கூர்மபுராணம்

ஶங்காந் ஸஹஸ்த்ரஶோ தத்முர்வோணாவாதாந் விதேநிரே

ஆயிரக்கணக்கான சங்குகள் ஊதப்பட்டன, முழவின் ஒலி முழங்கியது.

அகாயந் மதுரம் காநம் ஸ்த்ரியோ யௌவநஶாலிநஃ

இளமை பொலிவுடன் பெண்கள் இனிமையான பாடல்களைப் பாடினார்கள்.

முமுசுஃ புஷ்பவர்ஷாணி வஸுதேவஸுதோபரி

வசுதேவனின் மகனின் மீது அவர்கள் மலர்மழை பொழிந்தனர்.

வராஸநே மஹாயோகீ பாதி தேவீபிரந்விதஃ

மகா யோகி ஒரு சிறந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்து, தேவிகளால் சூழப்பட்டு ஒளிர்ந்தார்.

ஆத்மஜைரபிதோ முக்யைஃ ஸ்த்ரீஸஹஸ்த்ரைஶ்ச ஸம்வ்ரு'தஃ

அவர் தன் பிரதானமான மக்களாலும், ஆயிரக்கணக்கான பெண்களாலும் சூழப்பட்டிருந்தார்.

ப்ராஜதே மாலயா தேவோ யதா தேவ்யா ஸமந்விதஃ

தேவன் தன் துணைவியுடன் மாலையுடன் ஒளிர்ந்தார், எவ்வாறு தேவியும் தேவனுடன் இருப்பாரோ அப்படியே.

மஹர்ஷயஃ பூர்வஜாதா மார்கண்டேயாதயோ த்விஜாஃ

முன்னோர் மகரிஷிகள், மார்க்கண்டேயர் போன்ற இருமுறை பிறந்தவர்கள் அங்கே இருந்தனர்.

நநாமோத்தாய ஶிரஸா ஸ்வாஸநம் ச ததௌ ஹரிஃ

ஹரி எழுந்து, தன் தலை வணங்கி, தன் இருக்கையை அர்ப்பணித்தான்.

விஸர்ஜயாமாஸ ஹரிர்தத்த்வா ததபிவாஞ்சிதாந்

அவர்கள் விரும்பிய வரங்களை வழங்கி, ஹரி அவர்களை அனுப்பினார்.

ஸ்நாத்வா ஶுக்லாம்பரோ பாநுமுபதிஷ்டத் க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ

குளித்து, வெள்ளை vasthiram அணிந்து, கையைக் கூப்பி சூரியனை முன் நின்றான்.

தர்பயாமாஸ தேவேஶோ தேவேஶோ தேவாந் முநிகணாந் பித்ரூ'ந்

தேவர்களின் தலைவன், தேவர்கள், முனிவர்கள், பித்ருக்கள் ஆகியோருக்கு அர்ச்சனை செய்தான்.

பூஜயாமாஸ லிங்கஸ்தம் பூதேஶம் பூதிபூஷணம்

அப்பொழுது, லிங்கத்தில் உறையும், பசுமை பூண்ட பூதநாதனை வழிபட்டான்.

போஜயித்வா முநிவரம் ப்ராஹ்மணாநபிபூஜ்ய ச

முனிவர்களில் சிறந்தவரை உணவு அளித்து, பிராமணர்களை மரியாதை செய்து,

கதாஃ பௌராணிகீஃ புண்யாஶ்சக்ரே புத்ராதிபிர்வ்ரு'தஃ

மகன்கள் மற்றும் பிறவர்களுடன் சூழப்பட்டு, புண்ணியமான புராணக் கதைகளை கூறினான்.

மார்கண்டேயோ ஹஸந் க்ரு'ஷ்ணம் பபாஷே மதுரம் வசஃ

மார்க்கண்டேயர் சிரித்தபடி, கிருஷ்ணரிடம் இனிய வார்த்தைகள் பேசினார்.

ப்ரூஹி த்வம் கர்மபிஃ பூஜ்யோ யோகிநாம் த்யேய ஏவ ச

நீ சொல்; நீ செய்கைகளால் வழிபடப்படுபவன், யோகிகள் தியானிப்பவரும் ஆக இருக்கிறாய்.

பாராவதரணார்தாய ஜாதோ வ்ரு'ஷ்ணிகுலே ப்ரபுஃ

பூமியின் பாரத்தை குறைக்கும் பொருட்டு, பிரபு வ்ருஷ்ணி குலத்தில் பிறந்தார்.

ஶ்ரு'ண்வதாமேவ புத்ராணாம் ஸர்வேஷாம் ப்ரஹஸந்நிவ

அனைத்து மகன்களும் கேட்க, அவர் சிரித்தபடி பேசினார்.

ததாபி தேவமீஶாநம் பூஜயாமி ஸநாதநம்

இருப்பினும், நான் எப்போதும் கடவுளின் கடவுளான நித்யனாகிய இறைவனை வழிபடுகிறேன்.

பூஜயாமி ததாபீஶம் ஜாநந்நைதத் பரம் ஶிவம்

இவ்வாறு, இந்த பரம சிவனை அறிந்து, நான் இறைவனை வழிபடுகிறேன்.

ததோ ऽஹம் ஸ்வாத்மநோ மூலம் ஜ்ஞாபயந் பூஜயாமி தம்

எனது ஆதாரமாக இருப்பவரை உணர்ந்து, நான் அவரை வழிபடுகிறேன்.

ததா லிங்கே ஹிதாயைஷாம் லோகாநாம் பூஜயேச்சிவம்

உலகங்களின் நன்மைக்காக, லிங்கத்தில் சிவனை வழிபட வேண்டும்.

ததோ ऽஹமாத்மமீஶாநம் பூஜயாம்யாத்மநைவ து

ஆகவே, என் ஆத்மாவால் ஆத்மாவின் இறைவனை நான் வழிபடுகிறேன்.

நாவயோர்த்யிதே பேதோ வேதேஷ்வேவம் விநிஶ்சயஃ

ஒளிரும் ஒருவனே, நம்மிடையே வேறுபாடு இல்லை; இதுவே வேதங்களின் முடிவு.

த்யேயஃ பூஜ்யஶ்ச வந்த்யஶ்ச ஜ்ஞேயோ லிங்கே மஹேஶ்வரஃ

லிங்கத்தில் மகேஸ்வரனை தியானிக்கவும், வழிபடவும், வணங்கவும், அறியவும் வேண்டும்.

ப்ரூஹி க்ரு'ஷ்ண விஶாலாக்ஷ கஹநம் ஹ்யேததுத்தமம்

விஸாலாக்ஷனாகிய கிருஷ்ணா, இந்த ஆழமான, உயர்ந்த பொருளை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

வேதா மஹேஸ்வரம் தேவமாஹுர்லிங்கிநமவ்யயம்

வேதங்கள், லிங்கம் தரித்திருக்கும் அழிவில்லாத மகாதேவனைப் பெருமைபடுத்துகின்றன.

ப்ரபோதார்தம் ப்ரஹ்மணோ மே ப்ராதுர்பூதஃ ஸ்வயம் ஶிவஃ

பிரம்மாவை விழிப்பிப்பதற்காக, சிவபெருமான் என்னிலிருந்து தானாகவே தோன்றினார்.

பூஜயாவோ மஹாதேவம் லோகாநாம் ஹிதகாம்யயா

உலகங்களின் நன்மைக்காக நாம் மகாதேவனை வழிபடுவோம்.