கூர்மபுராணம்

மஹாதேவம் மஹாயோகமீஶாநம் சாம்பிகாபதிம்

மகாதேவன், பெரிய யோகி, ஈசன், அம்பிகையின் கணவர்.

யோகிநாம் குருமாசார்யம் யோகிகம்யம் பிநாகிநம்

யோகிகளின் ஆசான், யோகிகள் அடையக்கூடியவர், பினாகம் ஏந்தியவர்.

ஶாஶ்வதம் ஸர்வகம் ப்ரஹ்மண்யம் ப்ராஹ்மணப்ரியம்

என்றென்றும் நிலைத்தவர், எல்லா இடத்திலும் நிறைந்தவர், பிரம்மத்திற்கு அர்ப்பணித்தவர், பிராமணர்களுக்கு பிரியமானவர்.

ஏகமூர்தி மஹாமூர்தி வேதவேத்யம் திவஸ்பதிம்

ஒரே உருவம் கொண்டவர், பெரிய உருவம் உடையவர், வேதங்கள் மூலம் அறியப்படுபவர், நாள்களின் அதிபதி.

காலாக்நிம் காலதஹநம் காமதம் காமநாஶநம்

காலத்தின் நெருப்பு, காலத்தை அழிப்பவர், ஆசைகளை அளிப்பவர், ஆசைகளை அழிப்பவர்.

உக்ரம் பஶுபதிம் பீமம் பாஸ்கரம் தமஸஃ பரம்

அருமை உடைய உயிர்கள் எல்லாம் ஆண்டவரும், பயங்கரமானவரும், ஒளி பரப்பும் சூரியனும், இருளுக்கு அப்பாற்பட்டவரும் அவர்.

அதீதாநாகதாநாம் வை யாவந்மந்வந்தரக்ஷயஃ

முன்னும் பின்னும், எல்லா மனுவின் காலங்களும் முடியும் வரை அவர் எப்போதும் இருக்கிறார்.

வ்யாக்யாதாநி ந ஸம்தேஹஃ கல்பஃ கல்பேந சைவ ஹி

இவை அனைத்தும் சந்தேகமின்றி, ஒவ்வொரு யுகத்திலும் தெளிவாக விளக்கப்பட்டுள்ளன.

துல்யாபிமாநிநஃ ஸர்வே நாமரூபைர்பவந்த்யுத

சமமான பெருமை கொண்ட அனைவரும், உண்மையில் பெயரும் உருவமும் பெற்று தோன்றுகிறார்கள்.

பபார பரமாம் பக்திமீஶாநே ऽவ்யபிசாரிணீம்

அவர் ஈசானுக்கு உயர்ந்த, திடமான பக்தியைக் கொண்டிருந்தார்.

ஸர்வஜ்ஞம் ஸர்வகர்தாரம் ஸ்க்ஷாத் விஷ்ணும் வ்யவஸ்திதம்

அவர், எல்லாம் அறிந்தவரும், எல்லாம் படைத்தவருமான விஷ்ணுவை நேரில் பார்த்து அறிந்தார்.

கராப்யாம் ஸுஶுபாப்யாம் ச ஸம்ஸ்ப்ரு'ஶ்ய ப்ரணதம் முநிஃ

அழகான கைகளால், முனிவர் வணங்கியவரைத் தொட்டார்.

த்ரைலோக்யே ஶங்கரே நூநம் பக்தஃ பரபுரஞ்ஜய

மூன்று உலகிலும், எதிரிகள் நகரங்களை வென்றவனே, சங்கரன் நிச்சயமாக எல்லோரின் பக்தி பெறுபவர்.

ப்ரத்யக்ஷமேவ ஸர்வேஶம் ருத்ரம் ஸர்வஜகத்குரும்

அவர், எல்லாவற்றையும் ஆண்டருமான ருத்ரனை, உலகுக்கெல்லாம் குருவானவரை நேரில் பார்த்தார்.

ஸ்வயமேவ ஹ்ரு'ஷீகேஶஃ ப்ரீத்யோவாச ஸநாதநஃ

பின்னர், ஹரிசீகேசன் என்ற நித்தியன், மகிழ்ச்சியுடன் பேசினார்.

வ்ரஜஸ்வ பரயா பக்த்யா ஶரண்யம் ஶரணம் ஶிவம்

உயர்ந்த பக்தியுடன், எல்லோருக்கும் அடைக்கலமான சிவனை அடையச் செல்.

ஜகாம ஶங்கரபுரீம் ஸமாராதயிதும் பவம்

அவர், சங்கரனுடைய நகரத்திற்குச் சென்று, பவனை வழிபட விரைந்தார்.

ஸம்த்யஜ்ய ஸர்வகர்மாணி தத்பக்திபரமோ ऽபவத்

அனைத்து செயல்களையும் விட்டுவிட்டு, அவர் அந்த பக்தியில் முழுமையாக ஈடுபட்டார்.

முக்த்வா ஸத்யவதீஸூநும் க்ரு'ஷ்ணம் வா தேவகீஸுதம்

சத்தியவதியின் மகனையும், தேவகியின் மகனான கிருஷ்ணனையும் விட்டு—

பாராஶர்யாய முநயே வ்யாஸாயாமிததேஜஸே

பாராசரரின் மகனான, அளவிட முடியாத தேஜஸும் கொண்ட வியாச முனிவருக்காக—

கோ ஹ்யந்யஸ்தத்த்வதோ ருத்ரம் வேத்தி தம் பரமேஶ்வரம்

பரம ஈசரான ருத்ரனை உண்மையில் வேறு யார் அறிவார்?

பாராஶர்யம் மஹாத்மாநம் யோகிநம் விஷ்ணுமவ்யயம்

பாராசரரின் மகனும், மகான் ஆன்மாவும், யோகியும், அழியாத விஷ்ணுவும்—

ப்ரேணேமுஸ்தம் மஹாத்மாநம் வ்யாஸம் ஸத்யவதீஸுதம்

அந்த மகான் ஆன்மா, சத்தியவதியின் மகன் வியாசருக்கு நாம் வணங்குகிறோம்.

கிமகார்ஷோந்மஹாபுத்திஃ ஶ்ரோதும் கௌதூஹலம் ஹி நஃ

அந்த மகா புத்திசாலி என்ன செய்தார்? எங்களுக்கு கேட்கும் ஆர்வம் உள்ளது.

பூஜயாமாஸ ஜாஹ்நவ்யாம் தேவம் விஶ்வேஶ்வரம் ஶிவம்

அவர் ஜாஹ்னவி நதிக்கரையில் எல்லாம் உடைய தேவனாகிய சிவனை வழிபட்டார்.

பூஜயாஞ்சக்ரிரே வ்யாஸம் முநயோ முநிபுங்கவம்

முனிவர்கள் அனைவரும் முனிவர்களில் சிறந்த வியாசரை பக்தியுடன் போற்றி வழிபட்டார்கள்.

மஹாதேவாஶ்ரயாஃ புண்யா மோக்ஷதர்மாந் ஸநாதநாந்

மகாதேவனை அடைந்த அந்த புண்ணியவான்கள், சாச்வதமான மோக்ஷ தர்மங்களை பின்பற்றினார்கள்.

மாஹாத்ம்யம் தேவதேவஸ்ய தர்மாந் வேதநிதர்ஶிதாந்

தேவதைகளின் தேவனாகிய சிவனின் மகிமையும், வேதங்களில் காட்டப்பட்ட தர்மங்களையும் அவர்கள் அறிந்தார்கள்.

ப்ரு'ஷ்டவாந் ஜைமிநிர்வ்யாஸம் கூடமர்தம் ஸநாதநம்

ஜைமினி, வியாசரிடம் அந்த ஆழமான, சாச்வதமான அர்த்தத்தை கேட்டார்.