கூர்மபுராணம்

தேஷாம் ஸ்வஸாரஃ ஸப்தாஸந் வஸுதேவாய தா ததௌ

அவர்களின் ஏழு சகோதரிகளை அவன் வசுதேவனுக்கு கொடுத்தான்.

தேவகீ சாபி தாஸாம் து வரிஷ்டாபூத் ஸுமத்யமா

அவர்களில் அழகான உருவம் கொண்ட தேவகி மிகச் சிறந்தவளாக இருந்தாள்.

ஸுபூமீ ராஷ்ட்ரபாலஶ்ச துஷ்டிமாஞ்சங்குரேவ ச

சுபூமி, ராஷ்ட்ரபாலன், துஷ்டிமான், சங்குரன்—

தஸ்ய ஶூரஃ ஶமிஸ்தஸ்மாத் ப்ரதிக்ஷத்ரஸ்ததோ ऽபவத்

அவனுக்கு சூரன் பிறந்தான்; சூரனுக்கு சமிஸ்தன் பிறந்தான்; அவனுக்கு பிரதிக்ஷத்ரன் பிறந்தான்.

ஸ ஶூரஸ்தத்ஸுதோ தீமாந் வஸுதேவோ ऽத தத்ஸுதஃ

அந்த ஞானி சூரனுக்கு வசுதேவன் மகனாகப் பிறந்தான்; அவனுக்கு மகனாக—

பபூவ தேவகீபுத்ரோ தேவைரப்யர்திதோ ஹரிஃ

தேவகியின் மகனாக தேவர்கள் வேண்டிய ஹரி பிறந்தான்.

அஸூத பத்நீ ஸம்கர்ஷம் ராமம் ஜ்யேஷ்டம் ஹலாயுதம்

அவனுடைய மனைவி முதல்வனாக, கோடாரியைக் கொண்ட சங்கர்ஷண ராமனை பெற்றாள்.

ஹலாயுதஃ ஸ்வயம் ஸாக்ஷாச்சேஷஃ ஸம்கர்ஷணஃ ப்ரபுஃ

கோடாரியைக் கொண்ட சங்கர்ஷணன், அந்த பிரபு, நிஜமாகவே சேஷன் தான்.

பபூத தஸ்யாம் தேவக்யாம் ரோஹிண்யாமபி மாதவஃ

அந்த தேவகியிலும், ரோகிணியிலும் கூட மாதவன் பிறந்தான்.

நியோகாத் வாஸுதேவஸ்ய யஶோதாதநயா ஹ்யபூத்

வசுதேவனின் ஏற்பாட்டினால் யசோதாவுக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான்.

ப்ராகேவ கம்ஸஸ்தாந் ஸர்வாந் ஜகாந முநிபுங்கவாஃ

அதற்கு முன்பே, முனிவர்களே, கம்சன் அவர்களை எல்லாம் கொன்றுவிட்டான்.

ரு'ஜுதாஸோ பத்ரதாஸஃ கீர்திமாநபி பூர்வஜஃ

ऋஜுதாசன், பத்திரதாசன், மற்றும் மூத்தவன் கீர்த்திமான்—

அஸூத ராமம் லோகேஶம் பலபத்ரம் ஹலாயுதம்

அவள் உலகத்திற்குத் தலைவனான ராமனை, பலபத்ரன், கோடாரியைக் கொண்டவனை பெற்றாள்.

அஸூத தேவகீ க்ரு'ஷ்ணம் ஶ்ரீவத்ஸாங்கிதவக்ஷஸம்

தேவகி, திருவடிச் சின்னம் மார்பில் பொலிவதாய் கிருஷ்ணனை பெற்றாள்.

தஸ்யாமுத்பாதயாமாஸ புத்ரௌ த்வௌ நிஶடோல்முகௌ

அவளுக்கு இருவரும் வாளுடன் பயங்கரமாகப் பிறந்தார்கள்.

பபூவுராத்மஜாஸ்தாஸு ஶதஶோ ऽத ஸஹஸ்த்ரஶஃ

அவர்களுக்கு நூற்றுக்கணக்கிலும் பின்னர் ஆயிரக்கணக்கிலும் மகன்கள் பிறந்தார்கள்.

சாருஶ்ரவாஶ்சாருயஶாஃ ப்ரத்யும்நஃ ஶங்க ஏவ ச

அவர்களில் சாருஶ்ரவா, சாருயசஸ், பிரத்யும்னன், சங்கு என்பவர்களும் இருந்தனர்.

விஶிஷ்டாஃ ஸர்வபுத்ராணாம் ஸம்பபூவுரிம் ஸுதாஃ

இந்த மகன்கள் எல்லா பிள்ளைகளிலும் சிறப்புடையவர்களாக ஆனார்கள்.

ஜாம்பவத்யப்ரவீத் க்ரு'ஷ்ணம் பார்யா தஸ்ய ஶுசிஸ்மிதா

அழகான புன்னகை கொண்ட ஜாம்பவதி, கிருஷ்ணனிடம் பேசினாள்.

ஸுரேஶஸத்ரு'ஶம் புத்ரம் தேஹி தாநவஸூதந

"அசுரர்களை அழிப்பவனே, தேவர்கள் தலைவனுக்கு ஒப்பான ஒரு மகனை எனக்கு தாராய்."

ஸமாரேபே தபஃ கர்தும் தபோநிதிரரிந்தமஃ

பகைவரை வெல்வோன், தவத்தில் செல்வம் கொண்டவன், தவம் செய்ய உறுதியானான்.

த்ரு'ஷ்ட்வா லேபே ஸுதம் ருத்ரம் தப்த்வா தீவ்ரம் மஹத் தபஃ

கடுமையான தவம் செய்து, அவர் ருத்ரனை மகனாகப் பெற்றார்.

ததாப கோரம் புத்ரார்தம் நிதாநம் தபஸஸ்தபஃ

மகன் பெறும் நோக்கில், தவத்தின் மூலமாகிய கடும் தவம் செய்தார்.

சசார ஸ்வாத்மநோ மூலம் போதயந் பாவமைஶ்வரம்

தன் உள்ளத்தின் ஆதாரத்தை விழிப்பூட்டும் தெய்வீக ஞானத்தில் அவர் நிலைத்தார்.

ஆஶ்ரமம் தூபமந்யோர்வை முநீந்த்ரஸ்ய மஹாத்மநஃ

அவர், பெரிய முனிவரான உபமன்யுவின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றார்.

ஶங்கசக்ரகதாபாணிஃ ஶ்ரீவத்ஸக்ரு'தலக்ஷணஃ

சங்கு, சக்கரம், கடாயும் கையில் ஏந்தி, திருவடிச் சின்னம் மார்பில் பொலிவதாய் இருந்தான்.

ரு'ஷீணாமாஶ்ரமைர்ஜுஷ்டம் வேதகோஷநிநாதிதம்

அந்த இடம் முனிவர்களின் ஆசிரமங்களால் சூழப்பட்டு, வேத ஓசையால் முழங்கியது.

விமலஸ்வாதுபாநீயைஃ ஸரோபிருபஶோபிதம்

அது தூய்மையான, இனிமைமிக்க, குளிர்ந்த ஏரிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.

ரு'ஷிகைர்ரு'ஷிபுத்ரைஶ்ச மஹாமுநிகணைஸ்ததா

அங்கு முனிவர்களும், அவர்களுடைய மகன்களும், பெரிய முனிவர் கூட்டங்களும் இருந்தன.