கூர்மபுராணம்

தம் ப்ரஹ்மபாரம் பவதஃ ஸ்வரூபம்

அந்த எல்லையில்லாத பரம்பொருளாகும் உமது இயல்பை

ஸ்வயம்புவம் த்வாம் ஶரணம் ப்ரபத்யே

தானாகவே தோன்றியவரே, உம்மிடம் நான் சரணாகதி அடைகிறேன்.

ஸப்ரஹ்மபாரம் ப்ரணதோ ऽஸ்மி நித்யம்

பரம்பொருளையும் தாண்டியவருக்கு நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.

காலம் ப்ரு'ஹந்தம் பவதஃ ஸ்வரூபம்

பெரும் காலமாகும் உமது இயல்பை

பிநாகிநம் த்வாம் ஶரணம் வ்ரஜாமி

பிணாகம் என்ற வில்லையைக் கொண்டவரே, உம்மிடம் நான் சரணம் புகுகிறேன்.

பபாத தண்டவத் பூமௌ ப்ரோச்சரந் ப்ரணவம் பரம்

அவன் தரையில் முழங்கால் விழுந்து, உயர்ந்த ஓம் என்ற மந்திரத்தை உச்சரித்தான்.

ஜ்ஞாநமாநந்தமத்வைதம் கோடிகாலாக்நிஸந்நிபம்

அறிவும் ஆனந்தமும் இரண்டில்லாத தன்மையும், கோடி காலாக்னி போல ஜொலிப்பதாகும்.

நிலில்யே விமலே லிங்கே தத்புதமிவாபவத்

அவன் தூய லிங்கத்தில் கலந்து, அது அதிசயமாக மாறியது.

ந கஶ்சித் வேத்தி தமஸா வித்வாநப்யத்ர முஹ்யதி

யாரும் அறிய முடியாது; அறிவுள்ளவர்களும் அந்த இருளில் குழம்புகிறார்கள்.

பக்தஃ பாபவிஶுத்தாத்மா ருத்ரஸாமீப்யமாப்நுயாத்

பாவம் நீங்கிய பக்தன், ருத்ரருடன் நெருக்கத்தை அடைவான்.

ப்ராதர்மத்யாஹ்நஸமயே ஸ யோகம் ப்ராப்நுயாத் பரம்

காலை, மதிய நேரம், மாலை ஆகிய நேரங்களில், அவன் உயர்ந்த யோகத்தை அடைவான்.

த்ரக்ஷ்யாமஃ ஸததம் தேவம் பூஜயாமோ ऽத ஶூலிநம்

நாம் எப்போதும் அந்த தேவனை காண்போம், சூலம் ஏந்தியவரை வழிபடுவோம்.

உவாஸ தத்ர யுக்தாத்மா பூஜயந் வை கபர்திநம்

அங்கு மனதை கட்டுப்படுத்தி, ஜடாமுடியுடையவரை வழிபட அவன் தங்கினான்.

த்ரஷ்டும் யயௌ மத்யமேஶம் பஹுவர்ஷகணாந் ப்ரபுஃ

பல வருடங்கள் கழித்து, அந்த ஆண்டவன் நடுவில் இருப்பவரை காணச் சென்றான்.

நதீம் விமலபாநீயாம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஹ்ரு'ஷ்டோ ऽபவந்முநிஃ

தூய நீர் கொண்ட நதியை பார்த்து, அந்த முனிவர் மகிழ்ச்சி அடைந்தார்.

சகார பாவபூதாத்மா ஸ்நாநம் ஸ்நாநவிதாநவித்

அவனுடைய மனம் பக்தியால் தூய்மையாகி, நீராடும் முறைகளை நன்கு அறிந்து, நீராடினான்.

பூஜயாமாஸ லோகாதிம் புஷ்பைர்நாநாவிதைர்பவம்

உலகங்களின் ஆதியாயிருக்கும் பவனை, பலவகை மலர்களால் அவன் வழிபட்டான்.

மத்யமேஶ்வரமீஶாநமர்சயாமாஸ ஶூலிநம்

மத்தியமேஸ்வரரான இறைவனை, திரிசூலம் பிடித்தவரை, அவன் மரியாதையுடன் வணங்கினான்.

த்ரஷ்டும் ஸமாகதா ருத்ரம் மத்யமேஶ்வரமீஶ்வரம்

அவர்கள், ருத்ரரான மத்தியமேஸ்வரரை காண ஒன்றாகச் சேர்ந்தனர்.

ஜடிலா முண்டிதாஶ்சாபி ஶுக்லயஜ்ஞோபவீதிநஃ

அங்கு கூந்தல் முடிந்தவரும், தலையை முற்றிலும் முளைத்தவரும், வெண்நூல் அணிந்தவரும் இருந்தனர்.

ப்ரஹ்மசர்யரதாஃ ஶாந்தா வேதாந்தஜ்ஞாநதத்பராஃ

அவர்கள் பிரம்மச்சரியத்தில் நிலைத்தவரும், அமைதியானவரும், வேதாந்த அறிவில் மனதை செலுத்தியவரும் ஆவார்.

பூஜயித்வா யதாந்யாயமிதம் வசநமப்ருவந்

அவர்கள் முறையின்படி வழிபாடு செய்து முடித்து, இவ்வாறு பேசினர்.

ப்ரோசுஃ பைலாதயஃ ஶிஷ்யாஸ்தாந்ரு'ஷீந் ப்ரஹ்மபாவிதாந்

பைலர் மற்றும் மற்ற சீடர்கள், பரமத்தில் மனம் ஒன்றிய முனிவர்களிடம் உரையாடினர்.

வ்யாஸஃ ஸ்வயம் ஹ்ரு'ஷீகேஶோ யேந வேதாஃ ப்ரு'தக் க்ரு'தாஃ

வேதங்களைப் பிரித்த ஹ்ருஷீகேசனாகிய வியாசர் தாமே அங்கு இருந்தார்.

அம்ஶாம்ஶேநாபவத் புத்ரோ நாம்நா ஶுக இதி ப்ரபுஃ

அவரது ஒரு பகுதியால், சுகன் என்ற பெயருடன் ஒரு மகனாக இறைவன் தோன்றினார்.

ப்ரபந்நஃ பரயா பக்த்யா யஸ்ய தஜ்ஜ்ஞாநமைஶ்வரம்

யார் பரம பக்தியுடன் சரணடைந்தாரோ, அவருக்கு அந்த தெய்வீக அறிவும் கிடைத்தது.

நேமுரவ்யக்ரமநஸஃ ப்ரோசுஃ ஸத்யவதீஸுதம்

அவர்கள் மனதைச் சிதறவிடாமல், சத்யவதியின் மகனை வணங்கி உரையாடினர்.

ப்ரிஸாதாத் தேவதேவஸ்ய யத் தந்மாஹேஶ்வரம் பரம்

தேவர்களின் தேவனின் அருளாகிய, அந்த பரம மஹேஸ்வரத்தை—

க்ஷிப்ரம் பஶ்யேம தம் தேவம் ஶ்ருத்வா பகவதோ முகாத்

பகவானின் வாயிலாகக் கேட்டபின், அந்தத் தெய்வத்தை விரைவில் காண நாம் அருள்புரிய வேண்டும்.