கூர்மபுராணம்

அஜ்ஞாநமிதரத் ஸர்வம் விஜ்ஞாநமிதி மே மதம்

எல்லாம் அறியாமையே; அறிவே உண்மை என்று எனக்கு தோன்றுகிறது.

ஸர்வவேதாந்தஸாரம் ஹி யோகஸ்தத்ரைகசித்ததா

யோகமே எல்லா வேதாந்தங்களின் சாரம், ஏனெனில் அது ஒருமனதாக இருப்பதேயாகும்.

யோகஜ்ஞாநாபியுக்தஸ்ய நாவாப்யம் வித்யதே க்வசித்

யோக அறிவில் நிலைபெற்றவருக்கு எதுவும் எங்கும் அடைய முடியாதது இல்லை.

ஏகம் ஸாம்க்யம் ச யோகம் ச யஃ பஶ்யதி ஸ தத்த்வவித்

சாங்கியமும் யோகமும் ஒன்றாக காண்பவர் தான் உண்மையை அறிந்தவர்.

மஜ்ஜந்தி தத்ர தத்ரைவ ந த்வாத்மைஷாமிதி ஶ்ருதிஃ

அவர்கள் இடையிடையே மூழ்குகிறார்கள், ஆனாலும் ஆத்மா ஒருபோதும் மூழ்காது என்று வேதம் கூறுகிறது.

ஜ்ஞாநயோகாபியுக்தஸ்து தேஹாந்தே ததவாப்நுயாத்

அறிவும் யோகமும் உடையவன், உடல் இறுதியில் அதையே அடைவான்.

கீர்திதஃ ஸர்வவேதேஷு ஸர்வாத்மா ஸர்வதோமுகஃ

எல்லா வேதங்களிலும், எல்லாவற்றிலும் நிறைந்தவன், எல்லாதிசைகளிலும் முகம் கொண்ட ஆத்மா புகழப்படுகிறது.

ஸர்வதஃ பாணிபாதோ ऽஹமந்தர்யாமீ ஸநாதநஃ

நான் எல்லாத் திசைகளிலும் கைகள் கால்கள் உடையவன்; உள்ளுறை அரசன்; என்றும் நிலைத்தவன்.

அசக்ஷுரபி பஶ்யாமி ததாகர்ணஃ ஶ்ரு'ணோம்யஹம்

கண் இல்லையென்றாலும் நான் பார்கிறேன்; செவி இல்லையென்றாலும் நான் கேட்கிறேன்.

ப்ராஹுர்மஹாந்தம் புருஷம் மாமேகம் தத்த்வதர்ஶிநஃ

உண்மை அறிந்தவர்கள் என்னை ஒரே பெரிய புருஷனாக அழைக்கிறார்கள்.

நிர்குணாமலரூபஸ்ய யத்ததைஶ்வர்யமுத்தமம்

குணமில்லாத, களங்கமில்லாத வடிவம் உடைய எனக்கு அந்த உயர்ந்த ஐசுவரியம் உண்டு.

வக்ஷ்யே ஸமாஹிதா யூயம் ஶ்ரு'ணுத்வம் ப்ரஹ்மவாதிநஃ

நான் இதை அறிவிப்பேன்; பிரம்மத்தை அறிந்தோர்கள், மனதை ஒருமைப்படுத்தி கவனமாக கேளுங்கள்.

ப்ரேரயாமி ததாபீதம் காரணம் ஸூரயோ விதுஃ

இவை அனைத்தையும் இயக்குவது நானே; அறிவுள்ளவர்கள் இதையே காரணம் என்று அறிகிறார்கள்.

ப்ரவிஷ்டா மம ஸாயுஜ்யம் லபந்தே யோகிநோ ऽவ்யயம்

என்னுடன் ஒன்றிப்போன யோகிகள் அழியாததை அடைகிறார்கள்.

லபந்தே பரமாம் ஶுத்திம் நிர்வாணம் தே மயா ஸஹ

அவர்கள் என்னுடன் சேர்ந்து உன்னதமான தூய்மை மற்றும் விடுதலை பெறுகிறார்கள்.

ப்ரஸாதாந்மம யோகீந்த்ரா ஏதத் வேதாநுஶாஸநம்

என் அருளால், யோகத்தில் முதன்மை பெற்றவர்களே, இது வேதத்தின் உபதேசம்.

மதுக்தமேதத் விஜ்ஞாநம் ஸாம்க்யயோகஸமாஶ்ரயம்

நான் கூறிய இந்த அறிவு சாங்கியமும் யோகமும் அடிப்படையாக கொண்டது.

தேப்யஃ ஸர்வமிதம் ஜாதம் தஸ்மாத் ப்ரஹ்மமயம் ஜகத்

அவற்றிலிருந்து இவை அனைத்தும் தோன்றியது; ஆகவே இந்த உலகம் பிரம்மமால் நிரம்பியுள்ளது.

ஸர்வதஃ ஶ்ருதிமல்லோகே ஸர்வமாவ்ரு'த்ய திஷ்டதி

உலகில் எல்லா இடங்களிலும், வேதங்களில் கேட்டபடி, அது அனைத்தையும் ஆட்கொண்டு நிற்கிறது.

ஸர்வாதாரம் ஸதாநந்தமவ்யக்தம் த்வைதவர்ஜிதம்

எல்லாவற்றுக்கும் ஆதாரம், என்றும் ஆனந்தமாக இருப்பது, வெளிப்படாதது, இருமை இல்லாதது.

நிர்விகல்பம் நிராபாஸம் ஸர்வாவாஸம் பராம்ரு'தம்

வேறுபாடுகள் இல்லாதது, தோற்றம் இல்லாதது, எல்லாவற்றுக்கும் உறைவிடம், உயர்ந்த அமிர்தம்.

நிர்குணம் பரமம் வ்யோம தஜ்ஜ்ஞாநம் ஸூரயோ விதுஃ

குணங்கள் இல்லாதது, பரமமான அகலம்—இந்த அறிவை ஞானிகள் அறிகின்றனர்.

ஸோ ऽஹம் ஸர்வத்ரகஃ ஶாந்தோ ஜ்ஞாநாத்மா பரமேஶ்வரஃ

நான் அதுவே, எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்தவன், அமைதியானவன், அறிவின் ஆதாரம், உயர்ந்த இறைவன்.

மத்ஸ்தாநி ஸர்வபூதாநி யஸ்தம் வேத ஸ வேதவித்

எல்லா உயிர்களும் என்னுள் தங்கியுள்ளன; இதை அறிந்தவன் தான் உண்மையில் வேதத்தை அறிந்தவன்.

தயோரநாதிருத்திஷ்டஃ காலஃ ஸம்யோஜகஃ பரஃ

இரண்டிலும் ஆதியில்லாதது காலம் என்று கூறப்படுகிறது; அது உயர்ந்த ஒன்றிணைப்பவன்.

ததாத்மகம் ததந்யத் ஸ்யாத் தத்ரூபம் மாமகம் விதுஃ

அது தன் இயல்பாகும்; மற்றது வேறாகும். என் வடிவம் அதுவே என்று அறிகின்றனர்.

யா ஸா ப்ரக்ரு'திருத்திஷ்டா மோஹிநீ ஸர்வதேஹிநாம்

எல்லா உடலுடையவர்களையும் மயக்கும் சக்தி 'பிரகிருதி' என்று அழைக்கப்படுகிறது.

அஹங்காரவிமுக்தத்வாத் ப்ரோச்யதே பஞ்சவிம்ஶகஃ

அகம்பாவம் இல்லாததால் அது இருபத்து ஐந்தாவது தத்துவம் என்று கூறப்படுகிறது.

விஜ்ஞாநஶக்திர்விஜ்ஞாதா ஹ்யஹங்காரஸ்ததுத்திதஃ

பிரித்தறியும் சக்தியே அறிந்தவன்; அதிலிருந்து அகம்பாவம் தோன்றுகிறது.