கூர்மபுராணம்

ப்ராகேவ கம்ஸஸ்தாந் ஸர்வாந் ஜகாந முநிபுங்கவாஃ

அதற்கு முன்பே, முனிவர்களே, கம்சன் அவர்களை எல்லாம் கொன்றுவிட்டான்.

ரு'ஜுதாஸோ பத்ரதாஸஃ கீர்திமாநபி பூர்வஜஃ

ऋஜுதாசன், பத்திரதாசன், மற்றும் மூத்தவன் கீர்த்திமான்—

அஸூத ராமம் லோகேஶம் பலபத்ரம் ஹலாயுதம்

அவள் உலகத்திற்குத் தலைவனான ராமனை, பலபத்ரன், கோடாரியைக் கொண்டவனை பெற்றாள்.

அஸூத தேவகீ க்ரு'ஷ்ணம் ஶ்ரீவத்ஸாங்கிதவக்ஷஸம்

தேவகி, திருவடிச் சின்னம் மார்பில் பொலிவதாய் கிருஷ்ணனை பெற்றாள்.

தஸ்யாமுத்பாதயாமாஸ புத்ரௌ த்வௌ நிஶடோல்முகௌ

அவளுக்கு இருவரும் வாளுடன் பயங்கரமாகப் பிறந்தார்கள்.

பபூவுராத்மஜாஸ்தாஸு ஶதஶோ ऽத ஸஹஸ்த்ரஶஃ

அவர்களுக்கு நூற்றுக்கணக்கிலும் பின்னர் ஆயிரக்கணக்கிலும் மகன்கள் பிறந்தார்கள்.

சாருஶ்ரவாஶ்சாருயஶாஃ ப்ரத்யும்நஃ ஶங்க ஏவ ச

அவர்களில் சாருஶ்ரவா, சாருயசஸ், பிரத்யும்னன், சங்கு என்பவர்களும் இருந்தனர்.

விஶிஷ்டாஃ ஸர்வபுத்ராணாம் ஸம்பபூவுரிம் ஸுதாஃ

இந்த மகன்கள் எல்லா பிள்ளைகளிலும் சிறப்புடையவர்களாக ஆனார்கள்.

ஜாம்பவத்யப்ரவீத் க்ரு'ஷ்ணம் பார்யா தஸ்ய ஶுசிஸ்மிதா

அழகான புன்னகை கொண்ட ஜாம்பவதி, கிருஷ்ணனிடம் பேசினாள்.

ஸுரேஶஸத்ரு'ஶம் புத்ரம் தேஹி தாநவஸூதந

"அசுரர்களை அழிப்பவனே, தேவர்கள் தலைவனுக்கு ஒப்பான ஒரு மகனை எனக்கு தாராய்."

ஸமாரேபே தபஃ கர்தும் தபோநிதிரரிந்தமஃ

பகைவரை வெல்வோன், தவத்தில் செல்வம் கொண்டவன், தவம் செய்ய உறுதியானான்.

த்ரு'ஷ்ட்வா லேபே ஸுதம் ருத்ரம் தப்த்வா தீவ்ரம் மஹத் தபஃ

கடுமையான தவம் செய்து, அவர் ருத்ரனை மகனாகப் பெற்றார்.

ததாப கோரம் புத்ரார்தம் நிதாநம் தபஸஸ்தபஃ

மகன் பெறும் நோக்கில், தவத்தின் மூலமாகிய கடும் தவம் செய்தார்.

சசார ஸ்வாத்மநோ மூலம் போதயந் பாவமைஶ்வரம்

தன் உள்ளத்தின் ஆதாரத்தை விழிப்பூட்டும் தெய்வீக ஞானத்தில் அவர் நிலைத்தார்.

ஆஶ்ரமம் தூபமந்யோர்வை முநீந்த்ரஸ்ய மஹாத்மநஃ

அவர், பெரிய முனிவரான உபமன்யுவின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றார்.

ஶங்கசக்ரகதாபாணிஃ ஶ்ரீவத்ஸக்ரு'தலக்ஷணஃ

சங்கு, சக்கரம், கடாயும் கையில் ஏந்தி, திருவடிச் சின்னம் மார்பில் பொலிவதாய் இருந்தான்.

ரு'ஷீணாமாஶ்ரமைர்ஜுஷ்டம் வேதகோஷநிநாதிதம்

அந்த இடம் முனிவர்களின் ஆசிரமங்களால் சூழப்பட்டு, வேத ஓசையால் முழங்கியது.

விமலஸ்வாதுபாநீயைஃ ஸரோபிருபஶோபிதம்

அது தூய்மையான, இனிமைமிக்க, குளிர்ந்த ஏரிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.

ரு'ஷிகைர்ரு'ஷிபுத்ரைஶ்ச மஹாமுநிகணைஸ்ததா

அங்கு முனிவர்களும், அவர்களுடைய மகன்களும், பெரிய முனிவர் கூட்டங்களும் இருந்தன.

யோகிபிர்த்யாநநிரதைர்நாஸாக்ரகதலோசநைஃ

அங்கு தியானத்தில் ஈடுபட்ட யோகிகள், தங்கள் பார்வையை மூக்கின் முனையில் நிலைநிறுத்தி இருந்தனர்.

நதீபிரபிதோ ஜுஷ்டம் ஜாபகைர்ப்ரஹ்மவாதிபிஃ

அது நதிகளால் சூழப்பட்டு, ஜபம் செய்யும், பரம்பொருளைப் பற்றி உரையாடும் மக்களால் நிரம்பியிருந்தது.

ப்ரஶாந்தைஃ ஸத்யஸம்கல்பைர்நிஃ ஶோகைர்நிருபத்ரவைஃ

அமைதியுடன், உண்மை எண்ணத்தில் உறுதியுடன், துக்கமின்றி, தொந்தரவு இல்லாமல் இருப்பவர்கள் ஆல் அது சேவிக்கப்படுகிறது.

ஸேவிதம் தாபஸைர்நித்ய ஜ்ஞாநிபிர்ப்ரஹ்மசாரிபிஃ

அந்த இடம் தவம் செய்பவர்கள், ஞானிகள், பிரம்மச்சரியத்தில் நிலைத்திருப்பவர்கள் ஆகியோரால் எப்போதும் வழிபடப்படுகிறது.

கங்கா பகவதீ நித்யம் வஹத்யேவாகநாஶிநீ

பரம புனிதமான கங்கை எப்போதும் அங்கு ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறது; பாவங்களை நீக்கும் தெய்வீக நதி.

ப்ரணாமேநாத வசஸா பூஜயாமாஸ மாதவஃ

பின்னர் மாதவன் வணக்கத்துடன் வார்த்தைகளால் அர்ச்சனை செய்தார்.

ப்ரணேமுர்பக்திஸம்யுக்தா யோகிநாம் பரமம் குரும்

பக்தி நிறைந்தவர்கள் யோகிகளின் உயர்ந்த ஆசானுக்கு பணிந்தனர்.

ப்ரோசுரந்யோந்யமவ்யக்தமாதிதேவம் மஹாமுநிம்

அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் வெளிப்படாத ஆதிகடவுளும் மகா முனிவரையும் பற்றி பேசினர்.

அகச்சத்யதுநா தேவஃ புராணபுருஷஃ ஸ்வயம்

அப்போது அந்த பழமையான கடவுள் தானாகவே அங்கு வந்தார்.

அமூர்தோ மூர்திமாந் பூத்வா முநீந் த்ரஷ்டுமிஹாகதஃ

உருவமற்றவராக இருந்து, பிறகு உருவம் கொண்டு, அந்த முனிவர்களை காண அங்கு வந்தார்.