கூர்மபுராணம்

ஜ்ஞாநயோகரதைர்நித்யமாராத்யஃ கதிதஸ்த்வயா

ஞானமும் யோகத்திலும் ஈடுபட்டவர்களால் எப்போதும் வழிபடப்பட வேண்டும் என்று நீ கூறியுள்ளாய்.

ஜ்ஞாநம் ப்ரஹ்மைகவிஷயம் யேந பஶ்யேம தத்பரம்

பரம்பொருளான பிரம்மத்தை மட்டும் குறிக்கும் அந்த ஞானம், அதனால் நாம் அந்த உயர்ந்ததை காண முடியும்.

அவாப்தாகிலவிஜ்ஞாநஸ்தத்த்வாம் ப்ரு'ச்சாமஹே புநஃ

எல்லா அறிவும் பெற்றபின், நாங்கள் மீண்டும் உன்னிடம் உண்மையான தத்துவத்தை கேட்கிறோம்.

ஸூதஃ பௌராணிகஃ ஸ்ம்ரு'த்வா பாஷிதும் ஹ்யுபசக்ரமே

புராணங்களைச் சொல்வோன் சூதர் நினைவுபடுத்திக்கொண்டு பேசத் தொடங்கினார்.

ஆஜகாம முநிஶ்ரேஷ்டா யத்ர ஸத்ரம் ஸமாஸதே

அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவர்கள் யார் யார் யாகத்தில் கூடியிருந்தார்களோ, அங்கே அவர் வந்தார்.

வ்யாஸம் கமலபத்ராக்ஷம் ப்ரணேமுர்த்விஜபுங்கவாஃ

இரண்டாம் பிறப்பை பெற்றவர்களில் தலைசிறந்தவர்கள், தாமரை இதழைப் போன்ற கண்கள் கொண்ட வியாசருக்கு வணங்கினர்.

ப்ரதக்ஷிணீக்ரு'த்ய குரும் ப்ராஞ்ஜலிஃ பார்ஶ்வகோ ऽபவத்

ஆசார்யரைச் சுற்றி வணங்கி, கைகூப்பி அருகில் நின்றார்.

ஸமாஶ்வாஸ்யாஸநம் தஸ்மை தத்யோக்யம் ஸமகல்பயந்

அவருக்காக மரியாதையுடன் பொருத்தமான இருக்கை ஒன்றை தயார் செய்து அளித்தார்கள்.

கச்சிந்ந தபஸோ ஹாநிஃ ஸ்வாத்யாயஸ்ய ஶ்ருதஸ்ய ச

உங்கள் தவம், சுஅத்யாயம், கல்வி இவற்றில் ஏதும் குறைவு ஏற்பட்டதா?

ஜ்ஞாநம் தத் ப்ரஹ்மவிஷயம் முநீநாம் வக்துமர்ஹஸி

பிரம்மத்தைப் பற்றிய அந்த ஞானத்தை முனிவர்களிடம் நீர் கூற வேண்டும்.

ஶுஶ்ரூஷா ஜாயதே சைஷாம் வக்துமர்ஹஸி தத்த்வதஃ

அவர்களுக்கு கேட்கும் ஆர்வம் எழுந்துள்ளது; நீர் உண்மையை அவர்களுக்கு சொல்ல வேண்டும்.

முநீநாம் வ்யாஹ்ரு'தம் பூர்வம் விஷ்ணுநா கூர்மரூபிணா

முனிவர்களிடம், ஆமை வடிவில் விஷ்ணு முன்பு கூறியது.

ப்ரணம்ய ஶிரஸா ருத்ரம் வசஃ ப்ராஹ ஸுகாவஹம்

தலையை குனிந்து ருத்ரனுக்கு வணங்கி, மகிழ்ச்சி தரும் வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.

ஸநத்குமாரப்ரமுகைஃ ஸ்வயம் யத்ஸமபாஷத

சனத்குமாரர் முதலியோரிடம் அவர் தானே கூறியது.

அங்கிரா ருத்ரஸஹிதோ ப்ரு'குஃ பரமதர்மவித்

அங்கிராசும், ருத்ரனும், உயர்ந்த தர்மத்தை அறிந்த ப்ருகுவும் சேர்ந்திருந்தார்கள்.

ஶுக்ரோ வஸிஷ்டோ பகவாந் ஸர்வே ஸம்யதமாநஸாஃ

சுக்ரன், பெருமைமிக்க வசிஷ்டர், மற்றும் மனதை அடக்கிய அனைவரும் அங்கே இருந்தனர்.

தப்தவந்தஸ்தபோ கோரம் புண்யே பதரிகாஶ்ரமே

புனிதமான பதரிகா ஆசிரமத்தில் அவர்கள் கடும் தவம் செய்தார்கள்.

நாராயணமநாத்யந்தம் நரேண ஸஹிதம் ததா

அப்போது நரனுடன் சேர்ந்து, ஆதியுமில்லை அந்தியுமில்லை என்ற நாராயணனை தியானித்தார்கள்.

ப்ரணேமுர்பக்திஸம்யுக்தா யோகிநோ யோகவித்தமம்

பக்தி நிறைந்த யோகிகள், யோகத்தில் சிறந்தவருக்கு வணங்கினர்.

ப்ராஹ கம்பீரயா வாசா கிமர்தம் தப்யதே தபஃ

அவர் ஆழமான குரலில் கேட்டார்: இந்த தவம் எதற்காக செய்யப்படுகிறது?

ஸாக்ஷாந்நாராயணம் தேவமாகதம் ஸித்திஸூசகம்

நேராக நாராயணர் தாமே தோன்றி, வெற்றியின் அறிகுறியாக வந்தார்.

பவந்தமேகம் ஶரணம் ப்ரபந்நாஃ புருஷோத்தமம்

நாங்கள் உம்மையே ஒரே அடைக்கலமாக நாடி வந்தோம், பரமபுருஷனே.

நாராயணஃ ஸ்வயம் ஸாக்ஷாத் புராணோ ऽவ்யக்தபூருஷஃ

நாராயணர் தாமே, பழமையானும் வெளிப்படாத புருஷனும் அங்கு நின்றார்.

ஶுஶ்ரூஷாஸ்மாகமகிலம் ஸம்ஶயம் சேத்துமர்ஹஸி

நாங்கள் உம்மிடம் கேட்க விரும்புகிறோம்; எங்கள் அனைத்து சந்தேகங்களையும் நீக்க வேண்டும்.

கஶ்சிதாத்மா ச கா முக்திஃ ஸம்ஸாரஃ கிம்நிமித்தகஃ

ஆத்மா என்றால் என்ன? மோக்ஷம் என்றால் என்ன? பிறவி எதனால் வருகிறது?

கிம் தத் பரதரம் ப்ரஹ்ம ஸர்வம் நோ வக்துமர்ஹஸி

அந்த உயர்ந்த பிரம்மம் எது? எல்லாவற்றையும் எங்களுக்கு சொல்ல வேண்டும்.

விஹாய தாபஸம் ரூபம் ஸம்ஸ்திதம் ஸ்வேந தேஜஸா

தவசியின் உருவத்தை விட்டு, தன் ஒளியில் அவர் நிலைத்தார்.

ஶ்ரீவத்ஸவக்ஷஸம் தேவம் தப்தஜாம்பூநதப்ரபம்

திருவடிவில் ஸ்ரீவத்ஸம் உள்ள தேவன், உருகிய பொன்னைப் போல பிரகாசித்தார்.

ந த்ரு'ஷ்டஸ்தத்க்ஷணாதேவ நரஸ்தஸ்யைவ தேஜஸா

அந்த நிமிடத்தில், அவருடைய ஒளியால் யாரும் அவரை காண முடியவில்லை.