கூர்மபுராணம்

ஸித்தா யக்ஷாஶ்ச கந்தர்வாஸ்தத்ர தத்ர ஜகந்மயம்

அங்கே, இடம் இடமாக, சித்தர்கள், யக்ஷர்கள், கந்தர்வர்கள், உலகமெங்கும் நிறைந்தவனைப் பார்த்தார்கள்.

முமுசுஃ புஷ்பவர்ஷாணி தஸ்ய மூர்த்நி மஹாத்மநஃ

அந்த மகான் தலையில் மலர்களை மழையாக பொழிந்தார்கள்.

த்ரு'ஷ்ட்வா சகமிரே க்ரு'ஷ்ணம் ஸ்த்ரஸ்தவஸ்த்ரவிபூஷணாஃ

கிருஷ்ணனைப் பார்த்து, அவர்களின் உடை மற்றும் ஆபரணங்கள் சிதறி, அவர்கள் நடுங்கினர்.

ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய தேவகீஸூநும் ஸுந்தர்யஃ காமமோஹிதாஃ

தேவகியின் மகனைப் பார்த்த அழகிய பெண்கள் ஆசையில் மயங்கினர்.

ஸம்ப்ரேக்ஷ்ய ஸம்ஸ்திதாஃ காஶ்சித் பபுஸ்தத்வதநாம்ரு'தம்

சிலர் நிற்கின்றபோதே அவருடைய வாயின் அமுதை ரசித்தனர்.

பூஷயாஞ்சக்ரிரே க்ரு'ஷ்ணம் காமிந்யோ லோகபூஷணம்

பிரேமத்தில் திளைக்கும் பெண்கள் உலகுக்கு அலங்காரமான கிருஷ்ணனை அலங்கரித்தனர்.

ஸ்வாத்மாநம் பூஷயாமாஸுஃ ஸ்வாத்மகைரபி மாதவம்

அவர்கள் தங்களது ஆபரணங்களை அணிந்து, அதையே மாதவனுக்கும் அணிவித்தனர்.

சுசும்புர்வதநாம்போஜம் ஹரேர்முக்தம்ரு'கேக்ஷணாஃ

மயக்கம் நிறைந்த மான் போன்ற கண்கள் கொண்டவர்கள் ஹரியின் தாமரை முகத்தை முத்தமிட்டனர்.

ப்ராபயாமாஸுர்லோகாதிம் மாயயா தஸ்ய மோஹிதாஃ

அவரது மாயையில் மயங்கிய அவர்கள், அவரை தேவருலகிற்கு அழைத்துச் சென்றனர்.

பஹூநி க்ரு'த்வா ரூபாணி பூரயாமாஸ லீலயா

அவர் பல வடிவங்களை எடுத்துத் தங்கள் ஆசைகளை விளையாட்டாக நிறைவேற்றினார்.

ரேமே நாராயணஃ ஶ்ரீமாந் மாயயா மோஹயஞ்ஜகத்

பெருமைமிக்க நாராயணன், தன் மாயையால் உலகை மயக்கி மகிழ்ந்தார்.

பபூவுர்விஹ்வலா பீதா கோவிந்தவிரஹே ஜநாஃ

கோவிந்தனுடன் பிரிந்ததால் மக்கள் கவலையிலும் பயத்திலும் ஆழ்ந்தனர்.

க்ரு'ஷ்ணேந மார்கமாணஸ்தம் ஹிமவந்தம் யயௌ கிரிம்

கிருஷ்ணன் அவரைத் தேடி, ஹிமவான் மலையைக் கண்டுபிடிக்க சென்றார்.

ஆஜகாமோபமந்யும் தம் புரீம் த்வாரவதீம் புநஃ

அவர் உபமன்யுவை நோக்கி, திரும்பத் திருவுவான துவாரகை நகருக்குச் சென்றார்.

ஆஜக்முர்த்வாரகாம் ஶுப்ராம் பீஷயந்தஃ ஸஹஸ்த்ரஶஃ

ஆயிரக்கணக்கானோர் பிரகாசமான துவாரகைக்கு வந்து அச்சத்தை ஏற்படுத்தினர்.

ஹத்வா யுத்தேந மஹதா ரக்ஷதி ஸ்ம புரீம் ஶுபாம்

பெரும் யுத்தத்தில் அவர்களை வீழ்த்தி, அந்த அழகிய நகரை காப்பாற்றினார்.

த்ரு'ஷ்ட்வா கைலாஸஶிகரே க்ரு'ஷ்ணம் த்வாரவதீம் கதஃ

கைலாச சிகரத்தில் கிருஷ்ணனைப் பார்த்து, அவர் துவாரகைக்கு சென்றார்.

ப்ரோசுர்நாராயணோ நாதஃ குத்ராஸ்தே பகவாந் ஹரிஃ

'நாராயணா, எங்கள் ஆண்டவரே, பகவான் ஹரி எங்கு இருக்கிறார்?' என்று அவர்கள் கேட்டனர்.

ரமதே ऽத்ய மஹாயோகீம் தம் த்ரு'ஷ்ட்வாஹமிஹாகதஃ

'இன்று அந்த மகா யோகி மகிழ்கிறார்; அவரைப் பார்த்து நான் இங்கு வந்தேன்' என்றார்.

ஜகாமாகாஶகோ விப்ராஃ கைலாஸம் கிரிமுத்தமம்

முனிவர்களே, ஆகாயத்தில் சஞ்சரிப்பவர் அந்த உயர்ந்த கைலாசப் பர்வதத்திற்குச் சென்றார்.

வராஸநஸ்தம் கோவிந்தம் தேவதேவாந்திகே ஹரிம்

அங்கே, தேவாதிகளின் தலைவரான ஹரியின் முன்பாக, கோவிந்தன் ஒரு சிறந்த ஆசனத்தில் அமர்ந்திருந்தார்.

மஹாதேவகணைஃ ஸித்தைர்யோகிபிஃ பரிவாரிதம்

அவர் மகாதேவனின் கூட்டத்தாராலும், சித்தர்களாலும், யோகிகளாலும் சூழப்பட்டிருந்தார்.

நிவேதயாமாஸ ஹரேஃ ப்ரவ்ரு'த்திம் த்வாரகே புரே

துவாரகாபுரியில் நடந்த நிகழ்வுகளை ஹரிக்கு அவர் அறியப்படுத்தினார்.

ஆஜகாம புரீம் க்ரு'ஷ்ணஃ ஸோ ऽநுஜ்ஞாதோ ஹரேண து

பின்னர் ஹரியின் அனுமதியுடன் கிருஷ்ணன் தன் நகரத்திற்கு திரும்பினார்.

வசோபிரம்ரு'தாஸ்வாதைர்மாநிதோ மதுஸூதநஃ

அமுதுபோல இனிய வார்த்தைகளால் மதுசூதனன் பெருமைப்படுத்தப்பட்டார்.

அந்வகச்சந் மஹோயோகம் ஶங்கசக்ரகதாதரம்

சங்கும் சக்கரமும் கதையும்வைத்தவரை மகா யோகிகள் பின்தொடர்ந்தனர்.

யயௌ ஸ தூர்ணம் கோவிந்தோ திவ்யாம் த்வாரவதீம் புரீம்

கோவிந்தன் அதிவேகமாக திவ்யமான துவாரகாபுரிக்குச் சென்றார்.

நிஶேவ சந்த்ரரஹிதா விநா தேந சகாஶிரே

அவரால் சந்திரன் இல்லாத இரவுகள் ஒளிர்ந்தன.

மண்டயாஞ்சக்ரிரே திவ்யாம் புரீம் த்வாரவதீம் ஶுபாம்

அவர்கள் திவ்யமான, மங்களமான துவாரகாபுரியை அலங்கரித்தனர்.