கூர்மபுராணம்

ஸ புத்ரஃ ஸகலம் தர்மமாப்நுயாத் தேந கர்மணா

அப்படி செய்கிற மகன் அனைத்து தர்மங்களையும் அடைவான்.

தயோஃ ப்ரத்யுபகாரோ ऽபி ந கதஞ்சந வித்யதே

இவர்களுக்கு எந்த விதத்திலும் நன்மை திருப்பிக் கொடுக்க முடியாது.

ந தாப்யாமநநுஜ்ஞாதோ தர்மமந்யம் ஸமாசரேத்

இவர்கள் அனுமதி இல்லாமல் வேறு எந்த கடமையும் செய்யக் கூடாது.

தர்மஸாரஃ ஸமுத்திஷ்டஃ ப்ரேத்யாநந்தபலப்ரதஃ

இது தர்மத்தின் சாரம்; இது மரணத்திற்கு பிறகு முடிவில்லா பலனை தரும்.

ஶிஷ்யோ வித்யாபலம் புங்க்தே ப்ரேத்ய சாபத்யதே திவி

சிஷ்யன் அறிவின் பலனை அனுபவித்து, இறந்தபின் சுவர்க்கத்தை அடைவான்.

தேந தோஷேண ஸ ப்ரேத்ய நிரயம் கோரம்ரு'ச்சதி

அந்த குற்றத்தால் அவன் இறந்தபின் பயங்கரமான நரகத்தை அடைவான்.

யாதி தாதரி லோகே ऽஸ்மிந் உபகாராத்தி கௌரவம்

இந்த உலகில் கொடுப்பவருக்கு செய்யும் உதவியால் மதிப்பு கிடைக்கும்.

தேஷாமதாக்ஷயாம்ல்லோகாந் ப்ரோவாச பகவாந் மநுஃ

பிறகு பகவான் மனு அவர்களுக்கு அழியாத உலகங்களை அறிவித்தார்.

அஸாவஹமிதி ப்ரூயுஃ ப்ரத்யுத்தாய யவீயஸஃ

இளையவர்கள் முன்னோர்களை பார்த்து எழுந்து, 'நான் இங்கே இருக்கிறேன்' என்று சொல்ல வேண்டும்.

போபவத்பூர்வகம் த்வேநமபிபாஷேத தர்மவித்

தர்மத்தை அறிந்தவர், 'ஓ பெருமகனே' என்று மரியாதையுடன் அவரை அழைக்க வேண்டும்.

ப்ராஹ்மணஃ க்ஷத்ரியாத்யைஶ்ச ஶ்ரீகாமைஃ ஸாதரம் ஸதா

பிராமணரும், செல்வம் விரும்பும் க்ஷத்திரியர் மற்றும் பிறரும் எப்போதும் மரியாதையுடன் அவரை அழைக்க வேண்டும்.

ஜ்ஞாநகர்மகுணோபேதா யத்யப்யேதே பஹுஶ்ருதாஃ

அறிவும் செயலும் நிறைந்தவராக இருந்தாலும், பல நூல்களை நன்கு அறிந்தவர்களாக இருந்தாலும்,

ஸவர்ணேஷு ஸவர்ணாநாம் கார்யமேவாபிவாதநம்

ஒரே வகுப்பினருக்குள், ஒரே வகுப்பைச் சேர்ந்தவர்களுக்கே வணக்கம் செலுத்த வேண்டும்.

பதிரேகோ குருஃ ஸ்த்ரீணாம் ஸர்வத்ராப்யாகதோ குருஃ

பெண்களுக்கு கணவன் ஒருவரே குரு; அவர் எங்கு இருந்தாலும் அவர் தான் குரு.

மாந்யஸ்தாநாநி பஞ்சாஹுஃ பூர்வம் பூர்வம் குரூத்தராத்

மாண்யமான இடங்கள் ஐந்து என்று கூறப்படுகிறது; ஒவ்வொன்றும் முன்னதாக இருப்பது மேலானதாகும்.

யத்ர ஸ்யுஃ ஸோ ऽத்ர மாநார்ஹஃ ஶூத்ரோ ऽபி தஶமீம் கதஃ

அவை எங்கு இருந்தாலும், அங்கே அவர் மரியாதைக்குரியவர்—even ஒரு சூத்திரனும் பத்தாவது நிலையை அடைந்திருந்தால்.

வ்ரு'த்தாய பாரபுக்நாய ரோகிணே துர்பலாய ச

வயதானவர்களுக்கு, சுமையைச் சுமக்கும் நெகிழ்ந்தவர்களுக்கு, நோயாளிகளுக்கும், பலவீனமானவர்களுக்கும்,

நிவேத்ய குரவே ऽஶ்நீயாத் வாக்யதஸ்ததநுஜ்ஞயா

குருவிடம் தெரிவித்து, சொற்களை அடக்கி, அவருடைய அனுமதியுடன் தான் உணவு உண்ண வேண்டும்.

பவந்மத்யம் து ராஜந்யோ வைஶ்யஸ்து பவதுத்தரம்

சமூகவாசலில் க்ஷத்திரியன் நடுவில் நிற்க வேண்டும்; வைசியன் மேலே நிற்க வேண்டும்.

பிக்ஷேத பிக்ஷாம் ப்ரதமம் யா சைநம் ந விமாநயேத்

அவமானப்படுத்தாதவர்களிடம் முதலில் பிச்சை கேட்க வேண்டும்.

பைக்ஷ்யஸ்ய சரணம் ப்ரோக்தம் பதிதாதிஷு வர்ஜிதம்

பிச்சை எடுப்பது முறையாகக் கூறப்பட்டுள்ளது; வீழ்ந்தவர்களிடமோ அதுபோன்றவர்களிடமோ தவிர்க்க வேண்டும்.

ப்ரஹ்மசர்யாஹரேத் பைக்ஷம் க்ரு'ஹேப்யஃ ப்ரயதோ ऽந்வஹம்

பிரம்மச்சாரி தினமும் வீடுகளிலிருந்து சிரமத்துடன் மற்றும் தூய்மையுடன் பிச்சை எடுக்க வேண்டும்.

அலாபே த்வந்யகேஹாநாம் பூர்வம் பூர்வம் விவர்ஜயேத்

பிச்சை கிடைக்கவில்லை என்றால், முன்னதாக சென்ற வீடுகளை வரிசைப்படி தவிர்க்க வேண்டும்.

நியம்ய ப்ரயதோ வாசம் திஶஸ்த்வநவலோகயந்

வாக்கை அடக்கி, கவனத்துடன், எல்லா திசைகளிலும் பார்வை விடாமல்,

புஞ்ஜீத ப்ரயதோ நித்யம் வாக்யதோ ऽநந்யமாநஸஃ

எப்போதும் முயற்சியுடன், சொற்களை கட்டுப்படுத்தி, மனதைச் சிதறவிடாமல் உணவு உண்ண வேண்டும்.

பைக்ஷ்யேண வ்ரதிநோ வ்ரு'த்திருபவாஸஸமா ஸ்ம்ரு'தா

விரதம் காக்கும்ோர் பிச்சை மூலம் வாழ்வது, உண்ணாமை போல் சமமாகும் என்று கூறப்படுகிறது.

த்ரு'ஷ்ட்வா ஹ்ரு'ஷ்யேத் ப்ரஸீதேச்ச ப்ரதிநந்தேச்ச ஸர்வஶஃ

பார்த்தவுடன் மகிழ்ச்சி கொள்ள வேண்டும், மனம் மகிழ வேண்டும், எப்போதும் ஒப்புதல் காட்ட வேண்டும்.

அபுண்யம் லோகவித்விஷ்டம் தஸ்மாத் தத்பரிவர்ஜயேத்

பாவமானதும், உலகம் வெறுக்கும் செயல்களையும் தவிர்க்க வேண்டும்.

நாத்யாதுதங்முகோ நித்யம் விதிரேஷ ஸநாதநஃ

எப்போதும் வடக்கு நோக்கி அமர்ந்து உணவு உண்ணக் கூடாது; இது சாஸ்வதமான விதி.