கூர்மபுராணம்

நமோ ருத்ராய ஸூர்யாய த்வாமஹம் ஶரணம் கதஃ

ருத்ரனுக்கும், சூரியனுக்கும் வணக்கம்; உம்மை நான் சரணடைந்தேன்.

நமோ நமஸ்தே ருத்ராய த்வாமஹம் ஶரணம் கதஃ

ருத்ரனுக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்; உம்மை நான் சரணடைந்தேன்.

அம்பிகாபதயே துப்யமுமாயாஃ பதயே நமஃ

அம்பிகையின் நாதனே, உமையின் நாதனே, உமக்கு வணக்கம்.

விலோஹிதாய பர்காய ஸஹஸ்ராக்ஷாய தே நமஃ

சிவந்த நிறமுடையவரே, பற்கா, ஆயிரம் கண்கள் உடையவரே, உமக்கு வணக்கம்.

நமஸ்தே வஜ்ரஹஸ்தாய த்ர்யம்பகாய நமோ ऽஸ்து தே

வஜ்ராயுதம் பிடித்தவரே, திரியம்பகனே, உமக்கு வணக்கம்.

ஹிரண்மயம் க்ரு'ஹே குப்தமாத்மாநம் ஸர்வதேஹிநாம்

பொன்னிறத்தில், வீடுகளில் மறைந்திருக்கும், எல்லா உயிர்களிலும் உள்ள ஆத்மா.

விஶ்வம் பஶுபதிம் பீமம் நரநாரீஶரீரிணம்

உலகின் ஆண்டவரும், பயங்கரனும், ஆண் பெண் உருவம் கொண்டவரும்.

உக்ராய ஸர்வபக்தாய த்வாம் ப்ரபத்யே ஸதைவ ஹி

பயங்கரமானவரே, எல்லோரையும் நேசிப்பவரே, நான் எப்போதும் உம்மை சரணடைகிறேன்.

ப்ராதஃ காலே ऽத மத்யாஹ்நே நமஸ்குர்யாத் திவாகரம்

காலை மற்றும் நடு பகலில், ஒருவர் சூரியனை வணங்க வேண்டும்.

ப்ரதேயம் ஸூர்யஹ்ரு'தயம் ப்ரஹ்மணா து ப்ரதர்ஶிதம்

பிரம்மா அருளிய சூரிய ஹ்ருதயம், பிறருக்கு சொல்ல வேண்டும்.

ப்ராஹ்மணாநாம் ஹிதம் புண்யம்ரு'ஷிஸங்கைர்நிஷேவிதம்

அது பிராமணர்களுக்குப் பயனும் புண்ணியமும் தரும்; முனிவர்கள் குழுவாக அதைச் செய்து வந்துள்ளனர்.

ப்ரஜ்வால்ய விஹ்நிம் விதிவஜ்ஜுஹுயாஜ்ஜாதவேதஸம்

விதிப்படி அக்னியை ஏற்றி, ஜாதவேதஸுக்கு ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

ப்ராப்யாநுஜ்ஞாம் விஶேஷேண ஜுஹுயுர்வா யதாவிதி

விசேஷமாக அனுமதி பெற்றபின், விதிமுறைக்கு ஏற்ப ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

அநந்யமாநஸோ வஹ்நிம் ஜுஹுயாத் ஸம்யதேந்த்ரியஃ

மனம் ஏனும் திசை திரியாமல், இంద్రியங்களை அடக்கி, அக்னியில் ஹோமம் செய்ய வேண்டும்.

ராக்ஷஸம் தத்பவேத் ஸர்வம் நாமுத்ரேஹ பலப்ரதம்

இல்லையெனில், அது எல்லாம் ராட்சதமாகி, இவ்வுலகிலும் மறுபிறப்பிலும் பலன் தராது.

தத்யாத் புஷ்பாதிகம் தேஷாம் வ்ரு'த்தாம்ஶ்சைவாபிவாதயேத்

அவர்களுக்கு பூக்கள் முதலியவை அர்ப்பணித்து, மூப்பவர்களுக்கு மரியாதை செலுத்த வேண்டும்.

வேதாப்யாஸம் ததஃ குர்யாத் ப்ரயத்நாச்சக்திதோ த்விஜஃ

பின்னர், த்விஜன் தன்னால் முடிந்தவரை முயற்சியுடன் வேதங்களைப் பயில வேண்டும்.

வைதிகாம்ஶ்சைவ நிகமாந் வேதாங்காநி வேஶிஷதஃ

மேலும், வேத நூல்களையும், வேதாங்கங்களையும் சிறப்பாகக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

ஸாதயேத் விவிதாநர்தாந் குடும்பார்தே ததோ த்விஜஃ

அதன்பின், த்விஜன் குடும்பத்திற்காக பலவிதமான காரியங்களைச் சாதிக்க வேண்டும்.

புஷ்பாக்ஷதாந் குஶதிலாந் கோமயம் ஶுத்தமேவ ச

பூக்கள், அக்ஷதை, தர்ப்பை, எள்ளு, தூய மாட்டு சாணம்—

ஸ்நாநம் ஸமாசரேந்நித்யம் கர்தப்ரஸ்த்ரவணேஷு ச

தோண்டிய குளங்கள் அல்லது ஓடைகளில், நாள்தோறும் குளிக்க வேண்டும்.

பஞ்சபிண்டாந் ஸமுத்த்ரு'த்ய ஸ்நாயாத் வாஸம்பவே புநஃ

ஐந்து பிண்டங்களை எடுத்தபின், முடியுமானால் மீண்டும் குளிக்க வேண்டும்.

அதஶ்ச திஸ்ரு'பிஃ காயம் பாதௌ ஷட்பிஸ்ததைவ ச

கீழே மூன்றால், உடல் மற்றும் கால்களை ஆறு முறையும் அதேபோல் செய்ய வேண்டும்.

கோமயஸ்ய ப்ரமாணம் தத் தேநாங்கம் லேபயேத் ததஃ

அது மாட்டு சாணத்தின் அளவு; அதனால் உடலைப் பூச வேண்டும்.

ப்ரக்ஷால்யாசம்ய விதிவத் ததஃ ஸ்நாயாத் ஸமாஹிதஃ

நன்கு கழுவி, விதிப்படி ஆச்சமனம் செய்து, மனதை ஒருமைப்படுத்தி குளிக்க வேண்டும்.

பாவபூதஸ்ததவ்யக்தம் த்யாயந் வை விஷ்ணுமவ்யயம்

மனம் தூயதாக இருந்து, அந்தக் காண முடியாத, அழியாத விஷ்ணுவை தியானிக்க வேண்டும்.

தஸ்மாந்நாராயணம் தேவம் ஸ்நாநகாலே ஸ்மரேத் புதஃ

ஆகையால், குளிக்கும் நேரத்தில் அறிவுள்ளோர் நாராயணனை நினைக்க வேண்டும்.

ஆசாந்தஃ புநராசாமேந்மந்த்ரேணாநேந மந்த்ரவித்

வாய் கழுவியபின், அந்த மந்திரத்தை அறிந்தவர், அந்த மந்திரத்தைச் சொல்லிக்கொண்டே மீண்டும் வாய் கழுவ வேண்டும்.

த்வம் யஜ்ஞஸ்த்வம் வஷட்கார ஆபோ ஜ்யோதீ ரஸோ ऽம்ரு'தம்

நீயே யாகம், நீயே வஷட் எனும் அழைப்பு, நீயே நீர், ஒளி, சாரம், என்றும் அழியாத அமுதும் நீயே.