கூர்மபுராணம்

நதீபிரபிதோ ஜுஷ்டம் ஜாபகைர்ப்ரஹ்மவாதிபிஃ

அது நதிகளால் சூழப்பட்டு, ஜபம் செய்யும், பரம்பொருளைப் பற்றி உரையாடும் மக்களால் நிரம்பியிருந்தது.

ப்ரஶாந்தைஃ ஸத்யஸம்கல்பைர்நிஃ ஶோகைர்நிருபத்ரவைஃ

அமைதியுடன், உண்மை எண்ணத்தில் உறுதியுடன், துக்கமின்றி, தொந்தரவு இல்லாமல் இருப்பவர்கள் ஆல் அது சேவிக்கப்படுகிறது.

ஸேவிதம் தாபஸைர்நித்ய ஜ்ஞாநிபிர்ப்ரஹ்மசாரிபிஃ

அந்த இடம் தவம் செய்பவர்கள், ஞானிகள், பிரம்மச்சரியத்தில் நிலைத்திருப்பவர்கள் ஆகியோரால் எப்போதும் வழிபடப்படுகிறது.

கங்கா பகவதீ நித்யம் வஹத்யேவாகநாஶிநீ

பரம புனிதமான கங்கை எப்போதும் அங்கு ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது; பாவங்களை நீக்கும் தெய்வீக நதி.

ப்ரணாமேநாத வசஸா பூஜயாமாஸ மாதவஃ

பின்னர் மாதவன் வணக்கத்துடன் வார்த்தைகளால் அர்ச்சனை செய்தார்.

ப்ரணேமுர்பக்திஸம்யுக்தா யோகிநாம் பரமம் குரும்

பக்தி நிறைந்தவர்கள் யோகிகளின் உயர்ந்த ஆசானுக்கு பணிந்தனர்.

ப்ரோசுரந்யோந்யமவ்யக்தமாதிதேவம் மஹாமுநிம்

அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் வெளிப்படாத ஆதிகடவுளும் மகா முனிவரையும் பற்றி பேசினர்.

அகச்சத்யதுநா தேவஃ புராணபுருஷஃ ஸ்வயம்

அப்போது அந்த பழமையான கடவுள் தானாகவே அங்கு வந்தார்.

அமூர்தோ மூர்திமாந் பூத்வா முநீந் த்ரஷ்டுமிஹாகதஃ

உருவமற்றவராக இருந்து, பிறகு உருவம் கொண்டு, அந்த முனிவர்களை காண அங்கு வந்தார்.

அநாதிரக்ஷயோ ऽநந்தோ மஹாபூதோ மஹேஶ்வரஃ

ஆரம்பமில்லாதவர், அழியாதவர், எல்லையில்லாதவர், உயிர்களின் பெரிய ஆண்டவர், மகேஸ்வரர்.

யயௌ ஸ தூர்ணம் கோவிந்தஃ ஸ்தாநம் தஸ்ய மஹாத்மநஃ

கோவிந்தன் அந்த மகான் வாழும் இடத்திற்குச் சீக்கிரம் சென்றார்.

சகார தேவகீஸூநுர்தேவர்ஷிபித்ரு'தர்பணம்

தேவகியின் மகன் தேவதைகள், முனிவர்கள், முன்னோர்களுக்கு அர்ப்பணைகள் செய்தார்.

லிங்காநி பூஜயாமாஸ ஶம்போரமிததேஜஸஃ

அமிதமான ஒளியுடைய சம்புவின் லிங்கங்களை அவர் பூஜை செய்தார்.

பூஜயாஞ்சக்ரிரே புஷ்பைரக்ஷதைஸ்தத்ர வாஸிநஃ

அங்கு வாழ்ந்தவர்கள் மலர்களும் அக்ஷதையாலும் பூஜை செய்தனர்.

தஸ்திரே நிஶ்சலாஃ ஸர்வே ஶுபாங்கம் தந்நிவாஸிநஃ

அங்கு வாழ்ந்த அனைவரும் நல்ல உடலுடன் அசையாமல் நின்றனர்.

த்ரு'ஷ்ட்வா ஸமீஹிதாந்யாஸந் நிஷ்க்ராமந்தி புராஹிரம்

விரும்பிய கிரியைகள் முடிந்ததை பார்த்து, அவர்கள் அந்த பழைய நகரிலிருந்து வெளியேறத் தொடங்கினர்.

ஆதாய புஷ்பவர்யாணி முநீந்த்ரஸ்யாவிஶத் க்ரு'ஹம்

அந்த சிறந்த மலர்களை எடுத்துக் கொண்டு, அவர் முனிவர்களின் தலைவரின் வீட்டிற்குள் சென்றார்.

ஜடாசீரதரம் ஶாந்தம் நநாம ஶிரஸா முநிம்

ஜடையும் மரச்சீலையும் அணிந்த அமைதியான முனிவருக்கு அவர் தலையணிந்து வணங்கினார்.

ஆஸநே சாஸயாமாஸ யோகிநாம் ப்ரதமாதிதிம்

யோகிகளில் முதன்மை விருந்தினரை ஆசனத்தில் அமர வைத்தார்.

விஷ்ணுமவ்யக்தஸம்ஸ்தாநம் ஶிஷ்யபாவேந ஸம்ஸ்திதம்

அறிய முடியாத உருவமுடைய விஷ்ணு, சீடனாக அங்கே நின்றார்.

யத் ஸாக்ஷாதேவ விஶ்வாத்மா மத்கேஹம் விஷ்ணுராகதஃ

உலகுக்கெல்லாம் ஆத்மாவாகிய அந்த விஷ்ணுவே நேரில் என் இல்லத்திற்கு வந்துள்ளார்.

தாத்ரு'ஶஸ்யாத பவதஃ கிமாகமநகாரணம்

உங்களைப் போல ஒருவர் இங்கு வருவதற்குக் காரணம் என்ன?

வ்யாஜஹார மஹாயோகீ வசநம் ப்ரணிபத்ய தம்

அந்த மகா யோகி அவரை வணங்கி, இவ்வாறு சொன்னார்.

ஸம்ப்ராப்தோ பவதஃ ஸ்தாநம் பகவத்தர்ஶநோத்ஸுகஃ

பெரியவரை தரிசிக்க ஆவலுடன், உங்கள் இல்லத்திற்கு வந்துள்ளேன்.

மயாசிரேண குத்ராஹம் த்ரக்ஷ்யாமி தமுமாபதிம்

எங்கே, எவ்வளவு காலத்துக்குப் பிறகு, அந்த உமாதேவியின் நாதனை நான் காணப்போகிறேன்?

பக்த்யா சோக்ரேண தபஸா தத்குருஷ்வேஹ யத்நதஃ

அன்பும் கடும் தவமும் கொண்டு, இங்கு முயற்சியுடன் அதைச் செய்.

த்யாயந்தோ ऽத்ராஸதே தேவம் ஜாபிநஸ்தாபஸாஶ்ச யே

இங்கு தவம் செய்பவர்கள், இறைவனை நினைத்து ஜபம் செய்து தியானிக்கின்றனர்.

க்ரீடதே விவிதைர்பூதைர்யோகிபிஃ பரிவாரிதஃ

யோகிகள் சூழ, பலவகை உயிர்களுடன் அவர் விளையாடுகிறார்.

லேபே மஹேஶ்வராத் யோகம் வஸிஷ்டோ பகவாந்ரு'ஷிஃ

பெரிய முனிவர் வசிஷ்டர், மகேஸ்வரனிடமிருந்து யோகம் பெற்றார்.