கூர்மபுராணம்

தேவர்ஷோஸ்தர்பயேத் தீமாநுதகாஞ்ஜலிபிஃ பிதந்

புத்திசாலி, தெய்வ ரிஷிகளையும் முன்னோர்களையும் கையளவு நீரால் திருப்திப்படுத்த வேண்டும்.

ப்ராசீநாவீதீ பித்ர்யே து ஸ்வேந தீர்தேந பாவதஃ

பித்ரு காரியங்களில், தனது யஜ்ஞோப்பவீதத்தை வலப்பக்கமாக வைத்து, தன் தீர்த்தத்தை உணர்ச்சியுடன் பயன்படுத்த வேண்டும்.

ஸ்வைர்மந்த்ரைரர்சயேத் தேவாந் புஷ்பைஃ பத்ரைரதாம்புபிஃ

தன் சொந்த மந்திரங்களைப் பயன்படுத்தி, தேவர்களை மலர்கள், இலைகள் அல்லது நீரால் வழிபட வேண்டும்.

அந்யாம்ஶ்சாபிமதாந் தேவாந் பக்த்யா சாக்ரோதநோ ऽத்வரஃ

மற்ற விருப்பமான தேவதைகளையும், கோபமின்றி, அவசரமின்றி, பக்தியுடன் வழிபட வேண்டும்.

ஆபோ வா தேவதாஃ ஸர்வாஸ்தேந ஸம்யக் ஸமர்சிதாஃ

அனைத்து நீர்களும் தேவதைகள்; எனவே, இவ்வாறு அவை முறையாக வழிபடப்படுகின்றன.

நமஸ்காரேண புஷ்பாணி விந்யஸேத் வை ப்ரு'தக் ப்ரு'தக்

பெரிய மரியாதையுடன், பூக்களை ஒவ்வொன்றாக தனித்தனியாக வைக்க வேண்டும்.

தஸ்மாதநாதிமத்யாந்தம் நித்யமாராதயேத்தரிம்

ஆகையால், ஆரம்பம், நடுவு, முடிவு இல்லாத ஹரியை எப்போதும் வழிபட வேண்டும்.

நைதாப்யாம் ஸத்ரு'ஶோ மந்த்ரோ வேதேஷூக்தஶ்சதுர்ஷ்வபி

இந்த இரண்டு மந்திரங்களுக்கு சமமானது நான்கு வேதங்களிலும் இல்லை.

ததாத்மா தந்மநாஃ ஶாந்தஸ்தத்விஷ்ணோரிதி மந்த்ரதஃ

அந்த உணர்வில் தன்னை ஒருமைப்படுத்தி, மனதை அதில் நிலைநிறுத்தி, அமைதியுடன், 'அது விஷ்ணு' என்ற மந்திரத்தைச் சொல்ல வேண்டும்.

ஆராதயேந்மஹாதேவம் பாவபூதோ மஹேஶ்வரம்

மனம் தூய்மையுடன், மகாதேவனாகிய மகேஸ்வரனை வழிபட வேண்டும்.

ஈஶாநேநாத வா ருத்ரைஸ்த்ர்யம்பகேந ஸமாஹிதஃ

ஈசான, ருத்ரன் அல்லது திரயம்பகன் மந்திரங்களை ஒருமனதாக உபயோகிக்க வேண்டும்.

உக்த்வா நமஃ ஶிவாயேதி மந்த்ரேணாநேந யோஜயேத்

'சிவாய நம:' என்ற மந்திரத்தைச் சொல்லி, அதைச் செயல்படுத்த வேண்டும்.

நிவேதயீத ஸ்வாத்மாநம் யோ ப்ரஹ்மாணமிதீஶ்வரம்

பிரம்மம் என்று கூறப்படும் இறைவனுக்குத் தன் ஆத்மாவை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

த்யாயீத தேவமீஶாநம் வ்யோமமத்யகதம் ஶிவம்

வானத்தின் நடுவில் உறையும் பரம சிவனை மனதில் வைத்து தியானிக்க வேண்டும்.

குர்யாத் பஞ்ச மஹாயஜ்ஞாந் க்ரு'ஹம் கத்வா ஸமாஹிதஃ

மனதை ஒருமைப்படுத்தி வீட்டிற்குள் சென்று ஐந்து பெரிய யாகங்களைச் செய்ய வேண்டும்.

மாநுஷ்யம் ப்ரஹ்மயஜ்ஞம் ச பஞ்ச யஜ்ஞாந் ப்ரசக்ஷதே

மனித யாகமும் பிரம்ம யாகமும் ஐந்து யாகங்களில் ஒன்று என்று கூறப்படுகிறது.

க்ரு'த்வா மநுஷ்யயஜ்ஞம் வை ததஃ ஸ்வாத்யாயமாசரேத்

மனித யாகத்தை முடித்த பின்பு, தானாகவே வேதங்களைப் படிக்க வேண்டும்.

குஶபுஞ்ஜே ஸமாஸீநஃ குஶபாணிஃ ஸமாஹிதஃ

குசகுபம் மீது அமர்ந்து, குசகுபம் கையில் பிடித்து, மனதை ஒருமைப்படுத்தி இருக்க வேண்டும்.

வைஶ்வதேவம் ததஃ குர்யாத் தேவயஜ்ஞஃ ஸ வை ஸ்ம்ரு'தஃ

அதன்பின் வைஷ்வதேவ யாகத்தைச் செய்ய வேண்டும்; இதுவே தேவதைகளுக்கான யாகம் என்று அறியப்படுகிறது.

ஶாலாக்நௌ தத்ர தேவாந்நம் விதிரேஷ ஸநாதநஃ

வீட்டுத் தீயில் தேவதைகளுக்காக உணவு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; இது எப்போதும் செய்ய வேண்டிய கடமையாகும்.

பூதயஜ்ஞஃ ஸ வை ஜ்ஞேயோ பூதிதஃ ஸர்வதேஹிநாம்

இது பூத யாகம் என்று அறியப்படுகிறது; எல்லா உயிர்களுக்கும் இது வாழ்வாதாரமாகும்.

தத்யாத் பூமௌ பலிம் த்வந்நம் பக்ஷிப்யோ ऽத த்விஜோத்தமஃ

மண்ணில் பறவைகளுக்காக உணவை பலியாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும், உத்தம பிராமணனே.

பூதயஜ்ஞஸ்த்வயம் நித்யம் ஸாயம் ப்ராதர்விதீயதே

இந்த பூத யாகம் தினமும் காலை, மாலை இரண்டிலும் செய்ய வேண்டும்.

நித்யஶ்ராத்தம் ததுத்திஷ்டம் பித்ரு'யஜ்ஞோ கதிப்ரதஃ

தினசரி ஸ்ராத்தம் பித்ரு யாகமாகக் கூறப்படுகிறது; இது முன்னேற்றத்தைத் தரும்.

வேததத்த்வார்தவிதுஷே த்விஜாயைவோபபாதயேத்

வேதத்தின் உண்மையான அர்த்தத்தை அறிந்த த்விஜனுக்கு அதை வழங்க வேண்டும்.

மநோவாக்கர்மபிஃ ஶாந்தமாகதம் ஸ்வக்ரு'ஹ ததஃ

மனம், வாக்கு, செயல் அனைத்தும் அமைதியாக வீட்டிற்கு திரும்ப வேண்டும்.

தத்யாததிதயே நித்யம் புத்யேத பரமேஶ்வரம்

விருந்தினருக்கு எப்போதும் கொடுத்து, பரம ஈசுவரனை உணர வேண்டும்.

புஷ்கலம் ஹந்தகாரம் து தச்சதுர்குணமுச்யதே

அது மிகுந்ததும், அழிப்பதுபோலும், நான்கு மடங்கு என்று கூறப்படுகிறது.

அப்யாகதாந் யதாஶக்தி பூஜயேததிதிம் யதா

வந்த விருந்தினரைத் தன் திறமைக்கு ஏற்ப, விருந்துக்குரிய முறையில் மரியாதை செய்ய வேண்டும்.