கூர்மபுராணம்

யுஞ்ஜீத யோகீ ஸததமாத்மாநம் மத்பராயணஃ

என்னை முழுமையாக நாடும் யோகி எப்போதும் தன்னை யோகத்தில் இணைக்க வேண்டும்.

குரும் சைவாத மாம் யோகீ யுஞ்ஜீத ஸுஸமாஹிதஃ

யோகி மனதை ஒருமைப்படுத்தி, குருவையும் என்னையும் நினைத்து தன்னை யோகத்தில் இணைக்க வேண்டும்.

நாஸிகாக்ரே ஸமாம் த்ரு'ஷ்டிமீஷதுந்மீலிதேக்ஷணஃ

மூக்கின் முனையில் பார்வையை நிலைநிறுத்தி, கண்களை சற்று திறந்து வைத்திருக்க வேண்டும்.

ஸ்வாத்மந்யவஸ்திதம் தேவம் சிந்தயேத் பரமேஶ்வரம்

தன் உள்ளத்தில் உறைந்துள்ள பரம ஈஸ்வரனை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்.

தர்மகந்தஸமுத்பூதம் ஜ்ஞாநநாலம் ஸுஶோபநம்

தர்மத்தின் வேரிலிருந்து தோன்றும் பிரகாசமான ஞானத் தண்டை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்.

சிந்தயேத் பரமம் கோஶம் கர்ணிகாயாம் ஹிரண்மயம்

அந்த தாமரையின் நடுவிலுள்ள பொன்னிறமான உயர்ந்த உள்ளார்ந்ததை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்.

ஓங்காரவாச்யமவ்யக்தம் ரஶ்மிஜாலஸமாகுலம்

ஓம் எனும் ஒலியால் குறிக்கப்படும், கதிர்கள் நிறைந்த அவ்யக்தமானதை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்.

தஸ்மிந் ஜ்யோதிஷி விந்யஸ்யஸ்வாத்மாநம் ததபேததஃ

அந்த ஒளியில் தன் ஆத்மாவை வைத்து, அதனுடன் ஒன்றாகக் கருத வேண்டும்.

ததாத்மா ஸர்வகோ பூத்வா ந கிஞ்சிதபி சிந்தயேத்

அப்போது, அனைத்திலும் நிறைந்தவனாகி, எதையும் சிந்திக்காமல் அமைதியாக இருக்க வேண்டும்.

சிந்தயித்வா து பூர்வோக்தம் ஹ்ரு'தயே பத்மமுத்தமம்

முன்னதாக கூறியபடி, இதயத்தில் உள்ள சிறந்த தாமரையை மனதில் சிந்தித்தபின்—

மத்யே வஹ்நிஶிகாகாரம் புருஷம் பஞ்சவிம்ஶகம்

அதன் நடுவில், அக்னியின் ஜ்வாலையைப் போல் உருவமுடைய இருபத்தைந்தாவது புருஷனை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்.

ஓங்கரபோதிதம் தத்த்வம் ஶாஶ்வதம் ஶிவமச்யுதம்

ஓம் எனும் ஒலியால் வெளிப்படும், நித்தியமான, மங்களகரமான, அழியாத தத்துவத்தை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்.

ததந்தஃ பரமம் தத்த்வமாத்மாதாரம் நிரஞ்ஜநம்

அதற்குள், பரம தத்துவமான, ஆத்மாவின் தூய ஆதாரமானதை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்.

விஶோத்ய ஸர்வதத்த்வாநி ப்ரணவேநாதவா புநஃ

அனைத்து தத்துவங்களையும் ஓம் என்ற உச்சரிப்பால் அல்லது வேறு முறையில் தூய்மைப்படுத்தி,

ப்லாவயித்வாத்மநோ தேஹம் தேநைவ ஜ்ஞாநவாரிணா

அந்த ஞானம் என்ற நீரால் தன் உடலை முழுவதும் நனைக்க வேண்டும்.

சிந்தயேத் ஸ்வாத்மநீஶாநம் பரம் ஜ்யோதிஃ ஸ்வரூபிணம்

தன் உள்ளத்தில் ஆண்டவரை, அந்த உயர்ந்த ஒளியையும், அதன் இயற்கையான வடிவத்தையும் நினைத்து தியானிக்க வேண்டும்.

ஸர்வவேதாந்தஸாரோ ऽயமத்யாஶ்ரமமிதி ஶ்ருதிஃ

இது எல்லா வேதாந்தங்களின் சாரம்; எல்லா வாழ்க்கை நிலைகளுக்கும் அப்பாற்பட்டது என்று வேதம் கூறுகிறது.

த்விஜாதீநாம் து கதிதம் பக்தாநாம் ப்ரஹ்மசாரிணாம்

இது இருமுறை பிறந்த பக்தர்களுக்கும், வேதம் கற்றவர்களுக்கும் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

ஸம்தோஷஃ ஸத்யமாஸ்திக்யம் வ்ரதாங்காநி விஶேஷதஃ

மிக முக்கியமாக, திருப்தி, உண்மை, நம்பிக்கை ஆகியவை விரதங்களின் அங்கங்களாகும்.

தஸ்மாதாத்மகுணோபேதோ மத்வ்ரதம் வோடுமர்ஹதி

ஆகையால், நல்ல குணங்களுடன் இருப்பவர் என் விரதத்தை ஏற்றுக்கொள்ளத் தகுதியானவர்.

பஹவோ ऽநேந யோகேந பூதா மத்பாவமாகதாஃ

பலர் இந்த யோகத்தின் மூலம் தூய்மையடைந்து, என் நிலையை அடைந்துள்ளனர்.

ஜ்ஞாநயோகேந மாம் தஸ்மாத் யஜேத பரமேஶ்வரம்

அதனால், அறிவு யோகத்தின் மூலம், பரம ஈசுவரனான என்னை வழிபட வேண்டும்.

சேதஸா போதயுக்தேந பூஜயேந்மாம் ஸதா ஶுசிஃ

அறிவுடன் மனதை இணைத்து, எப்போதும் தூய மனத்துடன் என்னை வழிபட வேண்டும்.

ப்ராப்நோதி மம ஸாயுஜ்யம் குஹ்யமேதந்மயோதிதம்

அவன் என்னுடன் ஒன்றாகும் நிலையை அடைகிறான்; இந்த இரகசியத்தை நான் கூறியுள்ளேன்.

நிர்மமோ நிரஹங்காரோ யோ மத்பக்தஃ ஸ மே ப்ரியஃ

யார் சொந்தம், அகந்தை இல்லாமல் என் பக்தராக இருக்கிறாரோ, அவர் எனக்கு மிகவும் प्रियர்.

மய்யர்பிதமநோ புத்திர்யோ மத்பக்தஃ ஸ மே ப்ரியஃ

யார் மனமும் புத்தியும் என்னிடம் அர்ப்பணிக்கப்பட்டிருக்கிறதோ, அந்த பக்தர் எனக்கு மிகவும் प्रियர்.

ஹர்ஷாமர்ஷபயோத்வேகைர்முக்தோ யஃ ஸ ஹி மே ப்ரியஃ

யார் சந்தோஷம், கோபம், பயம், கலக்கம் ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டிருக்கிறாரோ, அவர் உண்மையில் எனக்கு மிகவும் प्रियர்.

ஸர்வாரம்பபரித்யாகீ பக்திமாந் யஃ ஸ மே ப்ரியஃ

யார் எல்லா செயல்களையும் விட்டுவிட்டு பக்தியுடன் இருக்கிறாரோ, அவர் எனக்கு மிகவும் प्रियர்.

அநிகேதஃ ஸ்திரமதிர்மத்பக்தோ மாமுபைஷ்யதி

என் பக்தர் வீடில்லாமல், நிலையான மனதுடன் இருந்தால், அவர் என்னை அடைவார்.