கூர்மபுராணம்

பிக்ஷாஹாரோ குருஹிதோ வீக்ஷமாணோ குருர்முகம்

பிச்சை உணவு உண்டு, ஆசானை விரும்பி, ஆசானின் முகத்தை நோக்கி—

ப்ராஹ்மணாநாம் த்ரிவித் ஸூத்ரம் கௌஶம் வா வஸ்த்ரமேவ வா

பிராமணர்களுக்குப் புனுலும் அல்லது வெள்ளை vasthiramum தரப்படுகிறது.

அந்யதா யத் க்ரு'தம் கர்ம தத் பவத்யயதாக்ரு'தம்

வேறு விதமாகச் செய்யப்பட்ட காரியம், சரியானதாக இருக்காது.

ததேவ பரிதாநீயம் ஶுக்லமச்சித்ரமுத்தமம்

அது மட்டும் தான் அணிய வேண்டும்—பழுக்காத, வெள்ளை, குறையில்லாத சிறந்த vasthiram.

அபாவே கவ்யமஜிநம் ரௌரவம் வா விதீயதே

அது இல்லையெனில், பசு தோல் அல்லது ருரு மான் தோல் vasthiram அணியலாம்.

உபவீதம் பவேந்நித்யம் நிவீதம் கண்டஸஜ்ஜநே

புனித நூல் எப்போதும் இடது தோளுக்கு மேலாகவும், வலது கையின்கீழாகவும் அணிய வேண்டும்; ஆனால் துக்கத்தில் அது கழுத்தைச் சுற்றி அணியப்படுகிறது.

ப்ராசீநாவீதமித்யுக்தம் பித்ர்யே கர்மணி யோஜயேத்

புனித நூலை வலது தோளுக்கு மேலாகவும், இடது கையின்கீழாகவும் அணிவதை 'பிராசீனாவீதம்' என்று கூறுவர்; இது பித்ரு கர்மங்களில் பயன்படுத்த வேண்டும்.

ஸ்வாத்யாயே போஜநே நித்யம் ப்ராஹ்மணாநாம் ச ஸந்நிதௌ

வேதம் படிக்கும் போது, உணவு உண்ணும் போது, பிராமணர்கள் அருகில் இருக்கும்போது, எப்போதும் புனித நூலை இடது தோளுக்கு மேலாக அணிய வேண்டும்.

உபவீதீ பவேந்நித்யம் விதிரேஷ ஸநாதநஃ

புனித நூலை விதிப்படி எப்போதும் அணிய வேண்டும்; இது சனாதன நியமம்.

முஞ்ஜாபாவே குஶேநாஹுர்க்ரந்திநைகேந வா த்ரிபிஃ

முஞ்சுல் கிடைக்கவில்லை என்றால், புனித நூலை குச்சிலால், ஒரு முடிச்சோ அல்லது மூன்று முடிச்சோ வைத்து செய்யலாம் என்று கூறுவர்.

யஜ்ஞார்ஹவ்ரு'க்ஷஜம் வாத ஸௌம்யமவ்ரணமேவ ச

யாகத்திற்கு ஏற்ற மரங்களின் தந்தையிலிருந்தோ, மென்மையான குறைபாடில்லாத பொருளிலிருந்தோ புனித நூலை செய்யலாம்.

காமால்லோபாத் பயாந்மோஹாத் த்யக்தேந பதிதோ பவேத்

வாசனை, பேராசை, பயம், மயக்கம் ஆகியவற்றால் புனித நூலை விட்டு விலகினால், தர்மத்திலிருந்து விலகிவிடுவான்.

ஸ்நாத்வா ஸம்தர்பயேத் தேவாந்ரு'ஷீந் பித்ரு'கணாம்ஸ்ததா

குளித்து முடித்த பின், தேவர்கள், முனிவர்கள், பித்ருக்கள் ஆகியோருக்கு திருப்தி அளிக்க வேண்டும்.

அபிவாதநஶீலஃ ஸ்யாந்நித்யம் வ்ரு'த்தேஷு தர்மதஃ

மூத்தவர்களுக்கு எப்போதும் மரியாதையுடன் வணக்கம் செலுத்தும் பழக்கம் இருக்க வேண்டும்; இது தர்மப்படி ஆகும்.

ஆயுராரோக்யஸித்த்யர்தம் தந்த்ராதிபரிவர்ஜிதஃ

நீண்ட ஆயுளும் ஆரோக்கியமும் பெற, சோம்பல் முதலானவற்றை விலக்க வேண்டும்.

அகாரஶ்சாஸ்ய நாம்நோ ऽந்தே வாச்யஃ பூர்வாக்ஷரஃ ப்லுதஃ

பெயரின் இறுதியில் 'அ' என்ற எழுத்தும், முதல் எழுத்தை நீட்டித்து உச்சரிக்க வேண்டும்.

நாபிவாத்யஃ ஸ விதுஷா யதா ஶூத்ரஸ்ததைவ ஸஃ

பண்டிதர்கள் வணங்காதவரும், சூத்திரனும் ஒரேபோல் எனக் கருதப்படுவார்.

ஸவ்யேந ஸவ்யஃ ஸ்ப்ரஷ்டவ்யோ தக்ஷிணேந து தக்ஷிணஃ

வலது பக்கம் வலது கையால், இடது பக்கம் இடது கையால் தொட வேண்டும்.

ஆததீத யதோ ஜ்ஞாநம் தம் பூர்வமபிவாதயேத்

யாரிடமிருந்து அறிவைப் பெற்றாரோ, அவரை முதலில் வணங்க வேண்டும்.

ஏவம்விதாநி சாந்யாநி ந தைவாத்யேஷு கர்மஸு

இத்தகைய விதிகள், தேவதைகளுக்கான யாகம் போன்ற கர்மங்களில் பொருந்தாது.

வைஶ்யம் க்ஷேமம் ஸமாகம்ய ஶூத்ரமாரோக்யமேவ து

வைசியரைச் சந்தித்தால் 'நலமுடன் இரு' என்று வாழ்த்த வேண்டும்; சூத்திரரைச் சந்தித்தால் 'ஆரோக்கியமாக இரு' என்று வாழ்த்த வேண்டும்.

வர்ணஜ்யேஷ்டஃ பித்ரு'வ்யஶ்ச பும்ஸோ ऽத்ர குரவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

ஆண்களில், சாதியில் மூத்தவரும், தந்தையின் சகோதரரும் குருவாகக் கருதப்படுவர்.

ஶ்வஶ்ரூஃ பிதாமஹீஜ்யேஷ்டா தாத்ரீ ச குரவஃ ஸ்த்ரியஃ

பெண்களில், மாமியார், பாட்டி மற்றும் பாலூட்டும் தாயார் ஆகியோரும் குருமார்களாகக் கருதப்படுவர்.

அநுவர்தநமேதேஷாம் மநோவாக்காயகர்மபிஃ

இந்த மகான்கள் கூறியதை மனம், வாக்கு, உடல் மூலமாக பின்பற்ற வேண்டும்.

நைதைருபவிஶேத் ஸார்தம் விவதேந்நாத்மகாரணாத்

தனக்காக அவர்கள் உடன் உட்காரவும் கூடாது, வாதிக்கவும் கூடாது.

உதிதோ ऽபி குணைரந்யைர்குருத்வேஷீ பதத்யதஃ

மற்ற பல நல்ல குணங்கள் இருந்தாலும், ஆசானை வெறுப்பவன் கீழே விழுவான்.

தேஷாமாத்யாஸ்த்ரயஃ ஶ்ரேஷ்டாஸ்தேஷாம் மாதா ஸுபூஜிதா

இவர்களில் முதல் மூவர் சிறந்தவர்கள்; அவர்களில் தாயார் மிக உயர்வானவர்.

ஜ்யேஷ்டோ ப்ராதா ச பர்தா ச பஞ்சைதே குரவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

முதலவன் சகோதரரும் கணவரும் சேர்த்து இந்த ஐவர் ஆசான்கள் என்று கருதப்படுகிறார்கள்.

பூஜநீயா விஶேஷேண பஞ்சைதே பூதிமிச்சதா

ஐவரும் செல்வம் விரும்புபவரால் சிறப்பாக மதிக்கப்பட வேண்டும்.