கூர்மபுராணம்

கர்போதகம் ஸமுத்ராஶ்ச தஸ்யாஸந் பரமாத்மநஃ

அந்த பரமாத்மாவுக்கே கருவிலுள்ள நீரும், பெருங்கடல்களும் சொந்தமாக இருந்தன.

சந்த்ராதித்யௌ ஸநக்ஷத்ரௌ ஸக்ரஹௌ ஸஹ வாயுநா

சந்திரனும், சூரியனும், நட்சத்திரங்களும், கிரகங்களும், காற்றும் அவனுடன் இருந்தன.

ஆபோ தஶகுணேநைவ தேஜஸா பாஹ்யதோ வ்ரு'தாஃ

நீரை, பத்து மடங்கு வலிமையுள்ள நெருப்பு வெளியிலிருந்து சூழ்ந்திருந்தது.

ஆகாஶேநாவ்ரு'தோ வாயுஃ கம் து பூதாதிநாவ்ரு'தம்

காற்றை ஆகாயம் சூழ்ந்திருந்தது; ஆகாயத்தை ஆதிப் பொருட்கள் சூழ்ந்திருந்தன.

ஏதே லோகா மஹாத்மநஃ ஸர்வதத்த்வாபிமாநிநஃ

இந்த உலகங்கள் அனைத்தும், எல்லா தத்துவங்களையும் தன்னுள் கொண்ட அந்த மகானுக்கு சொந்தமானவை.

ஈஶ்வரா யோகதர்மாணோ யே சாந்யே தத்த்வசிந்தகாஃ

யாரெல்லாம் ஆண்டவர்களாகவும், யோகத்தின் பண்புகளை உடையவர்களாகவும், உண்மை பொருளை ஆராய்பவர்களாகவும் இருக்கிறார்களோ—

ஏதைராவரணைரண்டம் ஸப்தபிஃ ப்ராக்ரு'தைர்வ்ரு'தம்

இந்த மூடல்கள் மூலம், அந்த பிரபஞ்ச முட்டை ஏழு இயற்கை அடுக்குகளால் சூழப்பட்டுள்ளது.

ப்ரஜாபதேஃ பரா மூர்திரிதீயம் வைதிகீ ஶ்ருதிஃ

இது தான் படைத்தவரின் உன்னதமான உருவம் என்று வேதம் அறிவிக்கிறது.

த்விதீயம் தஸ்ய தேவஸ்ய ஶரீரம் பரமேஷ்டிநஃ

அந்த தெய்வீகமான பரமபொருளின் இரண்டாம் உருவம்—

த்ரு'தீயம் பகவத்ரூபம் ப்ராஹுர்வேதார்தவேதிநஃ

வேதத்தின் அர்த்தத்தை அறிந்தவர்கள், மூன்றாம் உருவத்தை பாக்கியமானதாக அழைக்கிறார்கள்.

சதுர்முகஃ ஸ பகவாந் ஜகத்ஸ்ரு'ஷ்டௌ ப்ரவர்ததே

அந்த புனிதமான நால்வடிவம் உடையவன், உலகத்தை உருவாக்கும் செயலில் ஈடுபடுகிறான்.

ஸத்த்வம் குணமுபாஶ்ரித்ய விஷ்ணுர்விஶ்வேஶ்வரஃ ஸ்வயம்

உலகின் ஆண்டவரான விஷ்ணு, சத்துவ குணத்தை தானாக ஏற்று கொள்கிறான்.

தமோகுணம் ஸமாஶ்ரித்ய ருத்ரஃ ஸம்ஹரதே ஜகத்

தமோ குணத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு, ருத்ரன் உலகத்தை அழிக்கிறான்.

ஏகதா ஸ த்விதா சைவ த்ரிதா ச பஹுதா புநஃ

அவன் ஒருமையாகவும், இருமையாகவும், மூன்றாகவும், பலவகையாகவும் தோன்றுகிறான்.

நாநாக்ரு'திக்ரியாரூபநாமவந்தி ஸ்வலீலயா

தன் இயல்பான விளையாட்டால், பல்வேறு உருவங்கள், செயல்கள், தோற்றங்கள், பெயர்களை ஏற்கிறான்.

ஸ்ரு'ஜதே க்ரஸதே சைவ வீக்ஷதே ச விஶேஷதஃ

அவன் படைக்கிறான், விழுங்குகிறான், மேலும் அனைத்தையும் சிறப்பாகக் கவனிக்கிறான்.

குணாத்மகத்வாத் த்ரைகால்யே தஸ்மாதேகஃ ஸ உச்யதே

அவன் குணங்களால் ஆனவன், மூன்று காலங்களிலும் இருப்பதால், அவனை ஒரேவன் என்று அழைக்கிறார்கள்.

ஆதித்வாதாதிதேவோ ऽஸௌ அஜாதத்வாதஜஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

முதல் காரணம் என்பதால் ஆதிதேவன் என்று, பிறப்பில்லாதவன் என்பதால் அஜன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

தேவேஷு ச மஹாதேவோ மாஹதேவ இதி ஸ்ம்ரு'தஃ

தேவர்களில், மகாதேவன் என்று மகா தேவன் என நினைவுகூரப்படுகிறான்.

வஶித்வாதப்யவஶ்யத்வாதீஶ்வரஃ பரிபாஷிதஃ

ஆட்சி செய்யும் தன்மை மற்றும் யாருக்கும் அடங்காத தன்மை காரணமாக, அவன் ஈஸ்வரன் என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

அநுத்பாதாச்ச பூர்வத்வாத் ஸ்வயம்பூரிதி ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ

உருவாக்கப்படாதவன் என்றும், முதன்மையானவன் என்பதாலும், அவன் சுயம்புவு என்று நினைவுகூரப்படுகிறான்.

ஹரஃ ஸம்ஸாரஹரணாத் விபுத்வாத் விஷ்ணுருச்யதே

சம்சாரத்தை நீக்குவதால் ஹரன் என்றும், எல்லாவற்றிலும் நிறைந்திருப்பதால் விஷ்ணு என்றும் அழைக்கப்படுகிறான்.

ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வவிஜ்ஞாநாத் ஸர்வஃ ஸர்வமயோ யதஃ

அவன் எல்லாவற்றையும் அறிந்தவனாக இருப்பதால் சர்வஜ்ஞன் என்றும், எல்லாவற்றின் ஆதியாக இருப்பதால் சர்வன் என்றும் அழைக்கப்படுகிறான்.

தாரணாத் ஸர்வதுஃ காநாம் தாரகஃ பரிகீயதே

அனைத்து துயரங்களிலிருந்தும் உயிர்களைத் தாண்டி விடுவிப்பதனால், அவர் 'தாரகன்' என்று போற்றப்படுகிறார்.

அநேகபேதபிந்நஸ்து க்ரீடதே பரமேஶ்வரஃ

பல விதமான உருவங்களில் பிரிந்து, பரம ஈச்வரன் விளையாடுகிறார்.

அபுத்திபூர்வகோ விப்ரா ப்ராஹ்மீம் ஸ்ரு'ஷ்டிம் நிபோதத

முனிவர்களே, யாதொரு ஊகமும் இல்லாமல், அந்த பிரம்மத்தின் படைப்பை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.

ந ஶக்யதே ஸமாக்யாதும் பஹுவர்ஷைரபி ஸ்வயம்

பல ஆண்டுகள் முயன்றாலும், அதை முழுமையாக விளக்க இயலாது.

ஸ ஏவ ஸ்யாத் பரஃ காலஃ ததந்தே ப்ரதிஸ்ரு'ஜ்யதே

அது தான் பரமான காலம்; அதன் முடிவில் அது மீண்டும் ஒன்றாகும்.

தத் பராக்யம் ததர்தம் ச பரார்தமபிதீயதே

அதை 'பரார்த்தம்' என்று அழைக்கிறார்கள்; அதன் பாதி, அதே பெயரால் அறியப்படுகிறது.