கூர்மபுராணம்

ராஜஸீ சாநிருத்தாக்யா ப்ரத்யும்நஃ ஸ்ரு'ஷ்டிகாரிகா

ராஜசிக குணம் கொண்ட அனிருத்தன் மற்றும் பிரத்யும்னன், படைப்பின் காரணிகளாக இருக்கிறார்கள்.

நாராயணாக்யோ ப்ரஹ்மாஸௌ ப்ரிஜாஸர்கம் கரோதி ஸஃ

நாராயணன் என்று அழைக்கப்படும் அந்த பிரம்மா, உயிரினங்களை உருவாக்குகிறார்.

தயா ஸம்மோஹயேத் விஶ்வம் ஸதேவாஸுரமாநுஷம்

அவளால், தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் உட்பட உலகம் எல்லாம் மயக்கப்படுகின்றது.

வாஸுதேவோ ஹ்யநந்தாத்மா கேவலோ நிர்குணோ ஹரிஃ

வாசுதேவன் என்பது முடிவில்லாத ஆத்மா; ஒரே தன்மை கொண்டவர், குணமில்லாத ஹரி.

வாஸுதேவாத்மகம் நித்யமேதத் விஜ்ஞாய முச்யதே

இது என்றும் வாசுதேவனின் இயல்பாக இருப்பதை அறிந்தால், ஒருவர் விடுதலை பெறுவார்.

பிபேத வாஸுதேவோ ऽஸௌ ப்ரத்யும்நோ ஹரிரவ்யயஃ

அந்த அழியாத ஹரி வாசுதேவன், பிரத்யும்னனாக ஆனார்.

அபாந்தரதமாஃ பூர்வம் ஸ்வேச்சயா ஹ்யபவத்தரிஃ

முன்னொரு காலத்தில், ஹரி தன் சுய விருப்பத்தால் அபாந்தரதமா என ஆனார்.

ஏகோ ऽயம் வேத பகவாந் வ்யாஸோ நாராயணஃ ப்ரபுஃ

இந்த நாராயணன், வியாசர், வேதங்களை அறிந்த பகவான்.

ஏதத் ஸத்யம் புநஃ ஸத்யமேவம் ஜ்ஞாத்வா ந முஹ்யதி

இது உண்மை, மறுபடியும் உண்மை; இதை அறிந்தால் ஒருவர் மயங்கமாட்டார்.

த்வாபரே ப்ரதமே வ்யாஸோ மநுஃ ஸ்வாயம்புவோ மதஃ

முதல் தவாபர யுகத்தில், வியாசர் ஸ்வாயம்புவ மனுவாக கருதப்படுகிறார்.

த்விதீயே த்வாபரே சைவ வேதவ்யாஸஃ ப்ரஜாபதிஃ

இரண்டாம் தவாபர யுகத்தில், வேதவியாசர் உயிர்களின் ஆண்டவராக இருக்கிறார்.

ஸவிதா பஞ்சமே வ்யாஸஃ ஷஷ்டே ம்ரு'த்யுஃ ப்ரகீர்திதஃ

ஐந்தாவது தவாபர யுகத்தில், வியாசர் சவிதா; ஆறாவது யுகத்தில், அவர் மரணமாக குறிப்பிடப்படுகிறார்.

ஸாரஸ்வதஶ்ச நவமே த்ரிதாமா தஶமே ஸ்ம்ரு'தஃ

ஒன்பதாவது யுகத்தில், வியாசர் சாரஸ்வதர்; பத்தாவது யுகத்தில், அவர் திரிதாமா என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்.

த்ரயோதஶே ததா தர்மஸ்தரக்ஷுஸ்து சதுர்தஶே

பதிமூன்றாவது யுகத்தில் தர்மன்; பதிநான்காவது யுகத்தில் தரக்ஷு.

க்ரு'தஞ்ஜயஃ ஸப்ததஶே ஹ்யஷ்டாதஶே ரு'தஞ்ஜயஃ

பதினேழாவது யுகத்தில் கிருதஞ்சயன்; பதினெட்டாவது யுகத்தில் ருதஞ்சயன்.

ராஜஶ்ரவாஶ்சைகவிம்ஶஸ்தஸ்மாச்சுஷ்மாயணஃ பரஃ

இருபத்தொன்றாவது யுகத்தில் ராஜஸ்ரவா; அதற்குப் பிறகு சுஷ்மாயணன்.

பஞ்சவிஶே ததா ஶக்திஃ ஷட்விம்ஶே து பராஶரஃ

இருபத்தைந்து யுகத்தில் சக்தி; இருபத்தாறு யுகத்தில் பராசரர்.

பராஶரஸுதோ வ்யாஸஃ க்ரு'ஷ்ணத்வைபாயநோ ऽபவத்

பராசரரின் மகனாகிய வியாசர், கிருஷ்ணத்வைபாயனன் ஆனார்.

பாராஶர்யோ மஹாயோகீ க்ரு'ஷ்ணத்வைபாயநோ ஹரிஃ

பராசரரின் மகனும், மகா யோகியும் ஆன கிருஷ்ணத்வைபாயனன், அந்த ஹரியே ஆவார்.

தத்ப்ரஸாதாதஸௌ வ்யாஸம் வேதாநாமகரோத் ப்ரபுஃ

அவரது அருளால், அந்த பிரபு வியாசரை வேதங்களைப் பிரித்தவராக ஆக்கியார்.

பைலம் தேஷாம் சதுர்தம் ச பஞ்சமம் மாம் மஹாமுநிஃ

அந்த மகாமுனிவர், அவர்களில் நான்காவதாக பைலரை, ஐந்தாவதாக என்னை நியமித்தார்.

யஜுர்வேதப்ரவக்தாரம் வைஶம்பாயநமேவ ச

யஜுர்வேதத்தைப் போதிப்பவராக வைசம்பாயனனை வைத்தார்.

இதிஹாஸபுராணாநி ப்ரவக்தும் மாமயோஜயத்

இதிகாசங்களையும் புராணங்களையும் நான் கூறும்படி அவர் என்னை நியமித்தார்.

சாதுர்ஹேத்ரமபூத் யஸ்மிம்ஸ்தேந யஜ்ஞமதாகரோத்

நான்கு வகை யாகசெய்யும் புரோகிதர்கள் உருவானவரால், அந்த யாகம் நடத்தப்பட்டது.

ஔத்காத்ரம் ஸாமபிஶ்சக்ரே ப்ரஹ்மத்வம் சாப்யதர்வபிஃ

சாமவேத பாடல்களால் உட்காத்ரர் பதவியை, அதர்வண பாடல்களால் பிரம்மன் பதவியையும் ஏற்படுத்தினார்.

யஜூம்ஷி ச யஜுர்வேதம் ஸாமவேதம் ச ஸாமபிஃ

யஜுர்வேதத்திற்கு யஜுஸ் மந்திரங்களை, சாமவேதத்திற்கு சாம பாடல்களை ஒப்படைத்தார்.

ஶாகாநாம் து ஶதேநைவ யஜுர்வேதமதாகரோத்

யஜுர்வேதத்தை நூறு கிளைகளாகப் பிரித்தார்.

அதர்வாணமதோ வேதம் பிபேத நவகேந து

அதர்வண வேதத்தையும் ஒன்பது பகுதிகளாகப் பிரித்தார்.

ஸோ ऽயமேகஶ்சதுஷ்பாதோ வேதஃ பூர்வம் புராதநாத்

இவ்வாறு, நான்கு பகுதிகளாகிய ஒரே வேதம் பழங்காலத்திலிருந்தே இருந்தது.