கூர்மபுராணம்

ஸமாதிஶ்ச முநிஶ்ரேஷ்டா யமோ நியம ஆஸநம்

முனிவர்களில் சிறந்தவரே, சமாதி, யமம், நியமம், ஆசனம்—

தத்ஸாதநாந்யஷ்டதா து யுஷ்மாகம் கதிதாநி து

அதற்கான வழிகள் எட்டாக உங்களுக்குச் சொல்லப்பட்டுள்ளன.

யமாஃ ஸம்க்ஷேபதஃ ப்ரோக்தாஶ்சித்தஶுத்திப்ரதா ந்ரு'ணாம்

யமங்கள் சுருக்கமாக விளக்கப்பட்டுள்ளன; அவை மனிதர்களுக்குப் புத்தி தூய்மையைத் தருகின்றன.

அக்லேஶஜநநம் ப்ரோக்தம் த்வஹிம்ஸா பரமர்ஷிபிஃ

பிரமர்களால், துன்பம் விளைவிக்காதது தான் அஹிம்சை என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

விதிநா யா பவேத்திம்ஸா த்வஹிம்ஸைவ ப்ரகீர்திதா

நியமப்படி செய்யப்படும் ஹிம்சை கூட அஹிம்சை என அழைக்கப்படுகிறது.

யதார்தகதநாசாரஃ ஸத்யம் ப்ரோக்தம் த்விஜாதிபிஃ

உண்மை என்பது, உண்மையைச் சொல்லும் நடத்தை என்று இருமுறை பிறந்தோர் கூறுகின்றனர்.

ஸ்தேயம் தஸ்யாநாசரணாதஸ்தேயம் தர்மஸாதநம்

திருடுவதைத் தவிர்ப்பதே, தர்மத்தைப் பேணும் அஸ்தேயமாகும்.

ஸர்வத்ர மைதுநத்யாகம் ப்ரஹ்மசர்யம் ப்ரசக்ஷதே

எங்கும், காமச்செயலைத் துறப்பதே பிரம்மச்சரியம் என வர்ணிக்கப்படுகிறது.

அபரிக்ரஹ இத்யாஹுஸ்தம் ப்ரயத்நேந பாலயேத்

இதையே அபரிக்ரஹம் என்று கூறுவர்; அதை மிக கவனமாகப் பேண வேண்டும்.

ஸமாஸாந்நியமாஃ ப்ரோக்தா யோகஸித்திப்ரதாயிநஃ

நியமங்கள் சுருக்கமாக கூறப்பட்டுள்ளன; அவை யோகத்தில் சிறந்த Siddhi-ஐத் தருகின்றன.

ஶரீரஶோஷணம் ப்ராஹுஸ்தாபஸாஸ்தப உத்தமம்

உடலை வருத்துவது தான் சிறந்த தவம் என்று தவமிருப்பவர்கள் கூறுகின்றனர்.

ஸத்த்வஶுத்திகரம் பும்ஸாம் ஸ்வாத்யாயம் பரிசக்ஷதே

புத்தி தூய்மையைத் தருவதே சுவாத்யாயம் என்று அவர்கள் கூறுகின்றனர்.

உத்தரோத்தரவைஶிஷ்ட்யம் ப்ராஹுர்வேதார்தவேதிநஃ

வேதத்தின் அர்த்தத்தை அறிந்தவர்கள், ஒவ்வொன்றிலும் மேலுமொரு சிறப்பைச் சொல்கிறார்கள்.

ஸ்வாத்யாயோ வாசிகஃ ப்ரோக்த உபாம்ஶோரத லக்ஷணம்

சுவாத்யாயம் என்பது வாயால் சொல்லப்படுவது; அதற்கு மென்மையாக உச்சரிப்பதும் ஒரு அறிகுறி.

உபாம்ஶுரேஷ நிர்திஷ்டஃ ஸாஹஸ்ரோ வாசிகாஜ்ஜபஃ

இந்த மென்மையான உச்சரிப்பு, வாயால் சொல்லுவதிலிருந்து ஆயிரமடங்கு சிறந்தது என்று கூறப்படுகிறது.

சிந்தநம் ஸர்வஶப்தாநாம் மாநஸம் தம் ஜபம் விதுஃ

எல்லா வார்த்தைகளையும் மனதில் சிந்திப்பதே மனசா ஜபம் என்று அறியப்படுகிறது.

யா தீஸ்தாம்ரு'ஷயஃ ப்ராஹுஃ ஸம்தோஷம் ஸுகலக்ஷணம்

மனநிலையிலுள்ள நிலைத்திருப்பும், மகிழ்ச்சி வடிவான சந்தோஷமே என்று முனிவர்கள் கூறுகின்றனர்.

ம்ரு'ஜ்ஜலாப்யாம் ஸ்ம்ரு'தம் பாஹ்யம் மநஃஶுத்திரதாந்தரம்

மண், நீர் கொண்டு வெளிப்புற தூய்மை என்று நினைக்கப்படுகிறது; மனதின் தூய்மையே உள் தூய்மை.

ஸுநிஶ்சலா ஶிவே பக்திரேததீஶ்வரபூஜநம்

அசையாத சிவபக்தியே, இறைவனை வழிபடுவதாகும்.

ப்ராணஃ ஸ்வதேஹஜோ வாயுராயாமஸ்தந்நிரோதநம்

உடலுக்குள் பிறக்கும் உயிர் காற்றே உயிர் எனப்படும்; அதை ஒழுங்காகக் கட்டுப்படுத்துவதே தடை என அழைக்கப்படுகிறது.

ஸ ஏவ த்விவிதஃ ப்ரோக்தஃ ஸகர்போ ऽகர்ப ஏவ ச

இக்கட்டுப்பாடு இரண்டு வகைப்படும்: உள்ளே நிறுத்தி செய்வதும், நிறுத்தாமல் செய்வதும்.

மத்யமஃ ப்ராணஸம்ரோதஃ ஷட்த்ரிம்ஶந்மாத்ரிகோத்தமஃ

நடுத்தரமான உயிர் கட்டுப்பாடு, முப்பத்தாறு எண்ணிக்கையில் மிக உயர்ந்ததாகும்.

மந்தமத்யமமுக்யாநாமாநந்தாதுத்தமோத்தமஃ

மெதுவாக, நடுத்தரமாக, சிறந்ததாக ஆகிய மூன்று வகைகளில், ஆனந்தத்திலிருந்து எழும் மிகச் சிறந்தது உச்சமானதாகும்.

ஏதத் வை யோகிநாமுக்தம் ப்ராணாயாமஸ்ய லக்ஷணம்

இவை யோகிகளுக்காக கூறப்பட்ட உயிர் கட்டுப்பாட்டின் இலக்கணமாகும்.

த்ரிர்ஜபேதாயதப்ராணஃ ப்ராணாயாமஃ ஸ உச்யதே

உயிரை நிறுத்தி, மூன்று முறை மந்திரம் உச்சரிப்பதே உயிர் கட்டுப்பாடு எனப்படுகிறது.

ப்ரோச்யதே ஸர்வஶாஸ்த்ரேஷு யோகிபிர்யதமாநஸைஃ

இதையே முயற்சியுடன் இருக்கும் யோகிகள் எல்லா நூல்களிலும் புகழ்கின்றனர்.

ஸாம்யேந ஸம்ஸ்திதிர்யா ஸா கும்பகஃ பரிகீயதே

சமநிலையுடன் நிலைபெறும் அந்த நிலையில், கும்பகம் என்று போற்றப்படுகிறது.

நிக்ரஹஃ ப்ரோச்யதே ஸத்பிஃ ப்ரத்யாஹாரஸ்து ஸத்தமாஃ

பண்டிதர்கள் இதை தடுக்கல் எனச் சொல்வார்கள்; சிறந்தோர் இதை இంద్రியங்களைப் பின்னழைக்கும் செயல் எனக் கூறுவர்.

ஏவமாதிஷு தேஶேஷு தாரணா சித்தபந்தநம்

இத்தகைய இடங்களில், மனதை ஒருங்கிணைப்பதே தியானம் எனப்படுகிறது.