கூர்மபுராணம்

ஏகயா மம ஸாயுஜ்யமநாதிநிதநம் த்ருவம்

என்னுடன் ஒன்றாகும் மூலமாகவே, ஆதியோ முடிவோ இல்லாத நிலையான நிலை அடையப்படுகிறது.

அநாதிமத்யம் திஷ்டந்தம் யுஜ்யதே ऽவித்யயா கில

ஆதி, நடு இல்லாமல் நிலைத்து நிற்கும் அதில், அறியாமையால் இணைப்பு ஏற்படுகிறது.

ததக்ஷரம் பரம் ஜ்யோதிஸ்தத் விஷ்ணோஃ பரமம் பதம்

அழியாதது, பரம் ஒளி, அது விஷ்ணுவின் உயர்ந்த இடம் ஆகும்.

ததேவ ச ஜகத் க்ரு'த்ஸ்நம் தத் விஜ்ஞாய விமுச்யதே

அதே இந்த முழு உலகம்; அதை அறிந்தால் விடுதலை பெறலாம்.

ஆநந்தம் ப்ரஹ்மணோ வித்வாந் விபேதி ந குதஶ்சந

பிரம்மத்தின் ஆனந்தத்தை அறிந்த அறிவாளிக்கு எதிலுமே பயம் இல்லை.

நித்யாநந்தீ பவதி ப்ரஹ்மபூதஃ

பிரம்மமாக ஒன்றாகி வாழ்பவர் எப்போதும் ஆனந்தத்தில் திளைக்கிறார்.

ஆத்மாநந்தீ பவதி ப்ரஹ்மபூதஃ

பிரம்மத்தை அடைந்தவர் தன் ஆத்மாவிலேயே மகிழ்ச்சி அடைகிறார்.

யத்ர கத்வா ந நிவர்தேத பூயஃ

அங்கு சென்றவர் மீண்டும் பிறப்பதில்லை.

விப்ராஜமாநம் விமலம் வ்யோம தாம

அந்த ஒளிவீசும், தூய்மையான, ஆகாயம் போல் உள்ள இடம்—

ப்ரஹ்மாநந்தீ பகவாநீஶ ஏஷஃ

அவர், அந்த இறைவன், பரமானந்தத்தை அனுபவிப்பவர்.

தேஷாம் ஶாந்திஃ ஶாஶ்வதீ நேதரேஷாம்

அவர்களுக்கு மட்டுமே நிலையான அமைதி உண்டு; மற்றவர்களுக்கு இல்லை.

ஸர்வவ்யாபீ ச பகவாந் ந தஸ்மாதந்யதிஷ்யதே

அந்த இறைவன் எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவன்; அவரைத் தவிர வேறு எதையும் விரும்பப்படவில்லை.

கோபநீயம் விஶேஷேண யோகிநாமபி துர்லபம்

இதை மிகவும் ரகசியமாக வைத்திருக்க வேண்டும்; யோகிகளுக்கே இதை அடைவது அரிது.

ஸ்வயஞ்ஜ்யோதிஃ பரம் தத்த்வம் பரே வ்யோம்நி வ்யவஸ்திதம்

சுயமாக ஒளிரும் அந்த பரமார்த்தம், உயர்ந்த ஆகாயத்தில் நிலைபெற்றுள்ளது.

நிர்குணம் ஶுத்தவிஜ்ஞாநம் தத் வை பஶ்யந்தி ஸூரயஃ

அது குணமற்றது, தூய அறிவாகும்; அந்த உண்மையை ஞானிகள் காண்கிறார்கள்.

பஶ்யந்தி தத் பரம் ப்ரஹ்ம யத்தல்லிங்கமிதி ஶ்ருதிஃ

அந்த பரம்பிரம்மத்தை அவர்கள் காண்கிறார்கள்; அதுவே அடையாளம் என்று வேதம் கூறுகிறது.

நஹி தத் வித்யதே ஜ்ஞாநம் யதஸ்தஜ்ஜ்ஞாயதே பரம்

அதைப் பற்றி அறிவு இல்லை; ஏனெனில் அது எல்லாவற்றையும் அறிந்தவையே.

அஜ்ஞாநமிதரத் ஸர்வம் யஸ்மாந்மாயாமயம் ஜகத்

மற்ற அனைத்தும் அறியாமைதான்; இந்த உலகம் மாயையால் ஆனது.

மமாத்மாஸௌ ததேவேமிதி ப்ராஹுர்விபஶ்சிதஃ

அதுவே என் ஆத்மா என்று ஞானிகள் கூறுகிறார்கள்.

ஆஶ்ரிதாஃ பரமாம் நிஷ்டாம் புத்த்வைகம் தத்த்வமவ்யயம்

ஒரே அழியாத உண்மையை உணர்ந்து, அவர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைந்துள்ளனர்.

பக்த்யா மாம் ஸம்ப்ரபஶ்யந்தி விஜ்ஞேயாஸ்தே ததாத்மகாஃ

பக்தியால் அவர்கள் என்னை உண்மையில் காண்கிறார்கள்; அவர்கள் எனது சுயமாகவே அறியப்பட வேண்டும்.

நித்யாநந்தம் நிர்விகல்பம் ஸத்யரூபமிதி ஸ்திதிஃ

அந்த நிலை என்றென்றும் ஆனந்தமானது, வேறுபாடில்லாதது, உண்மை வடிவாகும்.

ஸ்வாத்மந்யவஸ்திதாஃ ஶாந்தாஃ பரே ऽவ்யக்தே பரஸ்ய து

தங்கள் ஆத்மாவில் நிலைபெற்று, அமைதியாக, பரமனின் அவ்யக்த நிலையில் இருக்கிறார்கள்.

நிர்வாணம் ப்ரஹ்மணா சைக்யம் கைவல்யம் கவயோ விதுஃ

நிர்வாணம், பிரம்மத்துடன் ஒன்றாகும் நிலை, தனித்துவம் என்று ஞானிகள் எல்லாம் ஒரே பொருளாக அறிகின்றனர்.

ஸ ஈஶ்வரோ மஹாதேவஸ்தம் விஜ்ஞாய விமுச்யதே

அவர் தான் இறைவன், மகாதேவன்; அவரை உணர்ந்தால் விடுதலை பெறலாம்.

தந்நித்யபாஸமசலம் ஸத்விபாதி

எப்போதும் நிலைத்துக் காந்தி, அசையாமல் ஒளிரும் அதுவே உண்மையில் தெரிகிறது.

பஶ்யந்தி தத்த்வமசலம் யத் ஸ ஈஶஃ

அசையாத அந்த உண்மைதான் அந்த இறைவன் என்று அவர்கள் காண்கிறார்கள்.

தாயாயந்தி வேதார்தவிநிஶ்சிதார்தாஃ

வேதத்தின் பொருளை தெளிவாக அறிந்தவர்கள் அதில் தியானிக்கிறார்கள்.

விபாதி தேவஃ ஶிவ ஏவ கேவலஃ

அங்கு ஒளிர்வது தேவன் சிவன் மட்டுமே.