கூர்மபுராணம்

ப்ரத்யயோ ஹ்யர்தமாத்ரேண யோகஸாதநமுத்தமம்

ஒரே பொருளில் மனதை உறுதியாக வைத்திருப்பதே யோகத்திற்கு உயர்ந்த சாதனையாகும்.

த்யாநம் த்வாதஶகம் யாவத் ஸமாதிரபிதீயதே

பன்னிரண்டு சுற்றுகள் வரை தியானம் மேற்கொள்வதே சமாதி என அழைக்கப்படுகிறது.

ஸாதநாநாம் ச ஸர்வேஷாமேதத்ஸாதநமுத்தமம்

எல்லா சாதனைகளிலும் இது மிக உயர்ந்த சாதனையாகும்.

ஸமாஸீதாத்மநஃ பத்மமேததாஸநமுத்தமம்

உறுதியாக உட்கார்ந்து, பத்மம் எனும் ஆசனம் தான் ஆன்மாவுக்குச் சிறந்த இடம் எனப்படுகிறது.

ஆஸீதார்தாஸநமிதம் யோகஸாதநமுத்தமம்

இந்த அரை உட்காரும் ஆசனமே யோக சாதனைகளுக்குள் மிக உயர்ந்ததாகும்.

ஸமாஸீதாத்மநஃ ப்ரோக்தமாஸநம் ஸ்வஸ்திகம் பரம்

உறுதியாக உட்கார்ந்து, சுவஸ்திகம் எனும் ஆசனம் சிறந்தது எனப் புகழப்படுகிறது.

அக்ந்யப்யாஸே ஜலே வாபி ஶுஷ்கபர்ணசயே ததா

அக்னிக்கருகிலும், நீரில் இருந்தும், உலர்ந்த இலைகளின் மேல் இருந்தும் பயிற்சி செய்தாலும்,

ஸஶப்தே ஸபயே வாபி சைத்யவல்மீகஸம்சயே

சத்தம் நிறைந்த இடங்களில், பயம் உண்டாகும் இடங்களிலும், கோயில்கள் அல்லது எறும்புக்குப்பைகள் கூடிய இடங்களிலும் யோகத்தைச் செய்யக்கூடாது.

நாசரேத் தேஹபாதே வா தௌர்மநஸ்யாதிஸம்பவே

உடல் வலி அல்லது மனக்கசப்பு போன்ற துன்பங்கள் வரும்போது யோகத்தைச் செய்ய வேண்டாம்.

நத்யாஸ்தீரே புண்யதேஶே தேவதாயதநே ததா

நதி கரையில், புனிதமான இடத்தில், அல்லது தேவஸ்தானத்தில்,

யுஞ்ஜீத யோகீ ஸததமாத்மாநம் மத்பராயணஃ

என்னை முழுமையாக நாடும் யோகி எப்போதும் தன்னை யோகத்தில் இணைக்க வேண்டும்.

குரும் சைவாத மாம் யோகீ யுஞ்ஜீத ஸுஸமாஹிதஃ

யோகி மனதை ஒருமைப்படுத்தி, குருவையும் என்னையும் நினைத்து தன்னை யோகத்தில் இணைக்க வேண்டும்.

நாஸிகாக்ரே ஸமாம் த்ரு'ஷ்டிமீஷதுந்மீலிதேக்ஷணஃ

மூக்கின் முனையில் பார்வையை நிலைநிறுத்தி, கண்களை சற்று திறந்து வைத்திருக்க வேண்டும்.

ஸ்வாத்மந்யவஸ்திதம் தேவம் சிந்தயேத் பரமேஶ்வரம்

தன் உள்ளத்தில் உறைந்துள்ள பரம ஈஸ்வரனை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்.

தர்மகந்தஸமுத்பூதம் ஜ்ஞாநநாலம் ஸுஶோபநம்

தர்மத்தின் வேரிலிருந்து தோன்றும் பிரகாசமான ஞானத் தண்டை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்.

சிந்தயேத் பரமம் கோஶம் கர்ணிகாயாம் ஹிரண்மயம்

அந்த தாமரையின் நடுவிலுள்ள பொன்னிறமான உயர்ந்த உள்ளார்ந்ததை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்.

ஓங்காரவாச்யமவ்யக்தம் ரஶ்மிஜாலஸமாகுலம்

ஓம் எனும் ஒலியால் குறிக்கப்படும், கதிர்கள் நிறைந்த அவ்யக்தமானதை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்.

தஸ்மிந் ஜ்யோதிஷி விந்யஸ்யஸ்வாத்மாநம் ததபேததஃ

அந்த ஒளியில் தன் ஆத்மாவை வைத்து, அதனுடன் ஒன்றாகக் கருத வேண்டும்.

ததாத்மா ஸர்வகோ பூத்வா ந கிஞ்சிதபி சிந்தயேத்

அப்போது, அனைத்திலும் நிறைந்தவனாகி, எதையும் சிந்திக்காமல் அமைதியாக இருக்க வேண்டும்.

சிந்தயித்வா து பூர்வோக்தம் ஹ்ரு'தயே பத்மமுத்தமம்

முன்னதாக கூறியபடி, இதயத்தில் உள்ள சிறந்த தாமரையை மனதில் சிந்தித்தபின்—

மத்யே வஹ்நிஶிகாகாரம் புருஷம் பஞ்சவிம்ஶகம்

அதன் நடுவில், அக்னியின் ஜ்வாலையைப் போல் உருவமுடைய இருபத்தைந்தாவது புருஷனை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்.

ஓங்கரபோதிதம் தத்த்வம் ஶாஶ்வதம் ஶிவமச்யுதம்

ஓம் எனும் ஒலியால் வெளிப்படும், நித்தியமான, மங்களகரமான, அழியாத தத்துவத்தை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்.

ததந்தஃ பரமம் தத்த்வமாத்மாதாரம் நிரஞ்ஜநம்

அதற்குள், பரம தத்துவமான, ஆத்மாவின் தூய ஆதாரமானதை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்.

விஶோத்ய ஸர்வதத்த்வாநி ப்ரணவேநாதவா புநஃ

அனைத்து தத்துவங்களையும் ஓம் என்ற உச்சரிப்பால் அல்லது வேறு முறையில் தூய்மைப்படுத்தி,

ப்லாவயித்வாத்மநோ தேஹம் தேநைவ ஜ்ஞாநவாரிணா

அந்த ஞானம் என்ற நீரால் தன் உடலை முழுவதும் நனைக்க வேண்டும்.

சிந்தயேத் ஸ்வாத்மநீஶாநம் பரம் ஜ்யோதிஃ ஸ்வரூபிணம்

தன் உள்ளத்தில் ஆண்டவரை, அந்த உயர்ந்த ஒளியையும், அதன் இயற்கையான வடிவத்தையும் நினைத்து தியானிக்க வேண்டும்.

ஸர்வவேதாந்தஸாரோ ऽயமத்யாஶ்ரமமிதி ஶ்ருதிஃ

இது எல்லா வேதாந்தங்களின் சாரம்; எல்லா வாழ்க்கை நிலைகளுக்கும் அப்பாற்பட்டது என்று வேதம் கூறுகிறது.

த்விஜாதீநாம் து கதிதம் பக்தாநாம் ப்ரஹ்மசாரிணாம்

இது இருமுறை பிறந்த பக்தர்களுக்கும், வேதம் கற்றவர்களுக்கும் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

ஸம்தோஷஃ ஸத்யமாஸ்திக்யம் வ்ரதாங்காநி விஶேஷதஃ

மிக முக்கியமாக, திருப்தி, உண்மை, நம்பிக்கை ஆகியவை விரதங்களின் அங்கங்களாகும்.