கூர்மபுராணம்

பீஷணஃ ஸர்வஸத்த்வாநாம் புரீம் தேஷாம் ஸமாயயௌ

அனைத்து உயிர்களுக்கும் பயங்கரமான ஒரு உருவம் அவர்களின் நகருக்கு வந்தது.

ஶூலமாதாய ஸூர்யாபம் நாதயந் வை திஶோ தஶ

சூரியனைப்போல் பிரகாசிக்கும் சூலம் எடுத்துக் கொண்டு, பத்து திசைகளிலும் ஒலி எழுப்பினான்.

தத்யஜுர்ஜோவிதம் த்வந்யே துத்ருவுர்பயவிஹ்வலாஃ

சிலர் உயிரை விட்டார்கள், மற்றவர்கள் பயத்தில் திகைத்து ஓடினார்கள்.

யுயுதுர்தாநவம் ஶக்திகிரிகூடாஸிமுத்கரைஃ

தானவர்கள் குத்துவாள்கள், மலைச்சிகரங்கள், வாள், முரசு கொண்டு போரிட்டார்கள்.

வாரயாமாஸ கோராத்மா கல்பாந்தே பைரவோ யதா

அந்த கொடூரமானவன், யுக முடிவில் பைரவனைப் போல அவர்களை தடுத்தான்.

யுத்தாய க்ரு'தஸம்ரம்பா விதேஹம் த்வபிதுத்ருவுஃ

போருக்கு தயார் ஆனவர்கள், உடல் இல்லாதவனை நோக்கி பாய்ந்தார்கள்.

ப்ராஜாபத்யம் ததா க்ரு'ஷ்ணோ வாயவ்யம் த்ரு'ஷ்ண ஏவ ச

கிருஷ்ணன் பிரஜாபத்ய, வாயுவிய ஆயுதங்களையும், த்ருஷ்ணனும் பயன்படுத்தினான்.

பஞ்ஜயாமாஸ ஶூலேந தாந்யஸ்த்ராணி ஸ தாநவஃ

அந்த தானவன் சூலத்தால் அந்த ஆயுதங்களை உடைத்துவிட்டான்.

ஸ்ப்ரு'ஷ்ட்வா மந்த்ரேண தரஸா சிக்ஷேப ந நநாத ச

மந்திரத்தாலும் வலிமையாலும் அவற்றைத் தொட்ந்து, அவன் வீசி எறிந்தான்; ஆனால் கத்தவில்லை.

ந தாநவம் சாலயிதும் ஶஶாகாந்தகஸம்நிபம்

அந்த அரக்கனை, அவன் முடிவடைந்த சந்திரனைப் போல இருந்தபோதிலும், அசைக்க முடியவில்லை.

ஜயத்வஜஸ்து மதிமாந் ஸஸ்மார ஜகதஃ பதிம்

ஆனால், ஜயத்வஜன் புத்திசாலி; அவன் உலகத்தின் ஆண்டவனை நினைத்தான்.

த்ராதாரம் புருஷம் பூர்வம் ஶ்ரீபதிம் பீதவாஸஸம்

அவன் பழைய பாதுகாவலரான திருமகளின் கணவரை, மஞ்சள் உடை அணிந்தவரை நினைவுகூர்ந்தான்.

ஆதேஶாத் வாஸுதேவஸ்ய பக்தாநுக்ரஹகாரணாத்

வாசுதேவரின் கட்டளையின்படி, பக்தர்களுக்கு அருள் செய்யும் பொருட்டு,

ப்ராஹிணோத் வை விதேஹாய தாநவேப்யோ யதா ஹரிஃ

அவன் விதேஹனை அரக்கர்களை எதிர்த்து அனுப்பினான், ஹரியால் நடந்ததுபோலவே.

ப்ரு'திவ்யாம் பாதயாமாஸ ஶிரோ ऽத்ரிஶிகராக்ரு'தி

மலை உச்சியைப் போல் இருந்த அந்தத் தலையை, பூமியில் வீழ்த்தினான்.

ஸமாயயுஃ புரீம் ரம்யாம் ப்ராதரம் சாப்யபூஜயந்

அவர்கள் அழகான நகருக்குள் சென்றார்கள்; தங்கள் சகோதரனையும் மரியாதை செய்தார்கள்.

கார்தவீர்யஸுதம் த்ரஷ்டும் விஶ்வாமித்ரோ மஹாமுநிஃ

கார்த்தவீர்யனின் மகனைப் பார்க்க, மகா முனிவர் விஸ்வாமித்திரர் வந்தார்.

ஸமாவேஶ்யாஸநே ரம்யே பூஜயாமாஸ பாவதஃ

அவனை அழகான ஆசனத்தில் அமர வைத்து, மனமார்ந்த பக்தியுடன் வழிபட்டார்.

நிபாதிதோ மயா ஸம்க்யே விதேஹோ தாநவேஶ்வரஃ

போரில், நான் விதேஹனை, அரக்கர்களின் தலைவனை, வீழ்த்தினேன்.

ப்ரபந்நஃ ஶரணம் தேந ப்ரஸாதோ மே க்ரு'தஃ ஶுபஃ

அவன் என்னிடம் சரணாகதி அடைந்தான்; அதனால் எனக்கு நல்ல அருள் கிடைத்தது.

கதம் கேந விதாநேந ஸம்பூஜ்யோ ஹரிரீஶ்வரஃ

ஹரி என்ற ஆண்டவரை எவ்வாறு, எந்த முறையில் வழிபட வேண்டும்?

ஸர்வமேதந்மமாசக்ஷ்வ பரம் கௌதூஹலம் ஹி மே

இவை அனைத்தையும் எனக்கு கூறுங்கள்; இதற்காக எனக்கு மிகுந்த ஆர்வம் உள்ளது.

ஸ விஷ்ணுஃ ஸர்வபூதாத்மா தமாஶ்ரித்ய விமுச்யதே

அந்த விஷ்ணு எல்லா உயிர்களுக்கும் ஆத்மா; அவரைச் சரணாகொள்வதனால் விடுதலை பெறலாம்.

அகாமஹதபாவேந ஸமாராத்யோ ந சாந்யதா

வாசனைக்கேடில்லாத மனதுடன் அவரை வழிபட வேண்டும்; வேறு விதமாக அல்ல.

ஶூராத்யைஃ பூஜிதோ விப்ரா ஜகாமாத ஸ்வமாலயம்

வீரர்கள் மற்றும் பிறர் வழிபட்ட பின், அவர் தன் இல்லத்திற்கு சென்றார், பிராமணர்களே.

யஜ்ஞேந யஜ்ஞகம்யம் தம் நிஷ்காமா ருத்ரமவ்யயம்

யாகம் மூலம், அவர்கள் யாகத்தால் அடையக்கூடிய, ஆசை இல்லாத, அழியாத ருத்ரனை வழிபட்டார்கள்.

கௌதமோ ऽத்ரிரகஸ்த்யஶ்ச ஸர்வே ருத்ரபராயணாஃ

கௌதமர், அத்ரி, அகத்தியர்—இவர்கள் எல்லோரும் ருத்ரனை மட்டுமே நோக்கினவர்கள்.

யாஜயாமாஸ பூதாதிமாதிதேவம் ஜநார்தநம்

அவர் உயிர்களின் ஆதியாகிய முதன்மைத் தெய்வமான ஜனார்த்தனனுக்காக வேள்விகளை நடத்தச் செய்தார்.

ஆவிராஸீத் ஸ பகவாந் ததத்புதமிவாபவத்

அந்த பரமபதத்தவராகிய பகவான் தோன்றினார்; அது ஒரு அதிசயமாக நிகழ்ந்தது போலிருந்தது.