கூர்மபுராணம்

அஸ்தி த்விஜாதிப்ரவர இந்த்ரத்யும்ந இதி ஶ்ருதஃ

இங்கு ஒரு சிறந்த இருமுறை பிறந்தவர் இருக்கிறார்; அவர் இந்திரத்யும்னன் என்று புகழ்பெற்றவர்.

ஸம்ஹிதாம் மந்முகாத் திவ்யாம் புரஸ்க்ரு'த்ய முநீஶ்வராந்

என் வாயிலிருந்து தெய்வீக சம்ஹிதையை பெற்றுக்கொண்டு, அவர் முனிவர்களை வழிநடத்தினார்.

மச்சக்தௌ ஸம்ஸ்திதாந் புத்த்வா மாமேவ ஶரணம் கதஃ

அந்த முனிவர்கள் என் சக்தியில் நிலைத்திருக்கிறார்கள் என்று அறிந்து, அவர் என்னை மட்டுமே அடைக்கலம் அடைந்தார்.

இந்த்ரத்யும்ந இதி க்யாதோ ஜாதிம் ஸ்மரஸி பௌர்விகீம்

அவர் இந்திரத்யும்னன் என்று அறியப்படுகிறார்; நீ உன் முந்தைய பிறப்பை நினைவுகூருகிறாய்.

லப்த்வா தந்மாமகம் ஜ்ஞாநம் மாமேவாந்தே ப்ரவேக்ஷ்யஸி

எனது ஞானத்தை அடைந்தபின், இறுதியில் நீ என்னுள் சேர்வாய்.

வைவஸ்வதே ऽந்தரே ऽதிதே கார்யார்தம் மாம் ப்ரவேக்ஷ்யஸி

வைவஸ்வதன் கால இடைவெளி முடிந்தபின், உன் கடமைக்காக நீ என்னுள் சேர்வாய்.

காலதர்மம் கதஃ காலாச்ச்வேதத்வீபே மயா ஸஹ

காலத்தின் விதியின்படி சென்று, நீ எனுடன் சேர்ந்து ஶ்வேதத்வீபத்தில் இருப்பாய்.

மதாஜ்ஞயா முநிஶ்ரேஷ்டா ஜஜ்ஞே விப்ரகுலே புநஃ

முனிவர்களில் சிறந்தவரே, என் கட்டளையால் நீ மறுபடியும் பிராமண குடும்பத்தில் பிறந்தாய்.

வித்யாவித்யே கூடரூபே யத்தத் ப்ரஹ்ம பரம் விதுஃ

அறிவும் அறியாமையும் மறைந்திருக்கும் அந்த பரம்பொருளை, ப்ரம்மம் என்று அறிஞர்கள் அறிவார்கள்.

வ்ரதோபவாஸநியமைர்ஹேமைர்ப்ராஹ்மணதர்பணைஃ

விரதங்கள், உபவாசங்கள், கட்டுப்பாடுகள், பொன், பிராமணர்களுக்கு தர்ப்பணம் ஆகியவற்றால்,

ஆராதயந் மஹாதேவம் யோகிநாம் ஹ்ரு'தி ஸம்ஸ்திதம்

அவர், யோகிகளின் இதயத்தில் உறையும் மகாதேவனை ஆராதித்தார்.

ஸ்வரூபம் தர்ஶயாமாஸ திவ்யம் விஷ்ணுஸமுத்பவம்

அவர் தன் தெய்வீகமான வடிவத்தை, விஷ்ணுவிலிருந்து தோன்றியதாக, காண்பித்தார்.

ஸம்ஸ்தூய விவிதைஃ ஸ்தோத்ரைஃ க்ரு'தாஞ்ஜலிரபாஷத

பல விதமான ஸ்தோத்திரங்களால் புகழ்ந்து, கையைக் கூப்பி அவர் பேசினார்.

யாதாதத்யேந வை பாவம் தவேதாநீம் ப்ரவீஹி மே

இப்போது, உண்மையை எப்படியோ அப்படியே எனக்குச் சொல்.

ஹஸந்தீ ஸம்ஸ்மரந் விஷ்ணும் ப்ரியம் ப்ராஹ்மணமப்ரவீத்

அவள் விஷ்ணுவை நினைத்து, சிரித்தபடி, அன்பான பிராமணரிடம் பேசினாள்.

நாராயணாத்மிகா சைகா மாயாஹம் தந்மயா பரா

நான் ஒரே பரம மாயை; என் உயிரே நாராயணன்.

தந்மயாஹம் பரம் ப்ரஹ்ம ஸ விஷ்ணுஃ பரமேஶ்வரஃ

என்னுள் பரம்பொருள் இருக்கிறது; அந்த விஷ்ணுவே உயர்ந்த இறைவன்.

ஜ்ஞாநேந கர்மயோகேந ந தேஷாம் ப்ரபவாம்யஹம்

அவர்கள் அறிவாலும், செயல் யோகத்தாலும் என்னை அடைய முடியாது.

ஜ்ஞாநேநாராதயாநந்தம் ததோ மோக்ஷமவாப்ஸ்யஸி

அறிவால் அந்த முடிவில்லாதவனை வணங்கினால், பிறகு நீ விடுதலை பெறுவாய்.

ப்ரணம்ய ஶிரஸா தேவீம் ப்ராஞ்ஜலிஃ புநரப்ரவீத்

தலை வணங்கி, கைகளைக் கூப்பி, தேவியை மீண்டும் கேட்டான்.

ஜ்ஞாதும் ஹி ஶக்யதே தேவி ப்ரூஹி மே பரமேஶ்வரி

தேவி, உண்மையில் இது அறியக்கூடியது; பரமேஸ்வரி, எனக்குச் சொல்.

ஸாக்ஷாந்நாராயணோ ஜ்ஞாநம் தாஸ்யதீத்யாஹ தம் முநிம்

அவள் அந்த முனிவரிடம், 'நாராயணன் நேராகவே உனக்கு அறிவை தருவான்' என்றாள்.

ஸ்ம்ரு'த்வா பராத்பரம் விஷ்ணும் தத்ரைவாந்தரதீயத

அவள் பரம்பொருளான விஷ்ணுவை நினைத்து, அங்கேயே மறைந்தாள்.

ஆராதயத்த்ரு'ஷீகேஶம் ப்ரணதார்திப்ரபஞ்ஜநம்

அவன் வணங்குவோரின் துயரை போக்கும் ஹ்ருஷீகேசனை ஆராதித்தான்.

ப்ராதுராஸீந்மஹாயோகீ பீதவாஸா ஜகந்மயஃ

மாபெரும் யோகி, மஞ்சள் vasthiram அணிந்து, உலகமெங்கும் நிறைந்தவனாய் தோன்றினான்.

ஜாநுப்யாமவநிம் கத்வா துஷ்டாவ கருடத்வஜம்

மணலில் முழங்கால் விழுந்து, கருடக்கொடியை உடையவனைப் புகழ்ந்தான்.

குஷ்ண விஷ்ணோ ஹ்ரு'ஷீகேஶ துப்யம் விஶ்வாத்மநே நமஃ

கிருஷ்ணா, விஷ்ணுவே, ஹ்ருஷீகேசா, உலகிற்கு உயிராக இருப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.

ஸர்கஸ்திதிவிநாஶாநாம் ஹேதவே ऽநந்தஶக்யே

உருவாக்கம், காப்பு, அழிவுக்கு காரணமான, முடிவில்லாத சக்திவானே, உமக்கு வணக்கம்.

புருஷாய நமஸ்துப்யம் விஶ்வரூபாய தே நமஃ

புருஷனே, உமக்கு வணக்கம்; உலகம் முழுவதும் உருவாக இருப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.