கூர்மபுராணம்

ஸ ஏவ த்விவிதஃ ப்ரோக்தஃ ஸகர்போ ऽகர்ப ஏவ ச

இக்கட்டுப்பாடு இரண்டு வகைப்படும்: உள்ளே நிறுத்தி செய்வதும், நிறுத்தாமல் செய்வதும்.

மத்யமஃ ப்ராணஸம்ரோதஃ ஷட்த்ரிம்ஶந்மாத்ரிகோத்தமஃ

நடுத்தரமான உயிர் கட்டுப்பாடு, முப்பத்தாறு எண்ணிக்கையில் மிக உயர்ந்ததாகும்.

மந்தமத்யமமுக்யாநாமாநந்தாதுத்தமோத்தமஃ

மெதுவாக, நடுத்தரமாக, சிறந்ததாக ஆகிய மூன்று வகைகளில், ஆனந்தத்திலிருந்து எழும் மிகச் சிறந்தது உச்சமானதாகும்.

ஏதத் வை யோகிநாமுக்தம் ப்ராணாயாமஸ்ய லக்ஷணம்

இவை யோகிகளுக்காக கூறப்பட்ட உயிர் கட்டுப்பாட்டின் இலக்கணமாகும்.

த்ரிர்ஜபேதாயதப்ராணஃ ப்ராணாயாமஃ ஸ உச்யதே

உயிரை நிறுத்தி, மூன்று முறை மந்திரம் உச்சரிப்பதே உயிர் கட்டுப்பாடு எனப்படுகிறது.

ப்ரோச்யதே ஸர்வஶாஸ்த்ரேஷு யோகிபிர்யதமாநஸைஃ

இதையே முயற்சியுடன் இருக்கும் யோகிகள் எல்லா நூல்களிலும் புகழ்கின்றனர்.

ஸாம்யேந ஸம்ஸ்திதிர்யா ஸா கும்பகஃ பரிகீயதே

சமநிலையுடன் நிலைபெறும் அந்த நிலையில், கும்பகம் என்று போற்றப்படுகிறது.

நிக்ரஹஃ ப்ரோச்யதே ஸத்பிஃ ப்ரத்யாஹாரஸ்து ஸத்தமாஃ

பண்டிதர்கள் இதை தடுக்கல் எனச் சொல்வார்கள்; சிறந்தோர் இதை இంద్రியங்களைப் பின்னழைக்கும் செயல் எனக் கூறுவர்.

ஏவமாதிஷு தேஶேஷு தாரணா சித்தபந்தநம்

இத்தகைய இடங்களில், மனதை ஒருங்கிணைப்பதே தியானம் எனப்படுகிறது.

வ்ரு'த்த்யந்தரைரஸம்ஸ்ரு'ஷ்டா தத்த்யாநம் ஸூரயோ விதுஃ

மனத்தின் பிற இயக்கங்களுடன் கலக்கமில்லாமல் இருப்பதே, முனிவர்கள் தியானம் என அறிவார்கள்.

ப்ரத்யயோ ஹ்யர்தமாத்ரேண யோகஸாதநமுத்தமம்

ஒரே பொருளில் மனதை உறுதியாக வைத்திருப்பதே யோகத்திற்கு உயர்ந்த சாதனையாகும்.

த்யாநம் த்வாதஶகம் யாவத் ஸமாதிரபிதீயதே

பன்னிரண்டு சுற்றுகள் வரை தியானம் மேற்கொள்வதே சமாதி என அழைக்கப்படுகிறது.

ஸாதநாநாம் ச ஸர்வேஷாமேதத்ஸாதநமுத்தமம்

எல்லா சாதனைகளிலும் இது மிக உயர்ந்த சாதனையாகும்.

ஸமாஸீதாத்மநஃ பத்மமேததாஸநமுத்தமம்

உறுதியாக உட்கார்ந்து, பத்மம் எனும் ஆசனம் தான் ஆன்மாவுக்குச் சிறந்த இடம் எனப்படுகிறது.

ஆஸீதார்தாஸநமிதம் யோகஸாதநமுத்தமம்

இந்த அரை உட்காரும் ஆசனமே யோக சாதனைகளுக்குள் மிக உயர்ந்ததாகும்.

ஸமாஸீதாத்மநஃ ப்ரோக்தமாஸநம் ஸ்வஸ்திகம் பரம்

உறுதியாக உட்கார்ந்து, சுவஸ்திகம் எனும் ஆசனம் சிறந்தது எனப் புகழப்படுகிறது.

அக்ந்யப்யாஸே ஜலே வாபி ஶுஷ்கபர்ணசயே ததா

அக்னிக்கருகிலும், நீரில் இருந்தும், உலர்ந்த இலைகளின் மேல் இருந்தும் பயிற்சி செய்தாலும்,

ஸஶப்தே ஸபயே வாபி சைத்யவல்மீகஸம்சயே

சத்தம் நிறைந்த இடங்களில், பயம் உண்டாகும் இடங்களிலும், கோயில்கள் அல்லது எறும்புக்குப்பைகள் கூடிய இடங்களிலும் யோகத்தைச் செய்யக்கூடாது.

நாசரேத் தேஹபாதே வா தௌர்மநஸ்யாதிஸம்பவே

உடல் வலி அல்லது மனக்கசப்பு போன்ற துன்பங்கள் வரும்போது யோகத்தைச் செய்ய வேண்டாம்.

நத்யாஸ்தீரே புண்யதேஶே தேவதாயதநே ததா

நதி கரையில், புனிதமான இடத்தில், அல்லது தேவஸ்தானத்தில்,

யுஞ்ஜீத யோகீ ஸததமாத்மாநம் மத்பராயணஃ

என்னை முழுமையாக நாடும் யோகி எப்போதும் தன்னை யோகத்தில் இணைக்க வேண்டும்.

குரும் சைவாத மாம் யோகீ யுஞ்ஜீத ஸுஸமாஹிதஃ

யோகி மனதை ஒருமைப்படுத்தி, குருவையும் என்னையும் நினைத்து தன்னை யோகத்தில் இணைக்க வேண்டும்.

நாஸிகாக்ரே ஸமாம் த்ரு'ஷ்டிமீஷதுந்மீலிதேக்ஷணஃ

மூக்கின் முனையில் பார்வையை நிலைநிறுத்தி, கண்களை சற்று திறந்து வைத்திருக்க வேண்டும்.

ஸ்வாத்மந்யவஸ்திதம் தேவம் சிந்தயேத் பரமேஶ்வரம்

தன் உள்ளத்தில் உறைந்துள்ள பரம ஈஸ்வரனை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்.

தர்மகந்தஸமுத்பூதம் ஜ்ஞாநநாலம் ஸுஶோபநம்

தர்மத்தின் வேரிலிருந்து தோன்றும் பிரகாசமான ஞானத் தண்டை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்.

சிந்தயேத் பரமம் கோஶம் கர்ணிகாயாம் ஹிரண்மயம்

அந்த தாமரையின் நடுவிலுள்ள பொன்னிறமான உயர்ந்த உள்ளார்ந்ததை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்.

ஓங்காரவாச்யமவ்யக்தம் ரஶ்மிஜாலஸமாகுலம்

ஓம் எனும் ஒலியால் குறிக்கப்படும், கதிர்கள் நிறைந்த அவ்யக்தமானதை மனதில் சிந்திக்க வேண்டும்.

தஸ்மிந் ஜ்யோதிஷி விந்யஸ்யஸ்வாத்மாநம் ததபேததஃ

அந்த ஒளியில் தன் ஆத்மாவை வைத்து, அதனுடன் ஒன்றாகக் கருத வேண்டும்.

ததாத்மா ஸர்வகோ பூத்வா ந கிஞ்சிதபி சிந்தயேத்

அப்போது, அனைத்திலும் நிறைந்தவனாகி, எதையும் சிந்திக்காமல் அமைதியாக இருக்க வேண்டும்.