கூர்மபுராணம்

ப்ரு'ஷ்டேந முநிபிஃ பூர்வம் ஶக்ரேணாம்ரு'தமந்தநே

முன்பு முனிவர்களும் இந்திரனும் அமுதக் கடையில் இதை கேட்டார்கள்.

முநீநாம் பாஷிதம் க்ரு'ஷ்ணஃ ப்ரோவாச ஸுஸமாஹிதஃ

முனிவர்கள் கூறியதை, மனம் தெளிவாகக் கொண்ட கிருஷ்ணர் சொன்னார்.

ஸநத்குமாரப்ரமுகைஃ ஸர்வபாபைஃ ப்ரமுச்யதே

சனத்குமாரர் முதலான முனிவர்களால், எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடலாம்.

யோ வா விசாரயேதர்தம் ஸ யாதி பரமாம் கதிம்

யார் இதன் அர்த்தத்தை ஆழ்ந்து சிந்திக்கிறார்களோ, அவர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள்.

ஸர்வபாபவிநிர்முக்தோ ப்ரஹ்மலோகே மஹீயதே

எல்லா பாவங்களும் நீங்கியவனாக, பிரம்மாவின் உலகில் பெருமை பெறுவான்.

ஶ்ரோதவ்யஶ்சாத மந்தவ்யோ விஶேஷாத் ப்ராஹ்மணைஃ ஸதா

இதை, குறிப்பாகப் பிராமணர்கள் எப்போதும் கேட்டு, சிந்திக்க வேண்டும்.

கர்மயோகம் ப்ராஹ்மணாநாமாத்யந்திகபலப்ரதம்

பிராமணர்களுக்கான கர்மயோகம் மிக உயர்ந்த பலனைத் தரும்.

ரு'ஷீணாம் ஶ்ரு'ண்வதாம் பூர்வம் மநுராஹ ப்ரஜாபதிஃ

முன்பே, முனிவர்கள் கேட்டுக் கொண்டிருக்க, மகாபிரான் மனு பேசினார்.

ஸமாஹிததியோ யூயம் ஶ்ரு'ணுத்வம் கததோ மம

நீங்கள் மனதை ஒருமைப்படுத்தி, நான் பேசுவதை கவனமாகக் கேளுங்கள்.

கர்பாஷ்டமே ऽஷ்டமே வாப்தே ஸ்வஸூத்ரோக்தவிதாநதஃ

கருப்பை எட்டாம் மாதம் அல்லது எட்டாம் ஆண்டு, தன் சூத்திர விதிப்படி—

பிக்ஷாஹாரோ குருஹிதோ வீக்ஷமாணோ குருர்முகம்

பிச்சை உணவு உண்டு, ஆசானை விரும்பி, ஆசானின் முகத்தை நோக்கி—

ப்ராஹ்மணாநாம் த்ரிவித் ஸூத்ரம் கௌஶம் வா வஸ்த்ரமேவ வா

பிராமணர்களுக்குப் புனுலும் அல்லது வெள்ளை vasthiramum தரப்படுகிறது.

அந்யதா யத் க்ரு'தம் கர்ம தத் பவத்யயதாக்ரு'தம்

வேறு விதமாகச் செய்யப்பட்ட காரியம், சரியானதாக இருக்காது.

ததேவ பரிதாநீயம் ஶுக்லமச்சித்ரமுத்தமம்

அது மட்டும் தான் அணிய வேண்டும்—பழுக்காத, வெள்ளை, குறையில்லாத சிறந்த vasthiram.

அபாவே கவ்யமஜிநம் ரௌரவம் வா விதீயதே

அது இல்லையெனில், பசு தோல் அல்லது ருரு மான் தோல் vasthiram அணியலாம்.

உபவீதம் பவேந்நித்யம் நிவீதம் கண்டஸஜ்ஜநே

புனித நூல் எப்போதும் இடது தோளுக்கு மேலாகவும், வலது கையின்கீழாகவும் அணிய வேண்டும்; ஆனால் துக்கத்தில் அது கழுத்தைச் சுற்றி அணியப்படுகிறது.

ப்ராசீநாவீதமித்யுக்தம் பித்ர்யே கர்மணி யோஜயேத்

புனித நூலை வலது தோளுக்கு மேலாகவும், இடது கையின்கீழாகவும் அணிவதை 'பிராசீனாவீதம்' என்று கூறுவர்; இது பித்ரு கர்மங்களில் பயன்படுத்த வேண்டும்.

ஸ்வாத்யாயே போஜநே நித்யம் ப்ராஹ்மணாநாம் ச ஸந்நிதௌ

வேதம் படிக்கும் போது, உணவு உண்ணும் போது, பிராமணர்கள் அருகில் இருக்கும்போது, எப்போதும் புனித நூலை இடது தோளுக்கு மேலாக அணிய வேண்டும்.

உபவீதீ பவேந்நித்யம் விதிரேஷ ஸநாதநஃ

புனித நூலை விதிப்படி எப்போதும் அணிய வேண்டும்; இது சனாதன நியமம்.

முஞ்ஜாபாவே குஶேநாஹுர்க்ரந்திநைகேந வா த்ரிபிஃ

முஞ்சுல் கிடைக்கவில்லை என்றால், புனித நூலை குச்சிலால், ஒரு முடிச்சோ அல்லது மூன்று முடிச்சோ வைத்து செய்யலாம் என்று கூறுவர்.

யஜ்ஞார்ஹவ்ரு'க்ஷஜம் வாத ஸௌம்யமவ்ரணமேவ ச

யாகத்திற்கு ஏற்ற மரங்களின் தந்தையிலிருந்தோ, மென்மையான குறைபாடில்லாத பொருளிலிருந்தோ புனித நூலை செய்யலாம்.

காமால்லோபாத் பயாந்மோஹாத் த்யக்தேந பதிதோ பவேத்

வாசனை, பேராசை, பயம், மயக்கம் ஆகியவற்றால் புனித நூலை விட்டு விலகினால், தர்மத்திலிருந்து விலகிவிடுவான்.

ஸ்நாத்வா ஸம்தர்பயேத் தேவாந்ரு'ஷீந் பித்ரு'கணாம்ஸ்ததா

குளித்து முடித்த பின், தேவர்கள், முனிவர்கள், பித்ருக்கள் ஆகியோருக்கு திருப்தி அளிக்க வேண்டும்.

அபிவாதநஶீலஃ ஸ்யாந்நித்யம் வ்ரு'த்தேஷு தர்மதஃ

மூத்தவர்களுக்கு எப்போதும் மரியாதையுடன் வணக்கம் செலுத்தும் பழக்கம் இருக்க வேண்டும்; இது தர்மப்படி ஆகும்.

ஆயுராரோக்யஸித்த்யர்தம் தந்த்ராதிபரிவர்ஜிதஃ

நீண்ட ஆயுளும் ஆரோக்கியமும் பெற, சோம்பல் முதலானவற்றை விலக்க வேண்டும்.

அகாரஶ்சாஸ்ய நாம்நோ ऽந்தே வாச்யஃ பூர்வாக்ஷரஃ ப்லுதஃ

பெயரின் இறுதியில் 'அ' என்ற எழுத்தும், முதல் எழுத்தை நீட்டித்து உச்சரிக்க வேண்டும்.

நாபிவாத்யஃ ஸ விதுஷா யதா ஶூத்ரஸ்ததைவ ஸஃ

பண்டிதர்கள் வணங்காதவரும், சூத்திரனும் ஒரேபோல் எனக் கருதப்படுவார்.

ஸவ்யேந ஸவ்யஃ ஸ்ப்ரஷ்டவ்யோ தக்ஷிணேந து தக்ஷிணஃ

வலது பக்கம் வலது கையால், இடது பக்கம் இடது கையால் தொட வேண்டும்.

ஆததீத யதோ ஜ்ஞாநம் தம் பூர்வமபிவாதயேத்

யாரிடமிருந்து அறிவைப் பெற்றாரோ, அவரை முதலில் வணங்க வேண்டும்.