் நடந்துகொள்ள வேண்டும்.

தேநாக்நௌ கரணம் குர்யாத் பிண்டாம்ஸ்தேநைவ நிர்வபேத்

அதனைக் கொண்டு, அவன் அக்கினியில் ஹோமம் செய்து, பிண்டங்களை அதேபோல் சமர்ப்பிக்க வேண்டும்.

வ்யபேதகல்பஷோ நித்யம் யோகிநாம் வர்ததே பதம்

யோகிகள் எப்போதும் குற்றமற்ற நிலையை அடைந்து இருப்பார்கள்.

ஆராதிதோ பவேதீஶஸ்தேந ஸம்யக் ஸநாதநஃ

அதைச் செய்து, அந்த நித்தியமான இறைவன் முறையாக வழிபடப்படுகிறார்.