கூர்மபுராணம்

ஶுஶ்ரூஷா ஜாயதே சைஷாம் வக்துமர்ஹஸி தத்த்வதஃ

அவர்களுக்கு கேட்கும் ஆர்வம் எழுந்துள்ளது; நீர் உண்மையை அவர்களுக்கு சொல்ல வேண்டும்.

முநீநாம் வ்யாஹ்ரு'தம் பூர்வம் விஷ்ணுநா கூர்மரூபிணா

முனிவர்களிடம், ஆமை வடிவில் விஷ்ணு முன்பு கூறியது.

ப்ரணம்ய ஶிரஸா ருத்ரம் வசஃ ப்ராஹ ஸுகாவஹம்

தலையை குனிந்து ருத்ரனுக்கு வணங்கி, மகிழ்ச்சி தரும் வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.

ஸநத்குமாரப்ரமுகைஃ ஸ்வயம் யத்ஸமபாஷத

சனத்குமாரர் முதலியோரிடம் அவர் தானே கூறியது.

அங்கிரா ருத்ரஸஹிதோ ப்ரு'குஃ பரமதர்மவித்

அங்கிராசும், ருத்ரனும், உயர்ந்த தர்மத்தை அறிந்த ப்ருகுவும் சேர்ந்திருந்தார்கள்.

ஶுக்ரோ வஸிஷ்டோ பகவாந் ஸர்வே ஸம்யதமாநஸாஃ

சுக்ரன், பெருமைமிக்க வசிஷ்டர், மற்றும் மனதை அடக்கிய அனைவரும் அங்கே இருந்தனர்.

தப்தவந்தஸ்தபோ கோரம் புண்யே பதரிகாஶ்ரமே

புனிதமான பதரிகா ஆசிரமத்தில் அவர்கள் கடும் தவம் செய்தார்கள்.

நாராயணமநாத்யந்தம் நரேண ஸஹிதம் ததா

அப்போது நரனுடன் சேர்ந்து, ஆதியுமில்லை அந்தியுமில்லை என்ற நாராயணனை தியானித்தார்கள்.

ப்ரணேமுர்பக்திஸம்யுக்தா யோகிநோ யோகவித்தமம்

பக்தி நிறைந்த யோகிகள், யோகத்தில் சிறந்தவருக்கு வணங்கினர்.

ப்ராஹ கம்பீரயா வாசா கிமர்தம் தப்யதே தபஃ

அவர் ஆழமான குரலில் கேட்டார்: இந்த தவம் எதற்காக செய்யப்படுகிறது?

ஸாக்ஷாந்நாராயணம் தேவமாகதம் ஸித்திஸூசகம்

நேராக நாராயணர் தாமே தோன்றி, வெற்றியின் அறிகுறியாக வந்தார்.

பவந்தமேகம் ஶரணம் ப்ரபந்நாஃ புருஷோத்தமம்

நாங்கள் உம்மையே ஒரே அடைக்கலமாக நாடி வந்தோம், பரமபுருஷனே.

நாராயணஃ ஸ்வயம் ஸாக்ஷாத் புராணோ ऽவ்யக்தபூருஷஃ

நாராயணர் தாமே, பழமையானும் வெளிப்படாத புருஷனும் அங்கு நின்றார்.

ஶுஶ்ரூஷாஸ்மாகமகிலம் ஸம்ஶயம் சேத்துமர்ஹஸி

நாங்கள் உம்மிடம் கேட்க விரும்புகிறோம்; எங்கள் அனைத்து சந்தேகங்களையும் நீக்க வேண்டும்.

கஶ்சிதாத்மா ச கா முக்திஃ ஸம்ஸாரஃ கிம்நிமித்தகஃ

ஆத்மா என்றால் என்ன? மோக்ஷம் என்றால் என்ன? பிறவி எதனால் வருகிறது?

கிம் தத் பரதரம் ப்ரஹ்ம ஸர்வம் நோ வக்துமர்ஹஸி

அந்த உயர்ந்த பிரம்மம் எது? எல்லாவற்றையும் எங்களுக்கு சொல்ல வேண்டும்.

விஹாய தாபஸம் ரூபம் ஸம்ஸ்திதம் ஸ்வேந தேஜஸா

தவசியின் உருவத்தை விட்டு, தன் ஒளியில் அவர் நிலைத்தார்.

ஶ்ரீவத்ஸவக்ஷஸம் தேவம் தப்தஜாம்பூநதப்ரபம்

திருவடிவில் ஸ்ரீவத்ஸம் உள்ள தேவன், உருகிய பொன்னைப் போல பிரகாசித்தார்.

ந த்ரு'ஷ்டஸ்தத்க்ஷணாதேவ நரஸ்தஸ்யைவ தேஜஸா

அந்த நிமிடத்தில், அவருடைய ஒளியால் யாரும் அவரை காண முடியவில்லை.

ப்ரஸாதாபிமுகோ ருத்ரஃ ப்ராதுராஸீந்மஹேஶ்வரஃ

அனுகூல மனதுடன் ருத்ரன், மகேஸ்வரராக வெளிப்பட்டார்.

துஷ்டுவுர்ஹ்ரு'ஷ்டமநஸோ பக்த்யா தம் பரமேஶ்வரம்

மகிழ்ச்சி நிறைந்த மனதுடன், அவர்கள் அந்த பரமேஸ்வரனை பக்தியுடன் பாடினர்.

ஜயாஶேஷமுநீஶாந தபஸாபிப்ரபூஜித

வெற்றி உமக்கு, எல்லா முனிவர்களின் ஈசனே, தவத்தால் போற்றப்பட்டவரே.

ஜயாநந்த ஜகஜ்ஜந்மத்ராணஸம்ஹாரகாரண

வெற்றி உமக்கு, முடிவில்லாதவரே, உலகின் உருவாக்கம், பாதுகாப்பு, அழிவு ஆகியவற்றிற்கு காரணமானவரே.

ஜயாம்பிகாபதே தேவ நமஸ்தே பரமேஶ்வர

வெற்றி உமக்கு, அம்பிகையின் நாதனே, தேவனே, உமக்கு வணக்கம், பரமேஸ்வரனே.

ஸமாலிங்க்ய ஹ்ரு'ஷீகேஶம் ப்ராஹ கம்பீரயா கிரா

ஹ்ருஷீகேசனை அணைத்து, ஆழமான குரலில் அவர் பேசினார்.

இமம் ஸமாகதா தேஶம் கிம் வா கார்யம் மயாச்யுத

இந்த இடத்திற்கு வந்தேன், அச்யுதா, என்ன செயல் எனக்கு உள்ளது?

ப்ராஹ தேவோ மஹாதேவம் ப்ரஸாதாபிமுகம் ஸ்திதம்

அங்கு அனுகூலமாக நின்ற மகாதேவனிடம் தேவன் பேசினார்.

அப்யாகதா மாம் ஶரணம் ஸம்யக்தர்ஶநகாங்க்ஷிணஃ

உண்மையான தரிசனம் பெற விரும்பி, என்னை அடைக்கலம் நாடி வந்தவர்கள்,

ஸந்நிதௌ மம தஜ்ஜ்ஞாநம் திவ்யம் வக்துமிஹார்ஹஸி

என் முன்னிலையில், அந்தத் தெய்வீக அறிவை இங்கு கூற வேண்டும்.