கூர்மபுராணம்

ரேமே நாராயணஃ ஶ்ரீமாந் மாயயா மோஹயஞ்ஜகத்

பெருமைமிக்க நாராயணன், தன் மாயையால் உலகை மயக்கி மகிழ்ந்தார்.

பபூவுர்விஹ்வலா பீதா கோவிந்தவிரஹே ஜநாஃ

கோவிந்தனுடன் பிரிந்ததால் மக்கள் கவலையிலும் பயத்திலும் ஆழ்ந்தனர்.

க்ரு'ஷ்ணேந மார்கமாணஸ்தம் ஹிமவந்தம் யயௌ கிரிம்

கிருஷ்ணன் அவரைத் தேடி, ஹிமவான் மலையைக் கண்டுபிடிக்க சென்றார்.

ஆஜகாமோபமந்யும் தம் புரீம் த்வாரவதீம் புநஃ

அவர் உபமன்யுவை நோக்கி, திரும்பத் திருவுவான துவாரகை நகருக்குச் சென்றார்.

ஆஜக்முர்த்வாரகாம் ஶுப்ராம் பீஷயந்தஃ ஸஹஸ்த்ரஶஃ

ஆயிரக்கணக்கானோர் பிரகாசமான துவாரகைக்கு வந்து அச்சத்தை ஏற்படுத்தினர்.

ஹத்வா யுத்தேந மஹதா ரக்ஷதி ஸ்ம புரீம் ஶுபாம்

பெரும் யுத்தத்தில் அவர்களை வீழ்த்தி, அந்த அழகிய நகரை காப்பாற்றினார்.

த்ரு'ஷ்ட்வா கைலாஸஶிகரே க்ரு'ஷ்ணம் த்வாரவதீம் கதஃ

கைலாச சிகரத்தில் கிருஷ்ணனைப் பார்த்து, அவர் துவாரகைக்கு சென்றார்.

ப்ரோசுர்நாராயணோ நாதஃ குத்ராஸ்தே பகவாந் ஹரிஃ

'நாராயணா, எங்கள் ஆண்டவரே, பகவான் ஹரி எங்கு இருக்கிறார்?' என்று அவர்கள் கேட்டனர்.

ரமதே ऽத்ய மஹாயோகீம் தம் த்ரு'ஷ்ட்வாஹமிஹாகதஃ

'இன்று அந்த மகா யோகி மகிழ்கிறார்; அவரைப் பார்த்து நான் இங்கு வந்தேன்' என்றார்.

ஜகாமாகாஶகோ விப்ராஃ கைலாஸம் கிரிமுத்தமம்

முனிவர்களே, ஆகாயத்தில் சஞ்சரிப்பவர் அந்த உயர்ந்த கைலாசப் பர்வதத்திற்குச் சென்றார்.

வராஸநஸ்தம் கோவிந்தம் தேவதேவாந்திகே ஹரிம்

அங்கே, தேவாதிகளின் தலைவரான ஹரியின் முன்பாக, கோவிந்தன் ஒரு சிறந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்திருந்தார்.

மஹாதேவகணைஃ ஸித்தைர்யோகிபிஃ பரிவாரிதம்

அவர் மகாதேவனின் கூட்டத்தாராலும், சித்தர்களாலும், யோகிகளாலும் சூழப்பட்டிருந்தார்.

நிவேதயாமாஸ ஹரேஃ ப்ரவ்ரு'த்திம் த்வாரகே புரே

துவாரகாபுரியில் நடந்த நிகழ்வுகளை ஹரிக்கு அவர் அறியப்படுத்தினார்.

ஆஜகாம புரீம் க்ரு'ஷ்ணஃ ஸோ ऽநுஜ்ஞாதோ ஹரேண து

பின்னர் ஹரியின் அனுமதியுடன் கிருஷ்ணன் தன் நகரத்திற்கு திரும்பினார்.

வசோபிரம்ரு'தாஸ்வாதைர்மாநிதோ மதுஸூதநஃ

அமுதுபோல இனிய வார்த்தைகளால் மதுசூதனன் பெருமைப்படுத்தப்பட்டார்.

அந்வகச்சந் மஹோயோகம் ஶங்கசக்ரகதாதரம்

சங்கும் சக்கரமும் கதையும்வைத்தவரை மகா யோகிகள் பின்தொடர்ந்தனர்.

யயௌ ஸ தூர்ணம் கோவிந்தோ திவ்யாம் த்வாரவதீம் புரீம்

கோவிந்தன் அதிவேகமாக திவ்யமான துவாரகாபுரிக்குச் சென்றார்.

நிஶேவ சந்த்ரரஹிதா விநா தேந சகாஶிரே

அவரால் சந்திரன் இல்லாத இரவுகள் ஒளிர்ந்தன.

மண்டயாஞ்சக்ரிரே திவ்யாம் புரீம் த்வாரவதீம் ஶுபாம்

அவர்கள் திவ்யமான, மங்களமான துவாரகாபுரியை அலங்கரித்தனர்.

லாஜாதிபிஃ புரீம் ரம்யாம் பூஷயாஞ்சக்ரிரே ததா

அந்த நேரத்தில், லாஜா போன்ற பல அர்ப்பணிப்புகளால் அந்த அழகிய நகரம் அலங்கரிக்கப்பட்டது.

ஶங்காந் ஸஹஸ்த்ரஶோ தத்முர்வோணாவாதாந் விதேநிரே

ஆயிரக்கணக்கான சங்குகள் ஊதப்பட்டன, முழவின் ஒலி முழங்கியது.

அகாயந் மதுரம் காநம் ஸ்த்ரியோ யௌவநஶாலிநஃ

இளமை பொலிவுடன் பெண்கள் இனிமையான பாடல்களைப் பாடினார்கள்.

முமுசுஃ புஷ்பவர்ஷாணி வஸுதேவஸுதோபரி

வசுதேவனின் மகனின் மீது அவர்கள் மலர்மழை பொழிந்தனர்.

வராஸநே மஹாயோகீ பாதி தேவீபிரந்விதஃ

மகா யோகி ஒரு சிறந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்து, தேவிகளால் சூழப்பட்டு ஒளிர்ந்தார்.

ஆத்மஜைரபிதோ முக்யைஃ ஸ்த்ரீஸஹஸ்த்ரைஶ்ச ஸம்வ்ரு'தஃ

அவர் தன் பிரதானமான மக்களாலும், ஆயிரக்கணக்கான பெண்களாலும் சூழப்பட்டிருந்தார்.

ப்ராஜதே மாலயா தேவோ யதா தேவ்யா ஸமந்விதஃ

தேவன் தன் துணைவியுடன் மாலையுடன் ஒளிர்ந்தார், எவ்வாறு தேவியும் தேவனுடன் இருப்பாரோ அப்படியே.

மஹர்ஷயஃ பூர்வஜாதா மார்கண்டேயாதயோ த்விஜாஃ

முன்னோர் மகரிஷிகள், மார்க்கண்டேயர் போன்ற இருமுறை பிறந்தவர்கள் அங்கே இருந்தனர்.

நநாமோத்தாய ஶிரஸா ஸ்வாஸநம் ச ததௌ ஹரிஃ

ஹரி எழுந்து, தன் தலை வணங்கி, தன் இருக்கையை அர்ப்பணித்தான்.

விஸர்ஜயாமாஸ ஹரிர்தத்த்வா ததபிவாஞ்சிதாந்

அவர்கள் விரும்பிய வரங்களை வழங்கி, ஹரி அவர்களை அனுப்பினார்.