கூர்மபுராணம்

துஷ்டுவுர்ஹ்ரு'ஷ்டமநஸோ பக்த்யா தம் பரமேஶ்வரம்

மகிழ்ச்சி நிறைந்த மனதுடன், அவர்கள் அந்த பரமேஸ்வரனை பக்தியுடன் பாடினர்.

ஜயாஶேஷமுநீஶாந தபஸாபிப்ரபூஜித

வெற்றி உமக்கு, எல்லா முனிவர்களின் ஈசனே, தவத்தால் போற்றப்பட்டவரே.

ஜயாநந்த ஜகஜ்ஜந்மத்ராணஸம்ஹாரகாரண

வெற்றி உமக்கு, முடிவில்லாதவரே, உலகின் உருவாக்கம், பாதுகாப்பு, அழிவு ஆகியவற்றிற்கு காரணமானவரே.

ஜயாம்பிகாபதே தேவ நமஸ்தே பரமேஶ்வர

வெற்றி உமக்கு, அம்பிகையின் நாதனே, தேவனே, உமக்கு வணக்கம், பரமேஸ்வரனே.

ஸமாலிங்க்ய ஹ்ரு'ஷீகேஶம் ப்ராஹ கம்பீரயா கிரா

ஹ்ருஷீகேசனை அணைத்து, ஆழமான குரலில் அவர் பேசினார்.

இமம் ஸமாகதா தேஶம் கிம் வா கார்யம் மயாச்யுத

இந்த இடத்திற்கு வந்தேன், அச்யுதா, என்ன செயல் எனக்கு உள்ளது?

ப்ராஹ தேவோ மஹாதேவம் ப்ரஸாதாபிமுகம் ஸ்திதம்

அங்கு அனுகூலமாக நின்ற மகாதேவனிடம் தேவன் பேசினார்.

அப்யாகதா மாம் ஶரணம் ஸம்யக்தர்ஶநகாங்க்ஷிணஃ

உண்மையான தரிசனம் பெற விரும்பி, என்னை அடைக்கலம் நாடி வந்தவர்கள்,

ஸந்நிதௌ மம தஜ்ஜ்ஞாநம் திவ்யம் வக்துமிஹார்ஹஸி

என் முன்னிலையில், அந்தத் தெய்வீக அறிவை இங்கு கூற வேண்டும்.

ததஸ்த்வமாத்மநாத்மாநம் முநீந்த்ரேப்யஃ ப்ரதர்ஶய

அதனால், நீ உன்னையே உன் சுயத்தால், முனிவர்களுக்கு வெளிப்படுத்து.

ப்ரதர்ஶயந் யோகஸித்திம் நிரீக்ஷ்ய வ்ரு'ஷபத்வஜம்

யோகசித்தியை வெளிப்படுத்தி, ரிஷபத்வஜனை பார்த்தபின்,

க்ரு'தார்தம் ஸ்வயமாத்மாநம் ஜ்ஞாதுமர்ஹத தத்த்வதஃ

நீ உன் குறிக்கோளை அடைந்தபின், உண்மையில் உன்னை அறிய வேண்டும்.

மமைவ ஸந்நிதாவேஷ யதாவத் வக்துமீஶ்வரஃ

என் முன்னிலையில்தான் இறைவன் முறையாகப் பேச வேண்டும்.

ஸநத்குமாரப்ரமுகாஃ ப்ரு'ச்சந்தி ஸ்ம மஹேஶ்வரம்

சனத்குமாரர் முதலியவர்கள் மகேஸ்வரனை வினவினர்.

கிமப்யசிந்த்யம் ககநாதீஶ்வரார்ஹம் ஸமுத்பபௌ

வானிலிருந்து, இறைவனுக்கே உரிய, எண்ணிக்க முடியாத ஒன்று தோன்றியது.

தேஜஸா பூரயந் விஶ்வம் பாதி தேவோ மஹேஶ்வரஃ

அண்டம் முழுவதும் ஒளியால் நிரப்பி, தேவன் மகேஸ்வரன் பிரகாசித்தான்.

விப்ராஜமாநம் விமலே தஸ்மிந் தத்ரு'ஶுராஸநே

அந்த சுத்தமான ஆசனத்தில், பிரகாசமாகவும் தூய்மையாகவும் அமர்ந்தவரை அவர்கள் கண்டனர்.

அநந்யதேஜஸம் ஶாந்தம் ஶிவம் தத்ரு'ஶிரே கில

அவர்கள், ஒப்பற்ற ஒளியுடன் அமைதியான சிவனை கண்டனர்.

தமாஸநஸ்தம் பூதாநாமீஶம் தத்ரு'ஶிரே கில

அவர்கள், உயிர்களுக்கெல்லாம் ஆண்டவனை ஆசனத்தில் அமர்ந்திருப்பதை கண்டனர்.

ஸ வாஸுதேவமாஸீநம் தமீஶம் தத்ரு'ஶுஃ கில

அவர்கள், வாசுதேவனாகிய அந்த இறைவனை அங்கே அமர்ந்திருப்பதை கண்டனர்.

நிரீக்ஷ்ய புண்டரீகாக்ஷம் ஸ்வாத்மயோகமநுத்தமம்

பத்மநேத்திரனை, அவன் உன்னதமான சுயயோகத்துடன் பார்த்தனர்.

ப்ரஶாந்தமாநஸாஃ ஸர்வே ஜ்ஞாநமீஶ்வரபாஷிதம்

அனைவரும் மன அமைதியுடன், இறைவன் உரைத்த ஞானத்தை கேட்டனர்.

யந்ந தேவா விஜாநந்தி யதந்தோ ऽபி த்விஜாதயஃ

தேவர்கள் கூட அறியாததை, எவ்வளவு முயன்றாலும் இருமுறை பிறந்தவர்களும் அறிய முடியாது.

ந ஸம்ஸாரம் ப்ரபத்யந்தே பூர்வே ऽபி ப்ரஹ்மவாதிநஃ

முன்னோர் பிரம்மவாதிகளும், அந்தச் சுழற்சியில் புகுவதில்லை.

வக்ஷ்யே பக்திமதாமத்ய யுஷ்மாகம் ப்ரஹ்மவாதிநாம்

அதை இன்று, பக்தியுள்ள பிரம்மவாதிகளான உங்கள் அனைவருக்கும் நான் அறிவிப்பேன்.

அஸ்தி ஸர்வாந்தரஃ ஸாக்ஷாச்சிந்மாத்ரஸ்தமஸஃ பரஃ

அந்தரங்கமாக, நேரடி சாட்சி, தூய அறிவாக, இருளுக்கு அப்பாற்பட்டவன் இருக்கிறான்.

ஸ காலோ ऽக்நிஸ்ததவ்யக்தம் ஸ ஏவேதமிதி ஶ்ருதிஃ

அவன் தான் காலம், அவன் தான் நெருப்பு, அவன் தான் மறைந்தது; இந்த எல்லாமும் அவனே என்று வேதம் கூறுகிறது.

ஸ மாயீ மாயயா பத்தஃ கரோதி விவிதாஸ்தநூஃ

மாயையை உடையவன், மாயையால் கட்டுப்பட்டவன், பலவிதமான உடல்களை உருவாக்குகிறான்.

நாயம் ப்ரு'த்வீ ந ஸலிலம் ந தேஜஃ பவநோ நபஃ

அவன் பூமி அல்ல, நீர் அல்ல, நெருப்பு அல்ல, காற்று அல்ல, ஆகாயமும் அல்ல.