கூர்மபுராணம்

ப்ராக்ரு'தஃ ப்ரலயோ ஜ்ஞேயோ யாவத் விஶ்வஸமுத்பவஃ

பிரபஞ்சம் தோன்றும் வரை நிலைக்கும் அழிவே 'பிராக்ருதம்' என அறிய வேண்டும்.

அஹர்ந வித்யதே தஸ்ய ந ராத்ரிர்ஹ்யுபசாரதஃ

அந்த நிலையில், பகலும் இல்லை, இரவும் இல்லை—even உபமையாகக் கூட இல்லை.

ஸர்வபூதமயோ ऽவ்யக்தோ ஹ்யந்தர்யாமீஶ்வரஃ பரஃ

அந்த வெளிப்படாதவன் எல்லா உயிர்களிலும் நிறைந்தவன்; அவன் உள்நின்று ஆளும் பரமன்.

க்ஷோபயாமாஸ யோகேந பரேண பரமேஶ்வரஃ

அந்த பரமன் தன் உயர்ந்த யோகத்தால் அதை இயக்கம் கொண்டதாக மாற்றினான்.

அநுப்ரவிஷ்டஃ க்ஷோபாய ததாஸௌ யோகமூர்திமாந்

யோக ரூபம் கொண்ட அவன் அதில் புகுந்து அதனை அசைத்தான்.

ஸ ஸம்கோசவிகாஸாப்யாம் ப்ரதாநத்வே ऽபி ச ஸ்திதஃ

அவன் சுருங்கலும் விரிவும் கொண்டு பிரதான நிலையில் நிலைத்திருந்தான்.

ப்ராதுராஸீந்மஹத் பீஜம் ப்ரதாநபுருஷாத்மகம்

அதிலிருந்து பிரதானமும் புருஷனும் சேர்ந்த பெரிய விதை தோன்றியது.

ப்ரஜ்ஞாத்ரு'திஃ ஸ்ம்ரு'திஃ ஸம்விதேதஸ்மாதிதி தத் ஸ்ம்ரு'தம்

அதிலிருந்து அறிவு, நிலைபாடு, நினைவு, விழிப்புணர்வு ஆகியவை உண்டாகின்றன என்று கூறப்படுகிறது.

த்ரிவிதோ ऽயமஹங்காரோ மஹதஃ ஸம்பபூவ ஹ

அந்த மகத்திலிருந்து மூன்று வகையான அஹங்காரம் தோன்றியது.

ஆத்மா ச புத்கலோ ஜீவோ யதஃ ஸர்வாஃ ப்ரவ்ரு'த்தயஃ

அதிலிருந்து ஆத்மா, தனிப்பட்ட உயிர், ஜீவன் ஆகியவை, எல்லா செயல்களும் அவற்றிலிருந்து பிறக்கின்றன.

இந்த்ரியாணி ததா தேவாஃ ஸர்வம் தஸ்யாத்மஜம் ஜகத்

அறிவுப்புலன்கள், தேவர்கள், இந்த உலகம்—all அவனுடைய பிள்ளைகள்.

யேநாஸௌ ஜாயதே கர்தா பூதாதீம்ஶ்சாநுபஶ்யதி

அவனால்தான் இவன் பிறக்கிறான், செய்கிறான், பஞ்சபூதங்களையும் அவற்றின் காரணங்களையும் அறிகிறான்.

தைஜஸாநீந்த்ரியாணி ஸ்யுர்தேவா வைகாரிகா தஶ

புலன்கள் தீயின்பண்புடையவை; பத்து தேவர்கள் தூய்வானவை என்று கூறப்படுகிறது.

பூததந்மாத்ரஸர்கோ ऽயம் பூதாதேரபவந் ப்ரஜாஃ

இது பஞ்சபூதங்களின் சூட்சும உருவாக்கம்; பூதங்களிலிருந்து உயிர்கள் தோன்றின.

ஆகாஶம் ஶுஷிரம் தஸ்மாதுத்பந்நம் ஶப்தலக்ஷணம்

அதிலிருந்து ஒலி தன்மையுடைய, வெற்றிடமான ஆகாயம் தோன்றியது.

வாயுருத்பத்யதே தஸ்மாத் தஸ்ய ஸ்பர்ஶோ குணோ மதஃ

அதிலிருந்து காற்று தோன்றியது; அதற்கு தொடுதல் என்பது பண்பு என்று கருதப்படுகிறது.

ஜ்யோதிருத்பத்யதே வாயோஸ்தத்ரூபகுணமுச்யதே

காற்றிலிருந்து தீ தோன்றியது; அதற்கு உருவம் என்பது பண்பு என்று சொல்லப்படுகிறது.

ஸம்பவந்தி ததோ ऽம்பாம்ஸி ரஸாதாராணி தாநி து

அதிலிருந்து நீர்கள் தோன்றின, அவை எல்லாம் ருசியின் அடிப்படையாய் உள்ளன.

ஸம்காதோ ஜாயதே தஸ்மாத் தஸ்ய கந்தோ குணோ மதஃ

அதிலிருந்து சேர்க்கை உருவானது; அதற்கான தன்மை வாசனை என்று கருதப்படுகிறது.

த்விகுணஸ்து ததோ வாயுஃ ஶப்தஸ்பர்ஶாத்மகோ ऽபவத்

அதன்பின் இரு பண்புகளுடன் காற்று தோன்றியது; அதனுள் ஒலி மற்றும் தொட்டு உணர்வு இருந்தன.

த்ரிகுணஃ ஸ்யாத் ததோ வஹ்நிஃ ஸ ஶப்தஸ்பர்ஶரூபவாந்

அதன் பின்பு மூன்று பண்புகளுடன் நெருப்பு தோன்றியது; அதில் ஒலி, தொட்டு உணர்வு மற்றும் உருவம் இருந்தன.

தஸ்மாச்சதுர்குணா ஆபோ விஜ்ஞேயாஸ்து ரஸாத்மிகாஃ

அதிலிருந்து நான்கு பண்புகளுடன் கூடிய நீர் உருவானது; அது ருசியின் சாரமாக அறியப்படுகிறது.

தஸமாத் பஞ்சகுணா பூமிஃ ஸ்தூலா பூதேஷு ஶப்த்யதே

அதிலிருந்து ஐந்து பண்புகளுடன் கூடிய பூமி தோன்றியது; அது எல்லா பொருட்களில் மிகக் கொடுமையானது என்று கூறப்படுகிறது.

பரஸ்பராநுப்ரவேஶாத் தாரயந்தி பரஸ்பரம்

இவை ஒன்றோடொன்று கலந்துகொண்டு, ஒருவரை ஒருவர் தாங்குகின்றன.

நாஶக்நுவந் ப்ரஜாஃ ஸ்த்ரஷ்டுமஸமாகம்ய க்ரு'த்ஸ்நஶஃ

இவை அனைத்தும் ஒன்றாக இணையாமல், உயிர்களை முழுமையாக உருவாக்க முடியவில்லை.

மஹாதாதயோ விஶேஷாந்தா ஹ்மண்டமுத்பாதயந்தி தே

மகத்துவம் முதல் சிறியவை வரை, இவை அனைத்தும் அந்த பெரிய முட்டையை உருவாக்கின.

விஶேஷேப்யோ ऽண்டமபவத் ப்ரு'ஹத் ததுதகேஶயம்

அந்த சிறப்புகளிலிருந்து பெரிய முட்டை தோன்றியது; அது நீரில் விரிந்திருந்தது.

ப்ராக்ரு'தே ऽண்டே விவ்ரு'த்தஃ ஸ க்ஷேத்ரஜ்ஞோ ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞிதஃ

அந்த இயற்கை முட்டையில், எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன், பிரம்மா என அழைக்கப்படுபவன், வெளிப்பட்டான்.

ஆதிகர்தா ஸ பூதாநாம் ப்ரஹ்மாக்ரே ஸமவர்தத

அவனே உயிர்களின் முதன்மை படைப்பாளி; முதலில் பிரம்மாவாக தோன்றினான்.