கூர்மபுராணம்

ஸர்வஜ்ஞம் ஸர்வகர்தாரம் ஸ்க்ஷாத் விஷ்ணும் வ்யவஸ்திதம்

அவர், எல்லாம் அறிந்தவரும், எல்லாம் படைத்தவருமான விஷ்ணுவை நேரில் பார்த்து அறிந்தார்.

கராப்யாம் ஸுஶுபாப்யாம் ச ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶ்ய ப்ரணதம் முநிஃ

அழகான கைகளால், முனிவர் வணங்கியவரைத் தொட்டார்.

த்ரைலோக்யே ஶங்கரே நூநம் பக்தஃ பரபுரஞ்ஜய

மூன்று உலகிலும், எதிரிகள் நகரங்களை வென்றவனே, சங்கரன் நிச்சயமாக எல்லோரின் பக்தி பெறுபவர்.

ப்ரத்யக்ஷமேவ ஸர்வேஶம் ருத்ரம் ஸர்வஜகத்குரும்

அவர், எல்லாவற்றையும் ஆண்டருமான ருத்ரனை, உலகுக்கெல்லாம் குருவானவரை நேரில் பார்த்தார்.

ஸ்வயமேவ ஹ்ரு'ஷீகேஶஃ ப்ரீத்யோவாச ஸநாதநஃ

பின்னர், ஹரிசீகேசன் என்ற நித்தியன், மகிழ்ச்சியுடன் பேசினார்.

வ்ரஜஸ்வ பரயா பக்த்யா ஶரண்யம் ஶரணம் ஶிவம்

உயர்ந்த பக்தியுடன், எல்லோருக்கும் அடைக்கலமான சிவனை அடையச் செல்.

ஜகாம ஶங்கரபுரீம் ஸமாராதயிதும் பவம்

அவர், சங்கரனுடைய நகரத்திற்குச் சென்று, பவனை வழிபட விரைந்தார்.

ஸம்த்யஜ்ய ஸர்வகர்மாணி தத்பக்திபரமோ ऽபவத்

அனைத்து செயல்களையும் விட்டுவிட்டு, அவர் அந்த பக்தியில் முழுமையாக ஈடுபட்டார்.

முக்த்வா ஸத்யவதீஸூநும் க்ரு'ஷ்ணம் வா தேவகீஸுதம்

சத்தியவதியின் மகனையும், தேவகியின் மகனான கிருஷ்ணனையும் விட்டு—

பாராஶர்யாய முநயே வ்யாஸாயாமிததேஜஸே

பாராசரரின் மகனான, அளவிட முடியாத தேஜஸும் கொண்ட வியாச முனிவருக்காக—

கோ ஹ்யந்யஸ்தத்த்வதோ ருத்ரம் வேத்தி தம் பரமேஶ்வரம்

பரம ஈசரான ருத்ரனை உண்மையில் வேறு யார் அறிவார்?

பாராஶர்யம் மஹாத்மாநம் யோகிநம் விஷ்ணுமவ்யயம்

பாராசரரின் மகனும், மகான் ஆன்மாவும், யோகியும், அழியாத விஷ்ணுவும்—

ப்ரேணேமுஸ்தம் மஹாத்மாநம் வ்யாஸம் ஸத்யவதீஸுதம்

அந்த மகான் ஆன்மா, சத்தியவதியின் மகன் வியாசருக்கு நாம் வணங்குகிறோம்.

கிமகார்ஷோந்மஹாபுத்திஃ ஶ்ரோதும் கௌதூஹலம் ஹி நஃ

அந்த மகா புத்திசாலி என்ன செய்தார்? எங்களுக்கு கேட்கும் ஆர்வம் உள்ளது.

பூஜயாமாஸ ஜாஹ்நவ்யாம் தேவம் விஶ்வேஶ்வரம் ஶிவம்

அவர் ஜாஹ்னவி நதிக்கரையில் எல்லாம் உடைய தேவனாகிய சிவனை வழிபட்டார்.

பூஜயாஞ்சக்ரிரே வ்யாஸம் முநயோ முநிபுங்கவம்

முனிவர்கள் அனைவரும் முனிவர்களில் சிறந்த வியாசரை பக்தியுடன் போற்றி வழிபட்டார்கள்.

மஹாதேவாஶ்ரயாஃ புண்யா மோக்ஷதர்மாந் ஸநாதநாந்

மகாதேவனை அடைந்த அந்த புண்ணியவான்கள், சாச்வதமான மோக்ஷ தர்மங்களை பின்பற்றினார்கள்.

மாஹாத்ம்யம் தேவதேவஸ்ய தர்மாந் வேதநிதர்ஶிதாந்

தேவதைகளின் தேவனாகிய சிவனின் மகிமையும், வேதங்களில் காட்டப்பட்ட தர்மங்களையும் அவர்கள் அறிந்தார்கள்.

ப்ரு'ஷ்டவாந் ஜைமிநிர்வ்யாஸம் கூடமர்தம் ஸநாதநம்

ஜைமினி, வியாசரிடம் அந்த ஆழமான, சாச்வதமான அர்த்தத்தை கேட்டார்.

ந வித்யதே ஹ்யவிதிதம் பவதா பரமர்ஷிணா

பெரிய முனிவரே, உங்களுக்கு தெரியாதது எதுவும் இல்லை.

அந்யே ஸாம்க்யம் ததா யோகம் தபஸ்த்வந்யே மஹர்ஷயஃ

சிலர் சாங்கியத்தையும் யோகத்தையும் நாடுகிறார்கள்; மற்ற சிலர் தவம் செய்கிறார்கள்.

அஹிம்ஸாம் ஸத்யமப்யந்யே ஸம்ந்யாஸமபரே விதுஃ

மற்றவர்கள் அஹிம்சையும் சத்தியத்தையும் அறிகிறார்கள்; இன்னும் சிலர் துறவறத்தையும் உணர்கிறார்கள்.

தீர்தயாத்ராம் ததா கேசிதந்யே சேந்த்ரியநிக்ரஹம்

சிலர் தீர்த்தயாத்திரை மேற்கொள்கிறார்கள்; மற்றவர்கள் இంద్రியங்களை அடக்குகிறார்கள்.

யதி வா வித்யதே ऽப்யந்யத் குஹ்யம் தத்வக்துமர்ஹஸி

இன்னும் ஏதேனும் ரகசியம் இருந்தால், அதை நீங்கள் சொல்ல வேண்டும்.

ப்ராஹ கம்பீரயா வாசா ப்ரணம்ய வ்ரு'ஷகேதநம்

அவர் நந்தி கொடியைச் சின்னமாகக் கொண்டவருக்கு வணங்கி, ஆழமான வார்த்தைகளில் பேசினார்.

வக்ஷ்யே குஹ்யதமாத் குஹ்யம் ஶ்ருண்வந்த்வந்யே மஹர்ஷயஃ

நான் மிக ரகசியமானதைச் சொல்கிறேன்; மற்ற பெரிய முனிவர்கள் கேட்கட்டும்.

கூடமப்ராஜ்ஞவித்விஷ்டம் ஸேவிதம் ஸூக்ஷ்மதர்ஶிபிஃ

அது மறைந்தது; அறிவில்லாதவர்களுக்கு தெரியாதது; நுண்ணறிவுடையோர் அதை சேவிக்கிறார்கள்.

ந வேதவித்விஷு ஶுபம் ஜ்ஞாநநாநாம் ஜ்ஞாநமுத்தமம்

வேதங்களை அறியாதவர்களுக்கு, பல அறிவுகளில் சிறந்த அறிவும் நல்லதல்ல.

தேவாஸநகதா தேவீ மஹாதேவமப்ரு'ச்சத

தேவதைகளிடையே அமர்ந்த தேவியை, மகாதேவனை வினவினார்.