கூர்மபுராணம்

ந மாம் பஶ்யந்தி பிதரம் மாயயா மம மோஹிதாஃ

என் மாயையால் மயங்கி, அவர்கள் தங்கள் தந்தையான என்னை காணமுடியவில்லை.

தாஸாம் மாயா பரா யோநிர்மாமேவ பிதரம் விதுஃ

அவர்களுக்கு மாயையே உன்னதமான மூலமாகும்; தந்தையாக என்னையே அவர்கள் அறிவார்கள்.

ஸ தீரஃ ஸர்வலோகேஷு ந மோஹமதிகச்சதி

அந்த தைரியசாலி எல்லா உலகங்களிலும் மயக்கத்திற்கு ஆளாகமாட்டான்.

ஓங்காரமூர்திர்பகவாநஹம் ப்ரஹ்மா ப்ரஜாபதிஃ

நான் ஓம் என்னும் வடிவில் உள்ள பகவான், பிரம்மா மற்றும் ப்ரஜாபதி.

விநஶ்யத்ஸ்வவிநஶ்யந்தம் யஃ பஶ்யதி ஸ பஶ்யதி

அழியும் பொருள்களில் அழியாததை காண்பவன் தான் உண்மையில் பார்ப்பவன்.

ந ஹிநஸ்த்யாத்மநாத்மாநம் ததோ யாதி பராங்கதிம்

அவன் தன் மூலம் தன்னைத் தானே தீங்கு செய்யாமல், உயர்ந்த நிலையை அடைகிறான்.

ப்ரதாநவிநியோகஜ்ஞஃ பரம் ப்ரஹ்மாதிகச்சதி

பிரதானத்தின் செயல்பாட்டை அறிந்தவன் பரம்பொருளை அடைகிறான்.

ஷடாஹுரங்காநி மஹேஶ்வரஸ்ய

மகேஸ்வரனுக்கு ஆறு அங்கங்கள் உள்ளன என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

பந்தஃ ப்ரோக்தோ விநியோகோ ऽபி தேந

பந்தம் என்றும், அதனை அவர் பயன்படுத்துவது என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது.

ந்மஹேஶ்வரஃ புருஷஃ ஸத்யரூபஃ

மகேஸ்வரன் என்பது உண்மை வடிவம் கொண்ட புருஷன் ஆவார்.

பீஜம் விஶ்வம் தேவ ஏகஃ ஸ ஏவ

அவர் ஒருவரே விதை, உலகம், ஒரே தேவன் ஆவார்.

மஹாதேவஃ ப்ரோச்யதே வேதவித்பிஃ

வேதங்களை அறிந்தவர்கள் அவரை மகாதேவன் என்று அழைக்கின்றனர்.

ஸ புத்திமாந் புத்திமதீத்ய திஷ்டதி

அவர் அறிவாளி; அறிவாளிகளைத் தாண்டி நிற்கின்றார்.

தந்நோ வத மஹாதேவ விஶ்வரூபஃ கதம் பவாந்

மகாதேவா, எல்லா வடிவங்களும் கொண்டவரே, நீங்கள் எவ்வாறு இருக்கின்றீர்கள் என்று எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.

மாயாநிமித்தமத்ராஸ்தி ஸா சாத்மாநமபாஶ்ரிதா

இங்கு காரணம் மாயை; அது ஆத்மாவை சார்ந்திருக்கிறது.

தந்நிமித்தஃ ப்ரபஞ்சோ ऽயமவ்யக்தாதபவத் கலு

அந்த காரணத்தால், இந்த உலகம் வெளிப்படாததிலிருந்து உருவானது.

அஹமேவ பரம் ப்ரஹ்ம மத்தோ ஹ்யந்யந்ந வித்யதே

நான் ஒருவனே பரம்பிரம்மம்; என்னைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லை.

ஏகத்வே ச ப்ரு'தக்த்வே ச ப்ரோக்தமேதந்நிதர்ஶநம்

ஏகத்திலும், பலவகையிலும் இதுவே எடுத்துக்காட்டு என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

அகாரணம் த்விஜாஃ ப்ரோக்தோ ந தோஷோ ஹ்யாத்மநஸ்ததா

இரு பிறப்பை உடையவர்களே, இதற்கு காரணம் இல்லை என்று கூறப்படுகிறது; அதுபோல் ஆத்மாவுக்கு குறையும் இல்லை.

தஸ்மிந் திவி ஸ்திதம் நித்யமவ்யக்தம் பாதி கேவலம்

அந்த விண்ணில், வெளிப்படாத, நிலையான, தனித்துவமானது எப்போதும் பிரகாசிக்கிறது.

ஏகயா மம ஸாயுஜ்யமநாதிநிதநம் த்ருவம்

என்னுடன் ஒன்றாகும் மூலமாகவே, ஆதியோ முடிவோ இல்லாத நிலையான நிலை அடையப்படுகிறது.

அநாதிமத்யம் திஷ்டந்தம் யுஜ்யதே ऽவித்யயா கில

ஆதி, நடு இல்லாமல் நிலைத்து நிற்கும் அதில், அறியாமையால் இணைப்பு ஏற்படுகிறது.

ததக்ஷரம் பரம் ஜ்யோதிஸ்தத் விஷ்ணோஃ பரமம் பதம்

அழியாதது, பரம் ஒளி, அது விஷ்ணுவின் உயர்ந்த இடம் ஆகும்.

ததேவ ச ஜகத் க்ரு'த்ஸ்நம் தத் விஜ்ஞாய விமுச்யதே

அதே இந்த முழு உலகம்; அதை அறிந்தால் விடுதலை பெறலாம்.

ஆநந்தம் ப்ரஹ்மணோ வித்வாந் விபேதி ந குதஶ்சந

பிரம்மத்தின் ஆனந்தத்தை அறிந்த அறிவாளிக்கு எதிலுமே பயம் இல்லை.

நித்யாநந்தீ பவதி ப்ரஹ்மபூதஃ

பிரம்மமாக ஒன்றாகி வாழ்பவர் எப்போதும் ஆனந்தத்தில் திளைக்கிறார்.

ஆத்மாநந்தீ பவதி ப்ரஹ்மபூதஃ

பிரம்மத்தை அடைந்தவர் தன் ஆத்மாவிலேயே மகிழ்ச்சி அடைகிறார்.

யத்ர கத்வா ந நிவர்தேத பூயஃ

அங்கு சென்றவர் மீண்டும் பிறப்பதில்லை.

விப்ராஜமாநம் விமலம் வ்யோம தாம

அந்த ஒளிவீசும், தூய்மையான, ஆகாயம் போல் உள்ள இடம்—