கூர்மபுராணம்

அவிந்தத் புத்ரகாந் ருத்ராத் ஸுரபிர்பக்திஸம்யுதா

பக்தி நிறைந்த சுரபி, ருத்ரனிடமிருந்து மக்களைப் பெற்றாள்.

த்ரு'ஷ்டவந்தோ ஹரம் ஶ்ரீமந்நிர்பயா நிர்வ்ரு'திம் யயுஃ

பெருமைமிக்க ஹரனைப் பார்த்து, அவர்கள் அச்சமின்றி ஆனந்தத்தை அடைந்தார்கள்.

லப்தவாந் பரமம் யோகம் க்ரந்தகாரத்வமுத்தமம்

அவர் உயர்ந்த யோகம் மற்றும் சிறந்த நூல் எழுதும் பெருமையையும் பெற்றார்.

பௌராணிகீம் ஸுபுண்யார்தாம் ஸச்சிஷ்யேஷு த்விஜாதிஷு

பெரும் புண்ணியத்தைக் கொண்ட அந்தப் பழம்பெரும் நூலை, தகுதியான பிராமண சீடர்களுக்குப் போதித்தார்.

த்வாதஶைவ ஸஹஸ்த்ராணி ஶ்லோகாநாம் புருஷோத்தம

மனிதர்களில் சிறந்தவரே, அதில் பன்னிரண்டு ஆயிரம் செய்யுள்கள் உள்ளன.

இஹைவ க்யாபிதம் ஶிஷ்யைஃ ஶாம்ஶபாயநபாஷிதம்

இங்கேயே, சாஞ்சபாயனன் சொன்னதை சீடர்கள் பரப்பினார்கள்.

சகார தந்நியோகேந யோகஶாஸ்த்ரமநுத்தமம்

அவரது கட்டளையால், அந்த மிக உயர்ந்த யோக நூலை அவர் இயற்றினார்.

ஶுக்ரோ மஹேஶ்வராத் புத்ரோ லப்தோ யோகவிதாம் வரஃ

யோகத்தில் சிறந்தவரான சுக்ரன், மகேஸ்வரனிடமிருந்து மகனாகப் பெற்றார்.

த்ரஷ்டுமர்ஹஸி விஶ்வேஶமுக்ரம் பீமம் கபர்திநம்

நீ உலகத்துக்குத் தலைவனாகவும், கொடுமையானவனாகவும், கூந்தலில் ஜடையுடன் விளங்கும் அந்த விஷ்வேசுவரனை காண தகுதியுடையவன்.

வ்ரதம் பாஶுபதம் யோகம் க்ரு'ஷ்ணாயாக்லிஷ்டகர்மணே

பாவமற்ற செயல்கள் உடைய கிருஷ்ணனுக்கு பாசுபத விரதமும் யோகமும் அளிக்கப்பட்டன.

தத்ரைவ தபஸா தேவம் ருத்ரமாராதயத் ப்ரபுஃ

அங்கேயே அந்தப் பிரபு தவம் செய்து ருத்ர தேவனை வழிபட்டான்.

ஜஜாப ருத்ரமநிஶம் ஶிவைகாஹிதமாநஸஃ

அவன் மனதை ஒருமையாக சிவனில் நிலைநிறுத்தி, இரவும் பகலும் ருத்ர மந்திரத்தை ஜபித்தான்.

அத்ரு'ஶ்யத மஹாதேவோ வ்யோம்நி தேவ்யா மஹேஶ்வரஃ

மகாதேவன், மகேஸ்வரன், தேவியுடன் ஆகாயத்தில் தோன்றினார்.

தேவ்யா மஹாதேவமஸௌ ததர்ஶ

அவன் தேவியுடன் மகாதேவனை கண்டான்.

ஸஹஸ்த்ரஸூர்யப்ரதிமம் ததர்ஶ

அவன் ஆயிரம் சூரியர்களைப் போல பிரகாசமாய் விளங்கும் அவரைக் கண்டான்.

ப்ராணேஶ்வரம் ஶம்புமஸௌ ததர்ஶ

அவன் உயிரின் அதிபதியான சம்புவை கண்டான்.

தமாதிதேவம் புரதோ ததர்ஶ

அவன் அந்த ஆதிதேவனைத் தன் முன் நிற்கும் படி கண்டான்.

ஶங்காஸிசக்ரார்பிதஹஸ்தமாத்யம்

அவன் சங்கும் வாளும் சக்கரமும் கையில் வைத்த ஆதியவரைக் கண்டான்.

பிதாமஹம் லோககுரும் திவஸ்தம்

அவன் உலகுக்குத் தாத்தாவும், உலகுக்குப் போதகரும் ஆகி விண்ணில் பிரகாசிக்கும் அவரைக் கண்டான்.

குமாரமக்நிபதிமம் ஸஶாகம்

அவன் குமாரனாகிய அக்னிதேவனை, வேல் உடன் கண்டான்.

ஸ்வாயம்புவம் சாபி மநும் ததர்ஶ

அவன் சுயம்புவ மனுவையும் கண்டான்.

ஸ்வாத்மந்யதாத்மாநமஸௌ விசிந்த்ய

அவன் தன் உள்ளத்தில் தான் தன்னை சிந்தித்தான்.

த்வாமேவ ஸர்வ ப்ரவதந்தி ஸந்தஃ

நல்லவர்கள் எல்லாம் நீயே எல்லாம் என்று கூறுகிறார்கள்.

ஸத்வாமேகம் ஶரணமுபைமி தேவமீஶம்

நீயே ஒருவனாகிய தேவனும் ஈசனும் எனக்கு சரணமாக இருக்கிறாய்.

த்வாமேகம் ஶரணமுபைமி தேவமீஶம்

நீயே ஒருவனாகிய தேவனும் ஈசனும் எனக்கு சரணமாக இருக்கிறாய்.

ஸ்ம்ரு'த்வா தே பதயுகலம் பவத்ப்ரஸாதாத்

உமது இரு திருவடிகளையும் நினைத்து, உமது அருளால்,

நித்யம் த்வாமஹமுபைமி ஸத்யவிபவம்விஶ்வேஶ்வரந்தம்ஶிவம்

நான் எப்போதும் உம்மை அணுகுகிறேன்; நீர் உண்மை பெருமையுடைய எல்லாம் உடையவன், எல்லையில்லா மங்களம் நிறைந்தவன்.

மஹாதேவாய தே நித்யமீஶாநாய நமோ நமஃ

மகாதேவனே, என்றும் ஆண்டவனே, உமக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணங்குகிறேன்.

நமஸ்தே வஜ்ரஹஸ்தாய திக்வஸ்த்ராய கபர்திநே

வஜ்ராயுதம் ஏந்தியவனே, திசைகள் ஆடையாக உடையவனே, ஜடாமுடியுடையவனே, உமக்கு வணக்கம்.