கூர்மபுராணம்

தமேவ மோசகம் ருத்ரமாகாஶே தத்ரு'ஶுஃ பரம்

மிக உயர்ந்த விடுதலை அளிப்பவரான ருத்ரனை அவர்கள் ஆகாயத்தில் கண்டார்கள்.

ஸஹஸ்ரபாஹும் ஜடிலம் சந்த்ரார்தக்ரு'தஶேகரம்

ஆயிரம் கை கொண்டவர், ஜடையுடன், பிறைச்சந்திரம் முடியில் அலங்கரித்தவர்.

தண்டபாணிம் த்ரயீநேத்ரம் ஸூர்யஸோமாக்நிலோசநம்

கையில் தண்டுடன், மூன்று கண்கள் உடையவர், சூரியன், சந்திரன், அக்னி ஆகியவை கண்களாக உள்ளவர்.

தம்ஷ்ட்ராகராலம் துர்தர்ஷம் ஸூர்யகோடிஸமப்ரபம்

பல்லுகள் கூர்மையாக, வெறித்தனமாக, பத்து கோடி சூரியனுக்கு ஒப்பான பிரகாசம் உடையவர்.

ந்ரு'த்யந்தம் தத்ரு'ஶுர்தேவம் விஶ்வகர்மாணமீஶ்வரம்

அவர்கள் அந்த தேவனை, உலகத்தை உருவாக்குபவரை, ஆடிக்கொண்டிருப்பதை கண்டார்கள்.

பஶூநாம் பதிமீஶாநம் ஜ்யோதிஷாம் ஜ்யோதிரவ்யயம்

பசுக்களின் ஆண்டவன், எல்லாம் ஆளும் இறை, ஒளிகளுக்குள் அழியாத ஒளி.

காலாத்மாநம் காலகாலம் தேவதேவம் மஹேஶ்வரம்

காலத்தின் உருவம், காலத்தையும் அழிப்பவர், தேவாதி தேவன், மகா ஈச்வரன்.

ஜ்ஞாநவைராக்யநிலயம் ஜ்ஞாநயோகம் ஸநாதநம்

அறிவும் வைராக்கியமும் நிறைந்தவன், அறிவின் யோகம் என்றும் நிலைத்தது.

மஹேந்த்ரோபேந்த்ரநமிதம் மஹர்ஷிகணவந்திதம்

இந்திரனாலும் உபேந்திரனாலும் வணங்கப்படும், மகா முனிவர்களால் போற்றப்படும் ஒருவர்.

யோகிநாம் ஹ்ரு'தி திஷ்டந்தம் யோகமாயாஸமாவ்ரு'தம்

யோகிகள் மனதில் உறையும், யோக மாயையால் மூடப்பட்டவர்.

ஈஶ்வரேணைகதாபந்நமபஶ்யந் ப்ரஹ்மவாதிநஃ

பிரம்மத்தை அறிந்தவர்கள், அவரை ஈச்வரனுடன் ஒன்றாக இணைந்திருப்பதாகக் கண்டார்கள்.

க்ரு'தார்தம் மேநிரே ஸந்தஃ ஸ்வாத்மாநம் ப்ரஹ்மவாதிநஃ

பிரம்ம ஞானத்தில் நிலைபெற்ற ஞானிகள் தாங்கள் வாழ்வில் பூரணமாக நிறைவு பெற்றதாக எண்ணினர்.

மஹர்ஷிரத்ரிஃ கபிலோ மரீசிஃ

அதிபெரிய முனிவர்கள் அத்ரி, கபிலர், மரீசி,

பத்த்வாஞ்ஜலிம் ஸ்வேஷு ஶிரஃஸு பூயஃ

தங்கள் உறவினர்களிடம் மீண்டும் கைகளை கூப்பி, தலைகளை வணங்கினர்.

ஆநந்தபூர்ணாயதமாநஸாஸ்தே

அவர்கள் மனம் ஆனந்தம் நிறைந்ததாக இருந்தது.

ப்ரசேதஸம் ப்ரஹ்மமயம் பவித்ரம்

பிரம்மம் நிறைந்த தூயவனான பிரசேதஸை அவர்கள் போற்றினர்.

கவிம் பரேப்யஃ பரமம் தத்பரம் ச

அனைவரிலும் உயர்ந்தவர், எல்லாவற்றையும் தாண்டிய ஞானியை அவர்கள் புகழ்ந்தனர்.

ஸ்த்வாமேவ ஸர்வம் ப்ரவதந்தி ஸந்தஃ

ஞானிகள், நீயே எல்லாமென்று அறிவிப்பர்.

யதாவிதாநம் ஸகலம் ஸஸர்ஜ

அவர் எல்லாவற்றையும் முறையாக படைத்தார்.

ந்ரு'த்யந்தம் ஸ்வே ஹ்ரு'தயே ஸந்நிவிஷ்டம்

தங்கள் இதயத்தில் தங்கி, ஆடலாடினார்.

யோகாத்மாநம் சித்பதிம் திவ்யந்ரு'த்யம்

யோகத்தின் ஆத்மாவும், அறிவின் ஆண்டவனும், தெய்வீக நடனத்தை நிகழ்த்தினார்.

ப்ரஹ்மாநந்தமநுபூயாநுபூய

பிரம்ம ஆனந்தத்தை மீண்டும் மீண்டும் அனுபவித்தனர்.

ஸ்வயம்ப்ரபம் பவதோ யத்ப்ரகாஶம்

பிரபுவே, உன்னிடமிருந்து வெளிப்படும் ஒளியை அவர்கள் கண்டனர்.

விஶந்தி த்வாம் யதயோ ப்ரஹ்மநிஷ்டாஃ

பிரம்மத்தில் நிலைபெற்ற துறவிகள் உன்னுள் இணைகின்றனர்.

ஸ்தேஷாம் ஶாந்திஃ ஶாஶ்வதீ நேதரேஷாம்

அவர்களுக்கு மட்டுமே நிலையான அமைதி உண்டு; மற்றவர்களுக்கு இல்லை.

ஸ்வயம் ஜ்யோதிரசலோ நித்யமுக்தஃ

தானாக ஒளிரும், அசையாத, எப்போதும் விடுதலை பெற்றவனாய் இருக்கின்றாய்.

நமாமஸ்த்வாம் ஶரணம் ஸம்ப்ரபந்நாஃ

நாங்கள் உன்னை வணங்கி, உன் சரணை அடைந்தோம்.

தாதாரமாதித்யமநேகரூபம்

நீ ஆதாரம், சூரியன், பல வடிவங்களை உடையவன்.

ஸநாதநஸ்த்வம் புருஷோத்தமோ ऽஸி

நீ எப்போதும் நிலைக்கும், உயர்ந்த மனிதன்.