கூர்மபுராணம்

கபர்தேஶஸ்ய மாஹாத்ம்யம் ப்ரணம்ய வ்ரு'ஷபத்வஜம்

விருஷபத்வஜனை வணங்கி, அவர் கபர்தேசனின் மகத்துவத்தை விளக்கினார்.

ஸ்ம்ரு'த்வைவாஶேஷபாபௌகம் க்ஷிப்ரமஸ்ய விமுஞ்சதி

அவரை நினைத்தாலே அனைத்து பாவங்களும் விரைவில் நீங்கும்.

விக்நாஃ ஸர்வே விநஶ்யந்தி கபர்தேஶ்வரபூஜநாத்

கபர்தேசுவரை வழிபட்டால் எல்லா தடைகளும் அழிகின்றன.

பூஜிதவ்யம் ப்ரயத்நேந ஸ்தோதவ்யம் வைதிகைஃ ஸ்தவைஃ

அவரை உழைப்புடன் வழிபட்டு, வேத மந்திரங்களால் புகழ வேண்டும்.

ஜாயதே யோகஸம்ஸித்திஃ ஸா ஷண்மாஸே ந ஸம்ஶயஃ

ஆறு மாதங்களில் யோகத்தில் முழுமை பெறலாம்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.

பிஶாசமோசநே குண்டே ஸ்நாதஸ்யாத்ர ஸமீபதஃ

பிஷாசமோசனக் குளத்தில் அருகில் நீராடினால்,

ஜஜாப ருத்ரமநிஶம் ப்ரணவம் ப்ரஹ்மரூபிணம்

அவர் இரவு பகலாக ருத்ர மந்திரத்தையும், பிரணவமான பரம்பொருளையும் ஜபித்தார்.

உவாஸ தத்ர யோகாத்மா க்ரு'த்வா தீக்ஷாம் து நைஷ்டிகீம

அங்கு யோகத்தில் நிலைபெற்றவர், ஆயுள் முழுவதும் கடைபிடிக்கும் விரதம் எடுத்துக் கொண்டு தங்கினார்.

அஸ்திசர்மபிநத்தாங்கம் நிஃ ஶ்வஸந்தம் முஹுர்முஹுஃ

எலும்பும் தோலும் மூடிய உடலுடன், அவர் மீண்டும் மீண்டும் ஆழ்ந்த மூச்சை விட்டார்.

ப்ரோவாச கோ பவாந் கஸ்மாத் தேஶாத் தேஶமிமம்ஶ்ரிதஃ

நீங்கள் யார்? எந்த நாட்டிலிருந்து இங்கு வந்தீர்கள் என்று அவர் கேட்டார்.

புத்ரபௌத்ராதிபிர்யுக்தஃ குடும்பபரணோத்ஸுகஃ

மகன்கள், பேத்திகள் மற்றும் பிறவர்களால் சூழப்பட்டு, குடும்பத்தை நடத்த ஆவலுடன் இருந்தீர்கள்.

ந கதாசித் க்ரு'தம் புண்யமல்பம் வா ஸ்வல்பமேவ வா

நீங்கள் ஒருபோதும் சிறிதளவும் நல்லது செய்யவில்லை.

விஶ்வேஶ்வரோ வாராணஸ்யாம் த்ரு'ஷ்டஃ ஸ்ப்ரு'ஷ்டே நமஸ்க்ரு'தஃ

வாரணாசியில் உலகத்துக்குத் தலைவனான இறைவனைப் பார்த்தேன், தொடினேன், வணங்கினேன்.

ந த்ரு'ஷ்டம் நந்மயா கோரம் யமஸ்ய வதநம் முநே

முனிவரே, நான் எப்போது யமனின் பயங்கரமான முகத்தைப் பார்த்ததில்லை.

பிபாஸயாதுநாக்ராந்தோ ந ஜாநாமி ஹிதாஹிதம்

இப்போது தாகத்தால் வாடி, என்ன நல்லது, என்ன தீமை என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.

குருஷ்வ தம் நமஸ்துப்யம் த்வாமஹம் ஶரணம் கதஃ

எனக்காக அதைச் செய்யுங்கள்; உமக்கு வணக்கம் செலுத்துகிறேன். நான் உமக்கு அடைக்கலம் வந்துள்ளேன்.

த்வாத்ரு'ஶோ ந ஹி லோகே ऽஸ்மிந் வித்யதே புண்யக்ரு'த்தமஃ

உங்களைப் போல் இந்த உலகில் மற்றொருவர் நல்லவன் இல்லை.

ஸம்ஸ்ப்ரு'ஷ்டோ வந்திதோ பூயஃ கோ ऽந்யஸ்த்வத்ஸத்ரு'ஶோ புவி

உங்களைத் தொடி, மீண்டும் வணங்கிய பிறகு, பூமியில் உங்களைப் போன்றவர் வேறு யார் இருக்கிறார்?

யேநேமாம் குத்ஸிதாம் யோநிம் க்ஷிப்ரமேவ ப்ரஹாஸ்யஸி

யாரால் இந்தக் கேவலமான பிறப்பை நான் விரைவில் விட்டு விடுவேன்.

சக்ரே ஸமாதாய மநோ ऽவகாஹம்

அவன் மனதை ஒருமைப்படுத்தி தியானத்தில் மூழ்கினான்.

ஶஶாங்கசிஹ்நாங்கிதசாருமௌலிஃ

அவன் அழகிய கிரீடத்தில் சந்திரச் சின்னம் இருந்தது.

யதோதயே பாநுரஶேஷதேவஃ

பிறையில் சூரியன் எழும்பும்போது எல்லா தேவாதிகளும் காண்பது போல,

கந்தர்வவித்யாதரகிம்நராத்யாஃ

கந்தர்வர்கள், வித்யாதரர்கள், கின்னரர்கள் மற்றும் பிறவர்கள்,

த்ரயீமயம் யத்ர விபாதி ருத்ரஃ

மூன்று வேதங்களால் ஆன ருத்ரன் அங்கு பிரகாசிக்கிறான்.

ப்ரணம்ய துஷ்டாவ கபர்திநம் தம்

அவன் ஜடாமுடியுடையவரை வணங்கி புகழ்ந்தான்.

மாதித்யமக்நிம் கபிலாதிரூடம்

சூரியன், அக்கினி, மஞ்சள் குதிரையில் ஏறியிருந்தது.

மஹாமுநிம் ப்ரஹ்மமயம் பவித்ரம்

பிரம்மமயமான தூய பெரிய முனிவரை

ஹிரண்யகர்பாதிபதிம் த்ரிநேத்ரம்

பொன்னால் தோன்றிய உலகத்தின் ஆண்டவனாகவும், மூன்று கண்கள் உடையவராகவும் இருப்பவரை

ப்ரணம்ய நித்யம் ஶரணம் ப்ரபத்யே

நான் எப்போதும் வணங்கி, அவரிடம் சரணாகதி அடைகிறேன்.