கூர்மபுராணம்

வைஶ்யம் க்ஷேமம் ஸமாகம்ய ஶூத்ரமாரோக்யமேவ து

வைசியரைச் சந்தித்தால் 'நலமுடன் இரு' என்று வாழ்த்த வேண்டும்; சூத்திரரைச் சந்தித்தால் 'ஆரோக்கியமாக இரு' என்று வாழ்த்த வேண்டும்.

வர்ணஜ்யேஷ்டஃ பித்ரு'வ்யஶ்ச பும்ஸோ ऽத்ர குரவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

ஆண்களில், சாதியில் மூத்தவரும், தந்தையின் சகோதரரும் குருவாகக் கருதப்படுவர்.

ஶ்வஶ்ரூஃ பிதாமஹீஜ்யேஷ்டா தாத்ரீ ச குரவஃ ஸ்த்ரியஃ

பெண்களில், மாமியார், பாட்டி மற்றும் பாலூட்டும் தாயார் ஆகியோரும் குருமார்களாகக் கருதப்படுவர்.

அநுவர்தநமேதேஷாம் மநோவாக்காயகர்மபிஃ

இந்த மகான்கள் கூறியதை மனம், வாக்கு, உடல் மூலமாக பின்பற்ற வேண்டும்.

நைதைருபவிஶேத் ஸார்தம் விவதேந்நாத்மகாரணாத்

தனக்காக அவர்கள் உடன் உட்காரவும் கூடாது, வாதிக்கவும் கூடாது.

உதிதோ ऽபி குணைரந்யைர்குருத்வேஷீ பதத்யதஃ

மற்ற பல நல்ல குணங்கள் இருந்தாலும், ஆசானை வெறுப்பவன் கீழே விழுவான்.

தேஷாமாத்யாஸ்த்ரயஃ ஶ்ரேஷ்டாஸ்தேஷாம் மாதா ஸுபூஜிதா

இவர்களில் முதல் மூவர் சிறந்தவர்கள்; அவர்களில் தாயார் மிக உயர்வானவர்.

ஜ்யேஷ்டோ ப்ராதா ச பர்தா ச பஞ்சைதே குரவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

முதலவன் சகோதரரும் கணவரும் சேர்த்து இந்த ஐவர் ஆசான்கள் என்று கருதப்படுகிறார்கள்.

பூஜநீயா விஶேஷேண பஞ்சைதே பூதிமிச்சதா

ஐவரும் செல்வம் விரும்புபவரால் சிறப்பாக மதிக்கப்பட வேண்டும்.

தாவத் ஸர்வம் பரித்யஜ்ய புத்ரஃ ஸ்யாத் தத்பராயணஃ

மகன் எல்லாவற்றையும் விட்டு விட்டு இவர்களுக்கு முழுமையாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

ஸ புத்ரஃ ஸகலம் தர்மமாப்நுயாத் தேந கர்மணா

அப்படி செய்கிற மகன் அனைத்து தர்மங்களையும் அடைவான்.

தயோஃ ப்ரத்யுபகாரோ ऽபி ந கதஞ்சந வித்யதே

இவர்களுக்கு எந்த விதத்திலும் நன்மை திருப்பிக் கொடுக்க முடியாது.

ந தாப்யாமநநுஜ்ஞாதோ தர்மமந்யம் ஸமாசரேத்

இவர்கள் அனுமதி இல்லாமல் வேறு எந்த கடமையும் செய்யக் கூடாது.

தர்மஸாரஃ ஸமுத்திஷ்டஃ ப்ரேத்யாநந்தபலப்ரதஃ

இது தர்மத்தின் சாரம்; இது மரணத்திற்கு பிறகு முடிவில்லா பலனை தரும்.

ஶிஷ்யோ வித்யாபலம் புங்க்தே ப்ரேத்ய சாபத்யதே திவி

சிஷ்யன் அறிவின் பலனை அனுபவித்து, இறந்தபின் சுவர்க்கத்தை அடைவான்.

தேந தோஷேண ஸ ப்ரேத்ய நிரயம் கோரம்ரு'ச்சதி

அந்த குற்றத்தால் அவன் இறந்தபின் பயங்கரமான நரகத்தை அடைவான்.

யாதி தாதரி லோகே ऽஸ்மிந் உபகாராத்தி கௌரவம்

இந்த உலகில் கொடுப்பவருக்கு செய்யும் உதவியால் மதிப்பு கிடைக்கும்.

தேஷாமதாக்ஷயாம்ல்லோகாந் ப்ரோவாச பகவாந் மநுஃ

பிறகு பகவான் மனு அவர்களுக்கு அழியாத உலகங்களை அறிவித்தார்.

அஸாவஹமிதி ப்ரூயுஃ ப்ரத்யுத்தாய யவீயஸஃ

இளையவர்கள் முன்னோர்களை பார்த்து எழுந்து, 'நான் இங்கே இருக்கிறேன்' என்று சொல்ல வேண்டும்.

போபவத்பூர்வகம் த்வேநமபிபாஷேத தர்மவித்

தர்மத்தை அறிந்தவர், 'ஓ பெருமகனே' என்று மரியாதையுடன் அவரை அழைக்க வேண்டும்.

ப்ராஹ்மணஃ க்ஷத்ரியாத்யைஶ்ச ஶ்ரீகாமைஃ ஸாதரம் ஸதா

பிராமணரும், செல்வம் விரும்பும் க்ஷத்திரியர் மற்றும் பிறரும் எப்போதும் மரியாதையுடன் அவரை அழைக்க வேண்டும்.

ஜ்ஞாநகர்மகுணோபேதா யத்யப்யேதே பஹுஶ்ருதாஃ

அறிவும் செயலும் நிறைந்தவராக இருந்தாலும், பல நூல்களை நன்கு அறிந்தவர்களாக இருந்தாலும்,

ஸவர்ணேஷு ஸவர்ணாநாம் கார்யமேவாபிவாதநம்

ஒரே வகுப்பினருக்குள், ஒரே வகுப்பைச் சேர்ந்தவர்களுக்கே வணக்கம் செலுத்த வேண்டும்.

பதிரேகோ குருஃ ஸ்த்ரீணாம் ஸர்வத்ராப்யாகதோ குருஃ

பெண்களுக்கு கணவன் ஒருவரே குரு; அவர் எங்கு இருந்தாலும் அவர் தான் குரு.

மாந்யஸ்தாநாநி பஞ்சாஹுஃ பூர்வம் பூர்வம் குரூத்தராத்

மாண்யமான இடங்கள் ஐந்து என்று கூறப்படுகிறது; ஒவ்வொன்றும் முன்னதாக இருப்பது மேலானதாகும்.

யத்ர ஸ்யுஃ ஸோ ऽத்ர மாநார்ஹஃ ஶூத்ரோ ऽபி தஶமீம் கதஃ

அவை எங்கு இருந்தாலும், அங்கே அவர் மரியாதைக்குரியவர்—even ஒரு சூத்திரனும் பத்தாவது நிலையை அடைந்திருந்தால்.

வ்ரு'த்தாய பாரபுக்நாய ரோகிணே துர்பலாய ச

வயதானவர்களுக்கு, சுமையைச் சுமக்கும் நெகிழ்ந்தவர்களுக்கு, நோயாளிகளுக்கும், பலவீனமானவர்களுக்கும்,

நிவேத்ய குரவே ऽஶ்நீயாத் வாக்யதஸ்ததநுஜ்ஞயா

குருவிடம் தெரிவித்து, சொற்களை அடக்கி, அவருடைய அனுமதியுடன் தான் உணவு உண்ண வேண்டும்.

பவந்மத்யம் து ராஜந்யோ வைஶ்யஸ்து பவதுத்தரம்

சமூகவாசலில் க்ஷத்திரியன் நடுவில் நிற்க வேண்டும்; வைசியன் மேலே நிற்க வேண்டும்.