கூர்மபுராணம்

அஶிக்ஷயதமித்ரக்நஃ ப்ரியாம் தாம் ப்ராந்தலோசநாம்

பகைவரை அழிப்பவரான அவர், அலைக்கும் கண்கள் கொண்ட அன்புக்குரிய அந்த பெண்ணுக்கு கற்றுத் தந்தார்.

ரூபலாவண்யஸம்பந்நாம் ஹ்ரீமதீமபி கந்யகாம்

அந்த கன்னி அழகும், கவர்ச்சியும் நிறைந்தவள்; மேலும் வெட்கமும் உடையவள்.

ஶிக்ஷயாமாஸ விதிவத் காநவித்யாம் ச கந்யகாம்

அவர் அந்த கன்னிக்குப் பாடல் கலையை முறையாக கற்றுத் தந்தார்.

உத்வவாஹாத்மஜாம் கந்யாம் கந்தர்வாணாம் து மாநஸீம்

அவர் கந்தர்வர்களின் மனதில் தோன்றிய மகளைக் கல்யாணம் செய்து கொண்டார்.

வீணாவாதநதத்த்வஜ்ஞாந் காநஶாஸ்த்ரவிஶாரதாந்

அவர் வீணை வாசிப்பின் ரகசியங்களும், பாடல் கலைவிழிப்பும் நன்கு அறிந்தவர்.

பூஜயாமாஸ காநேந தேவம் த்ரிபுரநாஶநம்

அவன் திரிபுரத்தை அழித்த தேவனை பாடலால் ஆராதனை செய்தான்.

ஸுபாஹுர்நாம கந்தர்வஸ்தாமாதாய யயௌ புரீம்

சுபாஹு என்ற கந்தர்வன் அவளை அழைத்து தனது நகரத்துக்கு சென்றான்.

ஸுஷேணவீரஸுக்ரீவஸுபோஜநரவாஹநாஃ

சுஷேணன், வீரன், சுக்ரீவன், சுபோஜனன், ரவாஹனன்—

புநர்வஸுஶ்சாபிஜிதஃ ஸம்பபூவாஹுகஃ ஸுதஃ

புனர்வசு, ஆபிஜிதன், சம்பபூவன் ஆகியோர் அவனுக்கு மக்களாகப் பிறந்தார்கள்.

தேவகஸ்ய ஸுதா வீரா ஜஜ்ஞிரே த்ரிதஶோபமாஃ

தேவகனுக்கு பிறந்த வீரமான மகன்கள் தேவர்களுக்கு சமமானவர்களாக இருந்தார்கள்.

தேஷாம் ஸ்வஸாரஃ ஸப்தாஸந் வஸுதேவாய தா ததௌ

அவர்களின் ஏழு சகோதரிகளை அவன் வசுதேவனுக்கு கொடுத்தான்.

தேவகீ சாபி தாஸாம் து வரிஷ்டாபூத் ஸுமத்யமா

அவர்களில் அழகான உருவம் கொண்ட தேவகி மிகச் சிறந்தவளாக இருந்தாள்.

ஸுபூமீ ராஷ்ட்ரபாலஶ்ச துஷ்டிமாஞ்சங்குரேவ ச

சுபூமி, ராஷ்ட்ரபாலன், துஷ்டிமான், சங்குரன்—

தஸ்ய ஶூரஃ ஶமிஸ்தஸ்மாத் ப்ரதிக்ஷத்ரஸ்ததோ ऽபவத்

அவனுக்கு சூரன் பிறந்தான்; சூரனுக்கு சமிஸ்தன் பிறந்தான்; அவனுக்கு பிரதிக்ஷத்ரன் பிறந்தான்.

ஸ ஶூரஸ்தத்ஸுதோ தீமாந் வஸுதேவோ ऽத தத்ஸுதஃ

அந்த ஞானி சூரனுக்கு வசுதேவன் மகனாகப் பிறந்தான்; அவனுக்கு மகனாக—

பபூவ தேவகீபுத்ரோ தேவைரப்யர்திதோ ஹரிஃ

தேவகியின் மகனாக தேவர்கள் வேண்டிய ஹரி பிறந்தான்.

அஸூத பத்நீ ஸம்கர்ஷம் ராமம் ஜ்யேஷ்டம் ஹலாயுதம்

அவனுடைய மனைவி முதல்வனாக, கோடாரியைக் கொண்ட சங்கர்ஷண ராமனை பெற்றாள்.

ஹலாயுதஃ ஸ்வயம் ஸாக்ஷாச்சேஷஃ ஸம்கர்ஷணஃ ப்ரபுஃ

கோடாரியைக் கொண்ட சங்கர்ஷணன், அந்த பிரபு, நிஜமாகவே சேஷன் தான்.

பபூத தஸ்யாம் தேவக்யாம் ரோஹிண்யாமபி மாதவஃ

அந்த தேவகியிலும், ரோகிணியிலும் கூட மாதவன் பிறந்தான்.

நியோகாத் வாஸுதேவஸ்ய யஶோதாதநயா ஹ்யபூத்

வசுதேவனின் ஏற்பாட்டினால் யசோதாவுக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான்.

ப்ராகேவ கம்ஸஸ்தாந் ஸர்வாந் ஜகாந முநிபுங்கவாஃ

அதற்கு முன்பே, முனிவர்களே, கம்சன் அவர்களை எல்லாம் கொன்றுவிட்டான்.

ரு'ஜுதாஸோ பத்ரதாஸஃ கீர்திமாநபி பூர்வஜஃ

ऋஜுதாசன், பத்திரதாசன், மற்றும் மூத்தவன் கீர்த்திமான்—

அஸூத ராமம் லோகேஶம் பலபத்ரம் ஹலாயுதம்

அவள் உலகத்திற்குத் தலைவனான ராமனை, பலபத்ரன், கோடாரியைக் கொண்டவனை பெற்றாள்.

அஸூத தேவகீ க்ரு'ஷ்ணம் ஶ்ரீவத்ஸாங்கிதவக்ஷஸம்

தேவகி, திருவடிச் சின்னம் மார்பில் பொலிவதாய் கிருஷ்ணனை பெற்றாள்.

தஸ்யாமுத்பாதயாமாஸ புத்ரௌ த்வௌ நிஶடோல்முகௌ

அவளுக்கு இருவரும் வாளுடன் பயங்கரமாகப் பிறந்தார்கள்.

பபூவுராத்மஜாஸ்தாஸு ஶதஶோ ऽத ஸஹஸ்த்ரஶஃ

அவர்களுக்கு நூற்றுக்கணக்கிலும் பின்னர் ஆயிரக்கணக்கிலும் மகன்கள் பிறந்தார்கள்.

சாருஶ்ரவாஶ்சாருயஶாஃ ப்ரத்யும்நஃ ஶங்க ஏவ ச

அவர்களில் சாருஶ்ரவா, சாருயசஸ், பிரத்யும்னன், சங்கு என்பவர்களும் இருந்தனர்.

விஶிஷ்டாஃ ஸர்வபுத்ராணாம் ஸம்பபூவுரிம் ஸுதாஃ

இந்த மகன்கள் எல்லா பிள்ளைகளிலும் சிறப்புடையவர்களாக ஆனார்கள்.

ஜாம்பவத்யப்ரவீத் க்ரு'ஷ்ணம் பார்யா தஸ்ய ஶுசிஸ்மிதா

அழகான புன்னகை கொண்ட ஜாம்பவதி, கிருஷ்ணனிடம் பேசினாள்.