கூர்மபுராணம்

கம் ப்ரஹ்ம ஶூந்யம் ப்ரக்ரு'திம் நிர்குணம் ச

விண்ணும், பரம்பொருளும், வெற்றிடமும், ஆதிகாரணமும், குணமில்லாததும்—

ததந்தரா யத்ப்ரதிபாதி தத்த்வம்

இதற்கும் அதற்கும் இடையில் தோன்றுவது எதுவோ, அதுவே உண்மையான தத்துவம்.

ப்ரஸீத பூதாதிபதே மஹேஶ

உலக உயிர்களின் ஆண்டவனே, பெருமையுள்ள இறைவனே, தயை செய்.

ப்ரஸாதயாமோ வயமேகமீஶம்

நாங்கள் ஒரே ஆண்டவனை மனமாரக் வேண்டுகிறோம்.

நமோ ऽக்நயே தேவ நமஃ ஶிவாய

அக்கினிக்கும், தேவனே, சிவனுக்கும் வணக்கம்.

ஸம்ஹ்ரு'த்ய பரமம் ரூபம் ப்ரக்ரு'திஸ்தோ ऽபவத் பவஃ

பரம ரூபத்தைத் திரும்ப அழைத்தபின், பவன் ஆதிகாரணத்தில் நிலைத்தான்.

த்ரு'ஷ்ட்வா நாராயணம் தேவம் விஸ்மிதா வாக்யமப்ருவந்

நாராயணனை கண்டபோது, அவர்கள் ஆச்சரியத்துடன் பேசினார்கள்.

த்ரு'ஷ்ட்வா தே பரமம் ரூபம் நிர்வ்ரு'தாஃ ஸ்ம ஸநாதந

உன் பரம ரூபத்தை கண்டபின், சனாதனனே, நாங்கள் திருப்தியடைந்தோம்.

அஸ்மாகம் ஜாயதே பக்திஸ்த்வய்யேவாவ்யபிசாரிணீ

எங்களுக்குள் உன்னை மட்டும் நோக்கிய அசையாத பக்தி பிறக்கிறது.

பூயோ ऽபி தவ யந்நித்யம் யாதாத்ம்யம் பரமேஷ்டிநஃ

மீண்டும், உன் நிலையான உண்மை இயல்பு, பரமன்—

ப்ராஹஃ கம்பீரயா வாசா ஸமாலோக்ய ச மாதவம்

மாதவனைப் பார்த்து, ஆழமான வார்த்தைகளால் அவர்கள் பேசினார்கள்.

வக்ஷ்யாமீஶஸ்ய மாஹாத்ம்யம் யத்தத்வேதவிதோ விதுஃ

வேதங்களை அறிந்தவர்கள் உணரும் இறைவனின் மகிமையை நான் கூறுகிறேன்.

ஸர்வலோகைகஸம்ஹர்தா ஸர்வாத்மாஹம் ஸநாதநஃ

எல்லா உலகங்களையும் அழிப்பவன் நானே; எல்லாவற்றிலும் நிலைக்கும் சனாதன ஆத்மாவும் நானே.

மத்யே சாந்தஃ ஸ்திதம் ஸர்வம் நாஹம் ஸர்வத்ர ஸம்ஸ்திதஃ

எல்லாமும் நடுவிலும் முடிவிலும் உள்ளது; ஆனால் நான் எல்லா இடங்களிலும் இல்லை.

மமைஷா ஹ்யுபமா விப்ரா மாயயா தர்ஶிதா மயா

முனிவர்களே, இது என் உவமை; என் மாயையால் இதை நான் காட்டினேன்.

ப்ரேரயாமி ஜகத் க்ரு'த்ஸ்நம் க்ரியாஶாக்திரியம் மம

இந்த உலகத்தை முழுவதும் இயக்குவது நானே; இந்த செயல் சக்தி எனக்கு சொந்தம்.

ஸோ ऽஹம் காலோ ஜகத் க்ரு'த்ஸ்நம் ப்ரேரயாமி கலாத்மகம்

நானே காலம்; காலத்தால் ஆன இந்த உலகத்தை முழுவதும் இயக்குகிறேன்.

ஸம்ஹராம்யேகரூபேண த்விதாவஸ்தா மமைவ து

நான் எல்லாவற்றையும் ஒரு வடிவில் சேர்த்து எடுத்துக்கொள்கிறேன்; ஆனால் இந்த இரு நிலைகளும் எனக்கே உரியது.

க்ஷோபயாமி ச ஸர்காதௌ ப்ரதாநபுருஷாவுபௌ

பிரபஞ்சம் உருவாகும் தொடக்கத்தில், நான் பிரதானமும் புருஷனையும் கிளறுகிறேன்.

மஹதாதிக்ரமேணைவ மம தேஜோ விஜ்ரு'ம்பதே

மகத் முதலான ஒழுங்கில், என் ஒளி விரிவடைகிறது.

ஹிரண்யகர்போ மார்தண்டஃ ஸோ ऽபி மத்தேஹஸம்பவஃ

ஹிரண்யகர்ப்பனும் சூரியனும் என் உடலிலிருந்து பிறந்தவர்களே.

தத்தவாநாத்மஜாந் வேதாந் கல்பாதௌ சதுரோ த்விஜாஃ

காலச்சுழியின் தொடக்கத்தில், அவர் தன் மகன்கள் ஆன இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு நான்கு வேதங்களையும் அளித்தார்.

திவ்யம் தந்மாமகைஶ்வர்யம் ஸர்வதா வஹதி ஸ்வயம்

அந்த தெய்வீகமான என் ஆட்சி சக்தியை, அவர் எப்போதும் தானாகவே ஏந்துகிறார்.

பூத்வா சதுர்முகஃ ஸர்கம் ஸ்ரு'ஜத்யேவாத்மஸம்பவஃ

நான்கு முகங்களுடன் தானே தோன்றி, அவர் உலகத்தை உருவாக்குகிறார்.

மமைவ பரமா மூர்திஃ கரோதி பரிபாலநம்

என் உயர்ந்த வடிவே பாதுகாப்பை மேற்கொள்கிறது.

மதாஜ்ஞயாஸௌ ஸததம் ஸம்ஹரிஷ்யதி மே தநுஃ

என் கட்டளையின்படி, அந்த என் வடிவம் எப்போதும் அழிவை ஏற்படுத்துகிறது.

பாகம் ச குருதே வஹ்நிஃ ஸோ ऽபி மச்சக்திசோதிதஃ

அக்னி என் சக்தியால் தூண்டப்பட்டு, சமைப்பை செய்கிறது.

வைஶ்வாநரோ ऽக்நிர்பகவாநீஶ்வரஸ்ய நியோகதஃ

வைஶ்வானரன் என்ற தெய்வீக அக்னி, இறைவனின் கட்டளையின்படி செயல்படுகிறான்.

ஸோ ऽபி ஸம்ஜீவயேத் க்ரு'த்ஸ்நமீஶஸ்யைவ நியோகதஃ

அவரும் இறைவனின் கட்டளையால் அனைத்தையும் உயிர்ப்பிக்கிறார்.