கூர்மபுராணம்

அநுஷ்டுபம் ஸவைராஜமுத்தராதஸ்ரு'ஜந்முகாத்

வாயின் வடபக்கத்திலிருந்து அனுஷ்டுப் மற்றும் சவைராஜம் தோன்றின.

ப்ரஹ்மணோ ஹி ப்ரஜாஸர்கம் ஸ்ரு'ஜதஸ்து ப்ரஜாபதேஃ

பிரமா, உயிரினங்களின் ஆண்டவன், உயிர்களை உருவாக்கும் போது,

ததோ ऽஸ்ரு'ஜச்ச பூதாநி ஸ்தாவராணி சராணி ச

அப்போது அவர் நிலையானவையும், நகரும் உயிரினங்களையும் படைத்தான்.

அவ்யயம் ச வ்யயம் சைவ த்வயம் ஸ்தாவரஜங்கமம்

அழியாததும் அழிகின்றதும் — நிலையானவை மற்றும் நகரும் உயிர்கள் என்ற இரண்டும்.

தாந்யேவ தே ப்ரபத்யந்தே ஸ்ரு'ஜ்யமாநாஃ புநஃ புநஃ

இவை எல்லாம் மீண்டும் மீண்டும் உருவாக்கப்படும்போது, அவை அவரிடமே திரும்பிச் செல்கின்றன.

தத்பாவிதாஃ ப்ரபத்யந்தே தஸ்மாத் தத் தஸ்ய ரோசதே

அவரை எண்ணி, அவை அவரிடம் சேர்கின்றன; அதனால், அது அவருக்கு இனிமையாக இருக்கிறது.

விநியோகம் ச பூதாநாம் தாதைவ விததாத் ஸ்வயம்

உயிரினங்களின் பணிகளை உருவாக்குபவன் தானே ஒவ்வொன்றாக வகுத்து வழங்குகிறான்.

வேதஶப்தேப்ய ஏவாதௌ நிர்மமே ஸ மஹேஶ்வரஃ

ஆரம்பத்தில் அந்த மகா ஈசன், வேத வார்த்தைகளிலிருந்தே அவற்றை உருவாக்கினான்.

ஶர்வர்யந்தே ப்ரஸூதாநாம் தாந்யேவைப்யோ ததாத்யஜஃ

இரவு முடிவில், பிறவியில்லாதவன் அந்த உயிர்களை மீண்டும் அவர்களுக்கு அளிக்கிறான்.

த்ரு'ஶ்யந்தே தாநி தாந்யேவ ததா பாவா யுகாதிஷு

அந்த உயிர்களும், அவற்றின் நிலைகளும், யுகங்கள் தொடங்கும் போதும் மீண்டும் காணப்படுகின்றன.

யதா சாஸ்ய ப்ரஜாஃ ஸ்ரு'ஷ்டா ந வ்யவர்தந்த தீமதஃ

அந்த ஞானியால் படைக்கப்பட்ட உயிர்கள் பெருகவில்லை என்ற போது,

ததஃ ஸ விததே புத்திமர்தநிஶ்சயகாமிநீம்

அப்போது அவர், நோக்கத்தைத் தீர்மானிக்க உதவும் புத்தியை உருவாக்கினார்.

ரஜஃ ஸத்த்வம் ச ஸம்வ்ரு'த்ய வர்தமாநாம் ஸ்வதர்மதஃ

அவர், இராஜஸ் மற்றும் சத்த்வத்தை மூடிக்கொண்டு, அவை தங்கள் இயல்பில் இருந்தன.

தத் தமஃ ப்ரதிநுந்நம் வை மிதுநம் ஸமஜாயத

அப்போது தமஸ் தடுக்கப்பட்டதால், ஒரு ஜோடி பிறந்தது.

ஸ்வாம் தநும் ஸ ததோ ப்ரஹ்மா தாமபோஹத பாஸ்வராம்

பிரமா, தனது ஒளிவீசும் உருவை அகற்றினார்.

அர்தேந நாரீ புருஷோ விராஜமஸ்ரு'ஜத் ப்ரபுஃ

அவரது உருவின் பாதியால், ஆண்டவன் ஒரு பெண்ணையும், விராட் என்ற ஆணையும் படைத்தான்.

ஸா திவம் ப்ரு'திவீம் சைவ மஹம்நா வ்யாப்ய ஸம்ஸ்திதா

அவள், தன் பெருமையால் வானத்தையும் பூமியையும் நிரப்பி நிலைத்தாள்.

யோ ऽபவத் புருஷாத் புத்ரோ விராடவ்யக்தஜந்மநஃ

அப்புறம், அவ்விராஜ் என்ற ஆணிலிருந்து, வெளிப்படாததிலிருந்து பிறந்த மகன் உருவானான்.

ஸா தேவீ ஶதரூபாக்யா தபஃ க்ரு'த்வா ஸுதுஶ்சரம்

அந்த தேவி, சதரூபா என்று அழைக்கப்படுபவள், கடினமான தவம் செய்தாள்.

தஸ்மாச்ச ஶதரூபா ஸா புத்ரத்வயமஸூயத

அவரிலிருந்து சதரூபை இரண்டு மகன்களை பெற்றாள்.

தயோஃ ப்ரஸூதிம் தக்ஷாய மநுஃ கந்யாம் ததௌ புநஃ

அந்த இருவரில், மனு தன் மகள் பிரசூதியை தக்ஷனுக்கு கொடுத்தார்.

யஜ்ஞஶ்ச தக்ஷிணா சைவ யாப்யாம் ஸம்வர்திதம் ஜகத்

யஜ்ஞன் மற்றும் தக்ஷிணை ஆகிய இருவரால் இந்த உலகம் வளர்க்கப்பட்டது.

யாமா இதி ஸமாக்யதா தேவாஃ ஸ்வாயம்புவே ऽந்தரே

அவர்கள் ஸ்வாயம்புவ மனுவின் காலத்தில் தேவர்கள் யாமா என்று அழைத்தனர்.

ஸஸர்ஜ கந்யா நாமாநி தாஸாம் ஸம்யம் நிபோதத

அவர் பல மகள்களை உருவாக்கினார்; அவர்களின் பெயர்களை கவனமாகக் கேளுங்கள்.

புத்திர்லஜ்ஜாவபுஃ ஶாந்திஃ ஸித்திஃ கீர்திஸ்த்ரயோதஶீ

அவை புத்தி, லஜ்ஜை, வபு, சாந்தி, சித்தி, கீர்த்தி, திரயோதசி என்பவையாகும்.

தாப்யஃ ஶிஷ்டா யவீயஸ்ய ஏகாதஶ ஸுலோசநாஃ

அவர்களிலிருந்து, இளம் வயதில் பதினொன்று அழகான கண்களையுடைய மகள்கள் பிறந்தார்கள்.

ஸம்ததிஶ்சாநஸூயா ச ஊர்ஜா ஸ்வாஹா ஸ்வதா ததா

அவர்கள் சந்ததி, அனசூயை, ஊர்ஜா, ஸ்வாஹா மற்றும் ஸ்வதா என்பவர்களாகும்.

புலஸ்த்யஃ புலஹஶ்சைவ க்ரதுஃ பரமதர்மவித்

புலஸ்தியர், புலஹர், தர்மத்தை மிக நன்கு அறிந்த கிரது ஆகிய முனிவர்கள்.

க்யாத்யாத்யா ஜக்ரு'ஹுஃ கந்யா முநயோ முநிஸத்தமாஃ

க்யாதி முதலான மகள்களை அந்த முனிவர்கள், முனிவர்களில் சிறந்தவர்கள், தத்தெடுத்தார்கள்.