கூர்மபுராணம்

பீஜம் விஶ்வம் தேவ ஏகஃ ஸ ஏவ

அவர் ஒருவரே விதை, உலகம், ஒரே தேவன் ஆவார்.

மஹாதேவஃ ப்ரோச்யதே வேதவித்பிஃ

வேதங்களை அறிந்தவர்கள் அவரை மகாதேவன் என்று அழைக்கின்றனர்.

ஸ புத்திமாந் புத்திமதீத்ய திஷ்டதி

அவர் அறிவாளி; அறிவாளிகளைத் தாண்டி நிற்கின்றார்.

தந்நோ வத மஹாதேவ விஶ்வரூபஃ கதம் பவாந்

மகாதேவா, எல்லா வடிவங்களும் கொண்டவரே, நீங்கள் எவ்வாறு இருக்கின்றீர்கள் என்று எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.

மாயாநிமித்தமத்ராஸ்தி ஸா சாத்மாநமபாஶ்ரிதா

இங்கு காரணம் மாயை; அது ஆத்மாவை சார்ந்திருக்கிறது.

தந்நிமித்தஃ ப்ரபஞ்சோ ऽயமவ்யக்தாதபவத் கலு

அந்த காரணத்தால், இந்த உலகம் வெளிப்படாததிலிருந்து உருவானது.

அஹமேவ பரம் ப்ரஹ்ம மத்தோ ஹ்யந்யந்ந வித்யதே

நான் ஒருவனே பரம்பிரம்மம்; என்னைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லை.

ஏகத்வே ச ப்ரு'தக்த்வே ச ப்ரோக்தமேதந்நிதர்ஶநம்

ஏகத்திலும், பலவகையிலும் இதுவே எடுத்துக்காட்டு என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

அகாரணம் த்விஜாஃ ப்ரோக்தோ ந தோஷோ ஹ்யாத்மநஸ்ததா

இரு பிறப்பை உடையவர்களே, இதற்கு காரணம் இல்லை என்று கூறப்படுகிறது; அதுபோல் ஆத்மாவுக்கு குறையும் இல்லை.

தஸ்மிந் திவி ஸ்திதம் நித்யமவ்யக்தம் பாதி கேவலம்

அந்த விண்ணில், வெளிப்படாத, நிலையான, தனித்துவமானது எப்போதும் பிரகாசிக்கிறது.

ஏகயா மம ஸாயுஜ்யமநாதிநிதநம் த்ருவம்

என்னுடன் ஒன்றாகும் மூலமாகவே, ஆதியோ முடிவோ இல்லாத நிலையான நிலை அடையப்படுகிறது.

அநாதிமத்யம் திஷ்டந்தம் யுஜ்யதே ऽவித்யயா கில

ஆதி, நடு இல்லாமல் நிலைத்து நிற்கும் அதில், அறியாமையால் இணைப்பு ஏற்படுகிறது.

ததக்ஷரம் பரம் ஜ்யோதிஸ்தத் விஷ்ணோஃ பரமம் பதம்

அழியாதது, பரம் ஒளி, அது விஷ்ணுவின் உயர்ந்த இடம் ஆகும்.

ததேவ ச ஜகத் க்ரு'த்ஸ்நம் தத் விஜ்ஞாய விமுச்யதே

அதே இந்த முழு உலகம்; அதை அறிந்தால் விடுதலை பெறலாம்.

ஆநந்தம் ப்ரஹ்மணோ வித்வாந் விபேதி ந குதஶ்சந

பிரம்மத்தின் ஆனந்தத்தை அறிந்த அறிவாளிக்கு எதிலுமே பயம் இல்லை.

நித்யாநந்தீ பவதி ப்ரஹ்மபூதஃ

பிரம்மமாக ஒன்றாகி வாழ்பவர் எப்போதும் ஆனந்தத்தில் திளைக்கிறார்.

ஆத்மாநந்தீ பவதி ப்ரஹ்மபூதஃ

பிரம்மத்தை அடைந்தவர் தன் ஆத்மாவிலேயே மகிழ்ச்சி அடைகிறார்.

யத்ர கத்வா ந நிவர்தேத பூயஃ

அங்கு சென்றவர் மீண்டும் பிறப்பதில்லை.

விப்ராஜமாநம் விமலம் வ்யோம தாம

அந்த ஒளிவீசும், தூய்மையான, ஆகாயம் போல் உள்ள இடம்—

ப்ரஹ்மாநந்தீ பகவாநீஶ ஏஷஃ

அவர், அந்த இறைவன், பரமானந்தத்தை அனுபவிப்பவர்.

தேஷாம் ஶாந்திஃ ஶாஶ்வதீ நேதரேஷாம்

அவர்களுக்கு மட்டுமே நிலையான அமைதி உண்டு; மற்றவர்களுக்கு இல்லை.

ஸர்வவ்யாபீ ச பகவாந் ந தஸ்மாதந்யதிஷ்யதே

அந்த இறைவன் எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவன்; அவரைத் தவிர வேறு எதையும் விரும்பப்படவில்லை.

கோபநீயம் விஶேஷேண யோகிநாமபி துர்லபம்

இதை மிகவும் ரகசியமாக வைத்திருக்க வேண்டும்; யோகிகளுக்கே இதை அடைவது அரிது.

ஸ்வயஞ்ஜ்யோதிஃ பரம் தத்த்வம் பரே வ்யோம்நி வ்யவஸ்திதம்

சுயமாக ஒளிரும் அந்த பரமார்த்தம், உயர்ந்த ஆகாயத்தில் நிலைபெற்றுள்ளது.

நிர்குணம் ஶுத்தவிஜ்ஞாநம் தத் வை பஶ்யந்தி ஸூரயஃ

அது குணமற்றது, தூய அறிவாகும்; அந்த உண்மையை ஞானிகள் காண்கிறார்கள்.

பஶ்யந்தி தத் பரம் ப்ரஹ்ம யத்தல்லிங்கமிதி ஶ்ருதிஃ

அந்த பரம்பிரம்மத்தை அவர்கள் காண்கிறார்கள்; அதுவே அடையாளம் என்று வேதம் கூறுகிறது.

நஹி தத் வித்யதே ஜ்ஞாநம் யதஸ்தஜ்ஜ்ஞாயதே பரம்

அதைப் பற்றி அறிவு இல்லை; ஏனெனில் அது எல்லாவற்றையும் அறிந்தவையே.

அஜ்ஞாநமிதரத் ஸர்வம் யஸ்மாந்மாயாமயம் ஜகத்

மற்ற அனைத்தும் அறியாமைதான்; இந்த உலகம் மாயையால் ஆனது.

மமாத்மாஸௌ ததேவேமிதி ப்ராஹுர்விபஶ்சிதஃ

அதுவே என் ஆத்மா என்று ஞானிகள் கூறுகிறார்கள்.