கூர்மபுராணம்

ததோ ऽஹம் ஸ்வாத்மநோ மூலம் ஜ்ஞாபயந் பூஜயாமி தம்

எனது ஆதாரமாக இருப்பவரை உணர்ந்து, நான் அவரை வழிபடுகிறேன்.

ததா லிங்கே ஹிதாயைஷாம் லோகாநாம் பூஜயேச்சிவம்

உலகங்களின் நன்மைக்காக, லிங்கத்தில் சிவனை வழிபட வேண்டும்.

ததோ ऽஹமாத்மமீஶாநம் பூஜயாம்யாத்மநைவ து

ஆகவே, என் ஆத்மாவால் ஆத்மாவின் இறைவனை நான் வழிபடுகிறேன்.

நாவயோர்த்யிதே பேதோ வேதேஷ்வேவம் விநிஶ்சயஃ

ஒளிரும் ஒருவனே, நம்மிடையே வேறுபாடு இல்லை; இதுவே வேதங்களின் முடிவு.

த்யேயஃ பூஜ்யஶ்ச வந்த்யஶ்ச ஜ்ஞேயோ லிங்கே மஹேஶ்வரஃ

லிங்கத்தில் மகேஸ்வரனை தியானிக்கவும், வழிபடவும், வணங்கவும், அறியவும் வேண்டும்.

ப்ரூஹி க்ரு'ஷ்ண விஶாலாக்ஷ கஹநம் ஹ்யேததுத்தமம்

விஸாலாக்ஷனாகிய கிருஷ்ணா, இந்த ஆழமான, உயர்ந்த பொருளை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

வேதா மஹேஸ்வரம் தேவமாஹுர்லிங்கிநமவ்யயம்

வேதங்கள், லிங்கம் தரித்திருக்கும் அழிவில்லாத மகாதேவனைப் பெருமைபடுத்துகின்றன.

ப்ரபோதார்தம் ப்ரஹ்மணோ மே ப்ராதுர்பூதஃ ஸ்வயம் ஶிவஃ

பிரம்மாவை விழிப்பிப்பதற்காக, சிவபெருமான் என்னிலிருந்து தானாகவே தோன்றினார்.

பூஜயாவோ மஹாதேவம் லோகாநாம் ஹிதகாம்யயா

உலகங்களின் நன்மைக்காக நாம் மகாதேவனை வழிபடுவோம்.

ப்ரபோதார்தம் ஸ்வயம் க்ரு'ஷ்ண வக்துமர்ஹஸி ஸாம்ப்ரதம்

புரிதலுக்காக, கிருஷ்ணா, இப்போது நீயே பேச வேண்டும்.

மத்யே சைகார்ணவே தஸ்மிந் ஶங்கசக்ரகதாதரஃ

அந்த ஒரே பெருங்கடலின் நடுவில், சங்கும் சக்கரமும் கதைமும் ஏந்தி, நான் எப்போதும் இருந்தேன்.

ஸஹஸ்த்ரபாஹுர்யுக்தாத்மா ஶயிதோ ऽஹம் ஸநாதநஃ

ஆயிரம் கரங்களுடன், என் ஆன்மாவோடு ஒன்றாகி, அந்த இடத்தில் நான் சாஸ்வதனாக இருந்தேன்.

கோடிஸூர்யப்ரதீகாஶம் ப்ராஜமாநம் ஶ்ரியாவ்ரு'தம்

கோடி சூரியர்கள் போல ஒளிர்ந்து, மகிமையால் சூழப்பட்டு, பிரகாசமாக இருந்தது.

க்ரு'ஷ்ணாஜிரதரம் தேவம்ரு'க்யஜுஃ ஸாமபிஃ ஸ்துதம்

கருஞ்சிவப்புக் கழுத்தையுடைய தேவனை, ரிக், யஜுர், சாம வேதங்கள் போற்றி பாடின.

வ்யாஜஹார ஸ்வயம் ப்ரஹ்மா ஸ்மயமாநோ மஹாத்யுதிஃ

பெரும் ஒளியுடன், புன்னகையுடன் பிரம்மா தானே பேசினார்.

அஹம் கர்தா ஹி லோகாநாம் ஸ்வயம்பூஃ ப்ரபிதாமஹஃ

நான் உலகங்களை உருவாக்கும், தானாக தோன்றிய முதல்வனும், பிதாமகரும் ஆகிறேன்.

அஹம் கர்தாஸ்மி லோகாநாம் ஸம்ஹர்தா ச புநஃ புநஃ

நான் உலகங்களை உருவாக்குபவனும், மீண்டும் மீண்டும் அவற்றை அழிப்பவனும் ஆகிறேன்.

ப்ரபோதார்தம் பரம் லிங்கம் ப்ராதுர்பூதம் ஶிவாத்மகம்

புரிதலுக்காக, சிவனின் இயல்புடைய பரமான லிங்கம் தோன்றியது.

க்ஷயவ்ரு'த்திவிநிர்முக்தமாதிமத்யாந்தவர்ஜிதம்

அதில் அழிவும் வளர்ச்சியும் இல்லை; அது ஆரம்பமும் நடுவும் முடிவும் இல்லாதது.

அந்தமஸ்ய விஜாநீம ஊர்த்வம் கச்சே ऽஹமித்யஜஃ

அதன் முடிவை அறிய வேண்டும் என்று எண்ணி, பிறவியில்லாத நான் மேலே சென்றேன்.

பிதாமஹோ ऽப்யஹம் நாந்தம் ஜ்ஞாதவந்தௌ ஸமாஃ ஶதம்

நானே பிதாமகராக இருந்தும், நூறு ஆண்டுகள் தேடியும், அதன் முடிவை அறிய முடியவில்லை.

மாயயா மோஹிதௌ தஸ்ய த்யாயந்தௌ விஶ்வமீஶ்வரம்

அவரது மாயையால் மயங்கிய நாங்கள் இருவரும், உலகத்தின் ஆண்டவனைத் தியானித்தோம்.

ப்ரஹ்வாஞ்ஜலிபுடோபேதௌ ஶம்பும் துஷ்டுவதுஃ பரம்

கை கூப்பி பணிந்து, பரம சிவனைப் புகழ்ந்தோம்.

நமஃ ஶிவாய ஶாந்தாய ப்ரஹ்மணே லிங்கமூர்தயே

அமைதி நிறைந்த பரம சிவனுக்கு, பிரம்மமாக விளங்கும், லிங்க ரூபம் கொண்டவருக்கு என் வணக்கம்.

நமஃ ஶிவாய ஶாந்தாய ப்ரஹ்மணே லிங்கமூர்தயே

அமைதி நிறைந்த பரம சிவனுக்கு, பிரம்மமாக விளங்கும், லிங்க ரூபம் கொண்டவருக்கு என் வணக்கம்.

நமஃ ஶிவாய ஶாந்தாய ப்ரஹ்மணே லிங்கமூர்தயே

அமைதி நிறைந்த பரம சிவனுக்கு, பிரம்மமாக விளங்கும், லிங்க ரூபம் கொண்டவருக்கு என் வணக்கம்.

நமஃ ஶிவாய ஶாந்தாய ப்ரஹ்மணே லிங்கமூர்தயே

அமைதி நிறைந்த பரம சிவனுக்கு, பிரம்மமாக விளங்கும், லிங்க ரூபம் கொண்டவருக்கு என் வணக்கம்.

நமஃ ஶிவாய ஶாந்தாய ப்ரஹ்மணே லிங்கமூர்தயே

அமைதி நிறைந்த பரம சிவனுக்கு, பிரம்மமாக விளங்கும், லிங்க ரூபம் கொண்டவருக்கு என் வணக்கம்.

நமஃ ஶிவாய ஶாந்தாய ப்ரஹ்மணே லிங்கமூர்தயே

அமைதி நிறைந்த பரம சிவனுக்கு, பிரம்மமாக விளங்கும், லிங்க ரூபம் கொண்டவருக்கு என் வணக்கம்.