கூர்மபுராணம்

ந ஸம்ந்யாஸீ வநம் சாத ப்ரஹ்மாசர்யம் ந ஸாதகஃ

வனத்திற்கு செல்வதாலோ, பிரம்மச்சரியம் மேற்கொள்வதாலோ ஒருவர் துறவியானவர் ஆக முடியாது.

ப்ரவ்ரஜேத க்ரு'ஹீ வித்வாந் வநாத் வா ஶ்ருதிசோதநாத்

அறிவுள்ள குடும்பஸ்தர் அல்லது வனவாசம் செய்பவர், வேதம் கூறியபடி துறவறம் மேற்கொள்ள வேண்டும்.

அந்தஃ பங்குர்தரித்ரோ வா விரக்தஃ ஸம்ந்யஸேத் த்விஜஃ

கண் தெரியாதவராக இருந்தாலும், ஊனமுள்ளவராக இருந்தாலும், ஏழையாக இருந்தாலும், பற்றின்மை கொண்ட இருமுறை பிறந்தவர் துறவறம் மேற்கொள்ளலாம்.

பதத்யேவாவிரக்தோ யஃ ஸம்ந்யாஸம் கர்துமிச்சதி

பற்றின்மை இல்லாதவர் துறவறம் மேற்கொள்ள விரும்பினால், அவர் தவறிவிடுவார்.

ஶ்ரத்தாவநாஶ்ரமே யுக்தஃ ஸோ ऽம்ரு'தத்வாய கல்பதே

நம்பிக்கையுடன், தன் வாழ்க்கை நிலையிலே நிலைத்திருப்பவர் அமரத்துவத்திற்கு தகுதியானவர்.

ஸ்வதர்மபாலகோ நித்யம் ஸோ ऽம்ரு'தத்வாய கல்பதே

தன் சொந்த தர்மத்தை எப்போதும் காத்து நடப்பவர் அமரத்துவத்திற்கு தகுதியானவர்.

ப்ரஸந்நேநைவ மநஸா குர்வாணோ யாதி தத்பதம்

மனதை அமைதியாக வைத்துக் கொண்டு செயல் புரிவதால், அந்த உயர்ந்த நிலையை அடையலாம்.

ப்ரஹ்மைவ தீயதே சேதி ப்ரஹ்மார்பணமிதம் பரம்

பரம்பொருளே அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது; இந்த உயர்ந்த அர்ப்பணம் பரம்பொருளுக்கே ஆகும்.

ஏதத் ப்ரஹ்மார்பணம் ப்ரோக்தம்ரு'ஷிபிஃ தத்த்வதர்ஶிபிஃ

இந்த அர்ப்பணம் பரம்பொருளுக்கே என உண்மை அறிந்த முனிவர்கள் கூறியுள்ளனர்.

கரோதி ஸததம் புத்த்யா ப்ரஹ்மார்பணமிதம் பரம்

எப்போதும் அறிவுடன் செயல்படுகிறவர், இந்த உயர்ந்த அர்ப்பணத்தை பரம்பொருளுக்குச் செய்கிறார்.

கர்மணாமேததப்யாஹுஃ ப்ரஹ்மார்பணமநுத்தமம்

செயல்கள் கூட, இந்த ஒப்பற்ற அர்ப்பணம் பரம்பொருளுக்கே என்று கூறப்படுகிறது.

க்ரியதே விதுஷா கர்ம தத்பவேதபி மோக்ஷதம்

புத்திசாலி ஒருவர் செயலைச் செய்தால், அந்தச் செயல் விடுதலைக்குத் தகுதியானதாகும்.

அக்ரு'த்வா பலஸம்ந்யாஸம் பத்யதே தத்பலேந து

செயலின் பலனைத் துறக்காமல் இருந்தால், அந்தப் பலன்களால் மனிதன் கட்டுப்பட்டு விடுகிறான்.

அவித்வாநபி குர்வோத கர்மாப்நோத்யசிராத் பதம்

அறிவில்லாதவனும் செயலைச் செய்தால், விரைவில் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறான்.

மநஃ ப்ரஸாதமந்வேதி ப்ரஹ்ம விஜ்ஞாயதே ததஃ

மனதில் அமைதி பிறக்கிறது; அதன் பிறகு பரமத்துவம் உணரப்படுகிறது.

ஜ்ஞாநம் ச கர்மஸஹிதம் ஜாயதே தோஷவர்ஜிதம்

அறிவும் செயலும் சேர்ந்து தோன்றினால், குற்றமற்றதாகும்.

கர்மாணீஶ்வரதுஷ்ட்யர்தம் குர்யாந்நைஷ்கர்ம்யமாப்நுயாத்

ஈசுவரனுக்கு திருப்தி தரும் வகையில் செயல்களைச் செய்தால், செயல் பந்தம் நீங்கும்.

ஏகாகீ நிர்மமஃ ஶாந்தோ ஜீவந்நேவ விமுச்யதே

தனியாக, சொந்தம் என்னும் எண்ணமின்றி, அமைதியுடன் வாழும் போது, உயிரோடு இருக்கும்போதே விடுதலை கிடைக்கும்.

நித்யாநந்தம் நிராபாஸம் தஸ்மிந்நேவ லயம் வ்ரஜேத்

நிலையான ஆனந்தம், வெளிப்பாடற்ற அந்த நிலையில் ஒருவன் ஒன்றாக இணைந்து விடுகிறான்.

த்ரு'ப்தயே பரமேஶஸ்ய தத் பதம் யாதி ஶாஶ்வதம்

பரம ஈசுவரனுக்குத் திருப்தி அளிக்க, அந்த நிரந்தரமான நிலையை அடைகிறான்.

ந ஹ்யேதத் ஸமதிக்ரம்ய ஸித்திம் விந்ததி மாநவஃ

இதனை கடந்து நடக்காமல், மனிதன் சிறப்பை அடைய முடியாது.

நமஸ்க்ரு'த்ய ஹ்ரு'ஷீகேஶம் புநர்வசநமப்ருவந்

ஹரிசீகேசனை வணங்கி, அவர்கள் மீண்டும் இவ்வாறு பேசினார்கள்.

இதாநீம் ஶ்ரோதுமிச்சாமோ யதா ஸம்பவதே ஜகத்

இப்போது உலகம் எவ்வாறு உருவாகிறது என்பதை கேட்க விரும்புகிறோம்.

நியந்தா கஶ்ச ஸர்வேஷாம் வதஸ்வ புருஷோத்தம

எல்லாவற்றையும் ஆளும்வர் யார்? பரமபுருஷா, தயவு செய்து கூறுங்கள்.

ப்ராஹ கம்பீரயா வாசா பூதாநாம் ப்ரபவாப்யயௌ

அவர் ஆழமான குரலில், உயிர்களின் தோற்றமும் அழிவும் பற்றி உரைத்தார்.

அநந்தஶ்சாப்ரமேயஶ்ச நியந்தா விஶ்வதோமுகஃ

அவர் முடிவில்லாதவர், அளவிட முடியாதவர், அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்துபவர், எல்லாதிசைகளிலும் உள்ளவர்.

ப்ரதாநம் ப்ரக்ரு'திஶ்சேதி யதாஹுஸ்தத்த்வசிந்தகாஃ

உண்மை குறித்து சிந்திப்பவர்கள் அதனை முதன்மை மற்றும் இயற்கை என்று அழைக்கிறார்கள்.

அஜரம் த்ருவமக்ஷய்யம் நித்யம் ஸ்வாத்மந்யவஸ்திதம்

அது வயதில்லாதது, நிலையானது, அழிவில்லாதது, என்றும் தன் இயல்பில் நிலைத்திருப்பது.

விக்ரஹஃ ஸர்வபூதாநாமாத்மநாதிஷ்டிதம் மஹத்

அனைத்து உயிர்களின் பெரிய உருவம், ஆத்மாவில் நிலைத்துள்ளது.