பாஸதே வேதவிதுஷாம் நீலக்ரீவஃ ஸநாதநஃ
வேதங்களை அறிந்தவர்களுக்குள், நீலக்கழுத்தும், சனாதனனும் பிரகாசிக்கிறார்.
ஸ்தாநம் தத் விதுராதித்யம் வேதஜ்ஞா வேதவிக்ரஹம்
வேதத்தை அறிந்தவர்கள் அந்த இடத்தை, வேதத்தின் உருவான ஆதித்யனாக அறிகின்றனர்.
கரோதி நியதம் காலம் காலாத்மா ஹ்யைஶ்வரீ தநுஃ
காலத்தின் ஆண்டவன், தெய்வீகமான உருவில், காலத்தை எப்போதும் ஒழுங்குபடுத்துகிறான்.
தேஷாம் ஶ்ரேஷ்டாஃ புநஃ ஸப்த ரஶ்மயோ க்ரஹயோநயஃ
அவற்றில் சிறந்தவை ஏழு கதிர்கள்; அவை கிரகங்களுக்குத் தாயாக உள்ளன.
விஶ்வவ்யசாஃ புநஶ்சாந்யஃ ஸம்யத்வஸுரதஃ பரஃ
அவற்றில் ஒன்று விஷ்வவ்யசா; இன்னொன்று உயர்ந்தவன் சம்யத்வசு.
ஸுபும்நஃ ஸூர்யரஶ்மிஸ்து புஷ்ணாதி ஶிஶிரத்யுதிம்
சூரியனின் 'சுபும்ன' என்ற கதிர், குளிர்ந்த ஒளியைப் போஷிக்கிறது.
ஹரிகேஶஸ்து யஃ ப்ரோக்தோ ரஶ்மிர்நக்ஷத்ரபோஷகஃ
'ஹரிகேச' என்று அழைக்கப்படும் கதிர், நட்சத்திரங்களை வளர்க்கும் தன்மை உடையது.
விஶ்வவ்யசாஸ்து யோ ரஶ்மிஃ ஶுக்ரம் புஷ்ணாதி நித்யதா
'விஷ்வவ்யசா' என்ற கதிர், வெள்ளி கிரகத்தை எப்போதும் வளர்க்கிறது.
ஶநைஶ்சரம் ப்ரபுஷ்ணாதி ஸப்தமஸ்து ஸுராட் ததா
ஏழாவது 'சுராட்' என்ற கதிர், சனீஸ்வரனை வளர்க்கிறது.
வர்தந்தே வர்திதா நித்யம் நித்யமாப்யாயயந்தி ச
அவை எப்போதும் வளர்கின்றன; வளர்ந்தபின் என்றும் போஷிப்பதையும் செய்கின்றன.
ஆதாநாந்நித்யமாதித்யஸ்தேஜஸாம் தமஸாம் ப்ரபுஃ
சூரியன், ஒளி மற்றும் இருளுக்கு ஆண்டவனாக, இவை அனைத்தையும் எப்போதும் ஏற்கின்றான்.
ஸ்தாவராஞ்ஜங்கமாம்ஶ்சைவ யச்ச குல்யாதிகம் பயஃ
நிலையானவை, அசையாதவை, அசையும் உயிர்கள், மற்றும் நதிகள் போன்ற நீரெல்லாம்.
தாஸாம் சதுஃ ஶதம் நாட்யோ வர்ஷந்தே சித்ரமூர்தயஃ
அவற்றில் நானூறு நாடிகள் பலவிதமான அற்புதமான வடிவங்களில் ஓடுகின்றன.
அம்ரு'தா நாம தாஃ ஸர்வா ரஶ்மயோ வ்ரு'ஷ்டிஸர்ஜநாஃ
அந்த ஒளிக்கற்றைகள் அனைத்தும் 'அமுதம்' என்று அழைக்கப்படுகின்றன; அவை மழையைப் பொழிகின்றன.
சந்த்ராஸ்தா நாமதஃ ஸர்வாஃ பீதாபாஃ ஸ்யுர்கபஸ்தயஃ
அவை எல்லாம் 'சந்திரன்' என்ற பெயரில், பொன்னிற ஒளிக்கற்றைகள் ஆகும்.
ஶுக்ராஸ்தா நாமதஃ ஸர்வாஸ்த்ரிவிதா கர்மஸர்ஜநாஃ
அவை எல்லாம் 'சுக்ரன்' என்ற பெயரில், மூன்று வகையாக இருந்து வெப்பத்தை உண்டாக்குகின்றன.
அம்ரு'தேந ஸுராந் ஸர்வாம்ஸ்த்ரிபிஸ்த்ரரிம்ஸ்தர்பயத்யஸௌ
அமுதத்தின் மூலம், அவன் தேவர்களை மூன்று விதமாக திருப்திப்படுத்துகிறான்.
ஹேமந்தே ஶிஶிரே சைவ ஹிமமுத்ஸ்ரு'ஜதி த்ரிபிஃ
பனிக்காலத்திலும் குளிர்காலத்திலும், அவன் மூன்று ஒளிக்கற்றைகளால் பனியை உதிர்க்கிறான்.
சைத்ரே மாஸி பவேதம்ஶோ தாதா வைஶாகதாபநஃ
சைத்ர மாதத்தில் 'தாதா' என்ற ஒளிக்கற்றை, வைசாக மாதத்தில் 'தாபன' என்ற ஒளிக்கற்றை உள்ளது.
விவஸ்வாந் ஶ்ராவணே மாஸி ப்ரௌஷ்டபத்யாம் பகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ
சிராவண மாதத்தில் 'விவஸ்வான்' என்ற ஒளிக்கற்றை, பௌஷ்டபத மாதத்தில் 'பக' என்ற ஒளிக்கற்றை உள்ளது.
மார்கஶீர்ஷ பவேந்மித்ரஃ பௌஷே விஷ்ணுஃ ஸநாதநஃ
மார்கழி மாதத்தில் 'மித்ரன்', தை மாதத்தில் 'விஷ்ணு' என்ற நித்தியன் உள்ளான்.
ஷட்பிஃ ஸஹஸ்த்ரைஃ பூஷா து தேவோம்ஶஃ ஸப்தபிஸ்ததா
பூஷன் தேவனுக்கு ஆறு ஆயிரம் ஒளிக்கற்றைகள் உள்ளன; அதுபோல் 'சப்தபி' என்ற ஒளிக்கற்றையும் உள்ளது.
விவஸ்வாந் தஶபிஃ பாதி பாத்யேகாதஶபிர்பகஃ
விவஸ்வான் பத்து ஒளிக்கற்றைகளால் காப்பான்; பகன் பதினொன்று ஒளிக்கற்றைகளால் காப்பான்.
ஷட்பீ ரஶ்மிஸஹஸ்த்ரைஸ்து விஷ்ணுஸ்தபதி விஶ்வஸ்ரு'க்
விஷ்ணு, உலகை உருவாக்குபவர், ஆறு ஆயிரம் ஒளிக்கற்றைகளால் பிரகாசிக்கிறார்.
ஹேமந்தே தாம்ரவர்ணஃ ஸ்யாச்சிஶிரே லோஹிதோ ரவிஃ
பனிக்காலத்தில் அவர் தாமிர நிறமாக இருப்பார்; குளிர்காலத்தில் சூரியன் சிவப்பாக இருப்பான்.
ஸூர்யோ ऽமரத்வமம்ரு'தே த்ரயம் த்ரிஷு நியச்சதி
சூரியன், அமரத்துவம், அமுதம் மற்றும் மூன்று வகை குணங்களை மூன்று விதமாக வழங்குகிறான்.
பௌமோ மந்தஸ்ததா ராஹுஃ கேதுமாநபி சாஷ்டமஃ
செவ்வாய், மந்தன், ராகு மற்றும் கேது ஆகியோர் எட்டாவதாகக் கருதப்படுகின்றனர்.
ப்ராம்யமாணா யதாயோகம் ப்ரமந்த்யநுதிவாகரம்
அவை தத்தம் ஒழுங்கின்படி சுழன்று, சூரியனைத் தவிர்ந்தும் இயக்கப்படுகின்றன.
யஸ்மாத் வஹதி தாந் வாயுஃ ப்ரவஹஸ்தேந ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ
வாயு அவற்றை எடுத்துச் செல்கிறதால், அது 'பிரவஹ' என்று அழைக்கப்படுகிறது.
வாமதக்ஷிணதோ யுக்தா தஶ தேந நிஶாகரஃ
இடப்புறம் மற்றும் வலப்புறம் சேர்த்து பத்து இணைந்துள்ளதால், சந்திரன் அந்த பெயரால் அழைக்கப்படுகிறான்.