கூர்மபுராணம்

ஆஸ்தாய மாநவம் ரூபம் தர்மஸ்தைஃ ஸம்ப்ரவர்திதஃ

மனித உருவம் எடுத்துத் தர்மம் அவர்களால் நடப்பிக்கப்பட்டது.

ஸிஸ்ரு'க்ஷுரம்பாம்ஸ்யேதாநி ஸ்வமாத்மாநமயூயுஜத்

இந்த உயிர்களை படைக்க விரும்பி, தன் ஆத்மாவைச் செயல்படுத்தினார்.

ததோ ऽஸ்ய ஜகநாத் பூர்வமஸுரா ஜஜ்ஞிரே ஸுதாஃ

பின்னர், அவன் கீழ்பாகத்தில் இருந்து முதலில் அசுரர் எனும் மக்கள் பிறந்தார்கள்.

ஸா தமோபஹுலா யஸ்மாத் ப்ரஜாஸ்தஸ்யாம்ஸ்வபந்த்யதஃ

அந்த இரவு முழுவதும் இருளால் நிரம்பியதால், எல்லா உயிர்களும் அதில் உறங்குகின்றன.

ததோ ऽஸ்ய முகதோ தேவா தீவ்யதஃ ஸம்ப்ரஜஜ்ஞிரே

பின்னர், அவர் பிரகாசித்தபோது, அவரது வாயிலிருந்து தேவர்கள் தோன்றினர்.

தஸ்மாதஹோ தர்மயுக்தா தேவதாஃ ஸமுபாஸதே

அதனால், அறம் கொண்ட தேவர்கள் அவரை வழிபடுகின்றனர்.

பித்ரு'வந்மந்யமாநஸ்ய பிதரஃ ஸம்ப்ரஜஜ்ஞிரே

தான் முன்னோர் என எண்ணியபோது, பித்ருக்கள் தோன்றினார்கள்.

ஸாபவித்தா தநுஸ்தேந ஸத்யஃ ஸந்த்யா வ்யஜாயத

அவரால் தொடப்பட்ட அந்த உடல் உடனே சந்த்யையாக மாறியது.

தயோர்மத்யே பித்ரூ'ணாம் து மூர்திஃ ஸந்த்யா கரீயஸீ

இவற்றில், பித்ருக்களின் ரூபமான சந்த்யை மிக உயர்ந்ததாகும்.

உபாஸதே ததா யுக்தா ராத்ர்யஹ்நோர்மத்யமாம் தநும்

அந்த நேரத்தில், இரவுடன் இணைந்தவர்கள் பகலும் இரவும் கலந்த நடுநிலை உருவை வழிபடுகின்றனர்.

ததோ ऽஸ்ய ஜஜ்ஞிரே புத்ரா மநுஷ்யா ரஜஸாவ்ரு'தாஃ

பின்னர், அவரது மக்களாகும், ஆசை நிறைந்த மனிதர்கள் பிறந்தார்கள்.

ஜ்யோத்ஸ்த்ரா ஸா சாபவத்விப்ராஃ ப்ராக்ஸந்த்யா யாபிதீயதே

அந்த ஒளி, முன்புள்ள சந்த்யை என்று சொல்லப்படுவது, முனிவர்களே, அதுவாகியது.

மூர்தி தமோரஜஃ ப்ராயாம் புநரேவாப்யயூயுஜத்

அவர் மீண்டும் இருளும் ஆசையும் நிறைந்த உருவை ஏற்றார்.

புத்ராஸ்தமோரஜஃ ப்ராயா பலிநஸ்தே நிஶாசராஃ

அவரது மக்களாக இருளும் ஆசையும் நிறைந்த, வலிமைமிக்க இரவில்திரியும் உயிர்கள் தோன்றினர்.

ரஜஸ்தமோப்யாமாவிஷ்டாம்ஸ்ததோ ऽந்யாநஸ்ரு'ஜத் ப்ரபுஃ

பின்னர், ஆண்டவன் ஆசை மற்றும் இருள் நிறைந்த பிற உயிர்களை உருவாக்கினார்.

முகதோ ऽஜாந் ஸஸர்ஜாந்யாந் உதராத்காஶ்சநிர்மமே

அவர் சிலரை தனது வாயிலிருந்து உருவாக்கினார், மற்றவர்களை வயிற்றிலிருந்து தோற்றுவித்தார்.

ஔபத்யஃ பலமூலிந்யோ ரோமப்யஸ்தஸ்ய ஜஜ்ஞிரே

அவரது முடிகளில் இருந்து காட்டு பழங்களை உண்ணும் பெண்கள் பிறந்தார்கள்.

அக்நிஷ்டோமம் ச யஜ்ஞாநாம் நிர்மமே ப்ரதமாந்முகாத்

அவரது வாயிலிருந்து முதலில் யாகங்களில் அக்னிஷ்டோம யாகத்தை உருவாக்கினார்.

ப்ரு'ஹத்ஸாம ததோக்தம் ச தக்ஷிணாதஸ்ரு'ஜந்முகாத்

வாயின் வலப்பக்கத்திலிருந்து ப்ருஹத் சாமமும் உக்தமும் தோன்றின.

வைரூபமதிராத்ரம் ச பஶ்சிமாதஸ்ரு'ஜந்முகாத்

வாயின் மேற்கு பக்கத்திலிருந்து வைரூபமும் அதிராத்திரமும் தோன்றின.

அநுஷ்டுபம் ஸவைராஜமுத்தராதஸ்ரு'ஜந்முகாத்

வாயின் வடபக்கத்திலிருந்து அனுஷ்டுப் மற்றும் சவைராஜம் தோன்றின.

ப்ரஹ்மணோ ஹி ப்ரஜாஸர்கம் ஸ்ரு'ஜதஸ்து ப்ரஜாபதேஃ

பிரமா, உயிரினங்களின் ஆண்டவன், உயிர்களை உருவாக்கும் போது,

ததோ ऽஸ்ரு'ஜச்ச பூதாநி ஸ்தாவராணி சராணி ச

அப்போது அவர் நிலையானவையும், நகரும் உயிரினங்களையும் படைத்தான்.

அவ்யயம் ச வ்யயம் சைவ த்வயம் ஸ்தாவரஜங்கமம்

அழியாததும் அழிகின்றதும் — நிலையானவை மற்றும் நகரும் உயிர்கள் என்ற இரண்டும்.

தாந்யேவ தே ப்ரபத்யந்தே ஸ்ரு'ஜ்யமாநாஃ புநஃ புநஃ

இவை எல்லாம் மீண்டும் மீண்டும் உருவாக்கப்படும்போது, அவை அவரிடமே திரும்பிச் செல்கின்றன.

தத்பாவிதாஃ ப்ரபத்யந்தே தஸ்மாத் தத் தஸ்ய ரோசதே

அவரை எண்ணி, அவை அவரிடம் சேர்கின்றன; அதனால், அது அவருக்கு இனிமையாக இருக்கிறது.

விநியோகம் ச பூதாநாம் தாதைவ விததாத் ஸ்வயம்

உயிரினங்களின் பணிகளை உருவாக்குபவன் தானே ஒவ்வொன்றாக வகுத்து வழங்குகிறான்.

வேதஶப்தேப்ய ஏவாதௌ நிர்மமே ஸ மஹேஶ்வரஃ

ஆரம்பத்தில் அந்த மகா ஈசன், வேத வார்த்தைகளிலிருந்தே அவற்றை உருவாக்கினான்.

ஶர்வர்யந்தே ப்ரஸூதாநாம் தாந்யேவைப்யோ ததாத்யஜஃ

இரவு முடிவில், பிறவியில்லாதவன் அந்த உயிர்களை மீண்டும் அவர்களுக்கு அளிக்கிறான்.